Büyük beklentilerim kırıldı, özellikle de 'Wongazer' ve 'Kim Gizlenmez' gibi psikolojik hikaye beklemedim.
Önceki yaz tatilinde "Kimi Yoksa Kaçarım" romanını okuyordum. Romanın ilk anti-utopik roman olması uzun sürebiliyordu. Yazarın hayatlardan güzel anlatımı beni hayran bırakmıştı. Evleri nasıl güzel anlatmış yazar, hayatlardan da çok güzel anlatmıştı.
Ardından "Wongozero" ve "Yaşayan İnsanlar" kitaplarını da aldım. Bu hikayeler çok güzel çünkü yazarlar insanları zor durumlar içinde nasıl yaşayabildiklerini çok güzel anlatıyorlar. İşte bu yüzden Yan Vagner'ın kitaplarına bayıldım.
Yan Vagner'ın yeni kitabını duyunca hemen aramaya başladım.
Yan Vagner bir anti-utopik yazar, Wongozero ve Yaşayan İnsanlar gibi bestseller kitapların yazarı. Kitapları 17 dilde yayınlandı. "Tonnel" yazarın yeni romanı, bu kez bir gerilim kitabı.
Kitabı internet sitelerinden alabilir, 1 bin TL 'den fazla ya da Avito 'dan alabilirsiniz. Ben kitabımı Avito 'dan aldım, 700 TL ve 150 TL kargo ücreti ödedim. Belki ufak bir ekonomi olsa da, küçük bir tasarruf.
Kitap çok ağır, 550 sayfa var!
Kitabı açıp pr angelilerle kahve içmektense, çok zor.
Kitabı "Peygamberler" okuyanlar, ya da sahneye konulduğunu görmüş olanlar, anladıklarını anlarlar.
Bir ilk sayfadaki plan-açıklaması tonnelli arabalar. Hemen unutmayın, arabalar yerinden birkaç kere taşınacak.
➡️ Peki, roman ne hakkında?
Bu hikaye, birden fazla binlerce insanın bir tonnelle kilitlenme hikayesi. Nedeni bilinmiyor, kurtuluş gelmiyor, ve kısa bir süre sonra herkesten sanki dünya outside the tunnel yokmuş gibi geliyor. Tunnelden çıkmak en önemli şey.
"Babanızı, annenizi, kendinizi, kurtuluşu, herşeyi unutun. Burada sadece biz varız."
Önümüzdeki sayfalar için hazırlanın. Çünkü hikayede çok sayıda karakter var. Sadece çok fazla. Çünkü 500'den fazla insan tunelden kilitlenmiş.
Bahsettiğim gibi, yazar karakterleri "Patriot, Patriot'ın karışı, Patriot'ın çocukları" gibi adlandırmalar kullanıyor. Ya da "Damlar, şoför, polis" gibi adlandırmalar. Ya da "Vahşi, Şişko" gibi adlandırmalar.
Genelde çok fazla karakteri hatırlamakta zorlanıyorum. Ama bu hikayede problem yok.
Yine, hikayede çok fazla noter var. Noter... noter... noter... Bazen kimi zaman kimi zaman değil😄
Burada bir doktor ve genç adamın diyalogu var.
Hikaye, Asey adlı bir kızın hikayesi ile başlar. Asey, babası Mitya ile birlikte. Mitya, Terpila ile evli. Terpila, Mitya'nın yeni karısı. Terpila ile Mitya, birbirlerini sevemiyorlar. Bende bu hikayede bu insanların birbirleriyle nasıl bir ilişki kurduklarını öğrenmek için hazırlanmıştım. Ama hikayenin sonunda bu gibi sorulara asla cevap bulamadım.
Benim ve ailemle birlikte trafik tüneline düştük, polis ve bir suçlu, hamile bir kadın (bu zaten klişe, doğrusu hamile birini atlamaktan), lüks arabalarla gelen kadınlarla birlikte, eski ama çok importante bir şişe bulunan BMW, doktor ve kedisini ve ağrılı kuyruğunuyla birlikte, kadınsı bir kadın ve engelli çocuğuyla birlikte, birçok başka karakter gibi.
Trafik tüneli kapalı, dışarıya iletişim yok, su ve gıda yok.
Umutsuzluk var.
Kitap da bu durumdan bahseder. İnsanların bu tür bir krizde nasıl davrandığıyla ilgilidir.
Geride kalan bir kaza romanı. Sonunda bir ışık var mı?
Bir psikolojik gerilim, Rus archetipleriyle bir panoramaya dönüştü, tamamen beklenmedik sonuçlarla.
İnsanların bazı davranışları gerçekten saçma, mantıksız ve yıkıcı.
"Trafik Tüneli" insanları daha da insanlıktan çıkaran değil, insanları doğrusu insan yapan bir durumun incelenmesidir.
Kitapta bu tür bir insan incelenmesi yok. "Kim Sığınır" romanında bu tür insan incelenmesi var. O kitapta tüm karakterleri yazar, içlerini, dışlarını, her şeyi gösteriyor. "Trafik Tüneli"nde ise karakterler ne yapacaklarını bile bilmiyorlar.
Kitabın hakları filme dönüştürülmüştü bile, yazarın elinden bitirme şansını bile vermediler.
Yazarın "Vonozero" adlı ilk kitabından ilham alarak çekilen "Epidemiy" dizisi, "Kim Sığınır" romanının da filme dönüştürülmesi ve "Trafik Tüneli"nin filme dönüştürülmesi için de çalışma devam ediyor.
Düşünüyorum ki, film ilgi çekici olabilir. Çünkü bir kaza, bir kargaşa var.
Ama kitap 3'lü. Çünkü yazarın yazdığı yazı basit, olaylar var ama psikolojik derinlikten yoksun. Ve bazen çok sıkıcıydı, özellikle politik olaylar (karakol kurup barikatlar kurma gibi) kısmında.
Üzgünüm, kitap önceki kitaplar kadar başarılı olmadı. Hatta yazarın da söylediği gibi her kitap yazarın daha iyi olduğunu gösterir.
Belki de kimseye hitap etmeyen bir kitap "Trafik Tüneli". Ama "Vonozero" ve "Kim Sığınır"ın okuyucuları olabilir mi? Belki de hayır.
Ben diğer kitapları öneririm:
🔥 Ruh. Arç Strantón
🔥 Koku. Bir Suçun Hikayesi. Patrick Süskind
🔥 Gölge Ev. Donato Carrisi
🔥 Seni Arıyorum. John Marrs
🔥 Beni Pencerede Bırak…, Pavel Sanaev