Vampir Ailesi Hikayesi: The Originals

Merhaba!

The Originals

Ben 30 yaşına bastığım zaman The Vampire Diaries'i nihayet izledim. İtiraf edeyim, önce hiç ilgilenmiyordum ve Nina Dobrev'in neden herkesin gözdesi olduğu anlamamıştım. Güzel, ama Salvatore kardeşler gerçek yıldızlar. Ve gerçeklikten, Damon'un kötü adamlık cazibesi beni tamamen kendine hayran bırakmıştı. İzledim, unutuldum ve bu kış The Originals'i buldum ve ilk bölümün sonunda tamamen büyüdüm.

Yazarken bu review'u yazarken, dört sezon izledim. Beşinci sezonu Aralık ayında bıraktım, çünkü gerçekten çok iyiydi ve bitmek istemiyordum.

The Originals aslen vampir ailesi hakkında. Bütün vampirlerin atası olan bu ailenin hikayesini izliyoruz.

Aile çok kompleks ve ilk bölümün sonunda tamamen büyüyeceksiniz. İlk birkaç bölümde benim için biraz yavaş gidiyordu, ama hikaye daha da kalınlaşınca ben de büyüdüm. Bu aile binlerce yıl önce var olmuş ve çok fazla yük taşıyorlar. Düşmanlar da var - büyücüler, kurbağalar ve diğer bazı supernatural varlıklar.

Rebekah Michaelson görünüşte zayıf ve ince gibi görünse de, tam bir patlama bombası. Binlerce yıl deneyimi var, ama basit şeyleri arzu ediyor. Arka planı gerçekten ilginç ve ana karakter değil, ama en azından en azından önemli değil. Çok derin bir karakter ve zamanında yaptığı bazı çılgın şeyleri var. Seviyorum - harika bir karakter ve kesinlikle olumlu bir etkisi var. Elbette, vampir ve insanları yedikleri gibi, ama çok sevimli.

Elijah Michaels ilk sezonlarda benim için en sevdiğim karakterdi. Pozitif, doğru, derin düşünen ve iyi bir eğitim almış. Eğlenceli ve zarif bir şekilde öldürdü. Bir adamın sözü, eylemi ve ilkeleri. Hikaye ilerledikçe, ne onu bu kadar mükemmel yapanları öğreniyoruz ve nihayetinde biraz düşecek, ama yine de iyi kalacak - binlerce yıllık bir vampir.

Benim için, moral savaşları sırasında da o kadar derin, dokunaklı ve hep affetmek istersin. Hepsi için affetmek istersin. Kötüye düşmüş olsalar da, hepimiz için bir şeyler affetmek istersin. Ama bazen o mükemmelliği biraz fazla olabilir. Kimi iyi adamları sevmez mi? Ama Klaus'u affetmesi beni sınırlarına getirdi. O kadar büyük bir fedakar, kardeşini, ailesini ve bir yüzlerce kez affetmek istemesi... İşte aile için ne demek bu.

Niklaus Michaels ilk bakışta benim kahramanım değil. En azından ilk başta öyle. Aktörün seks god'u gibi görünmesi ve rolü olan şımarık casus olarak oynaması, ama hala bir şeyler çekici olan bir adam var. O bir adamla bağlantılı, tutkulu, prensipli. O gerçekten benzersiz. Aktör 100'de 100'ü yaptı.

Bir şey beni sinirlendiriyor: Yaşlılar, çocukluk sorunlarını yetişkinliğe taşıyorlar. Benim için de akrabalar bunu yapınca da sinirlenirim. Ama hikayede bu şekilde oluyor - hep şüpheci, hep yaralı ve hep o. Biraz bir şey söyler misin, gece uykusuz kalır, yüzlerce yıl uyur, ama birileri de biraz daha uykusuz kalır.

Niklaus, bin yıl boyunca sorunlarını taşıyan adam. Çocukluk öfkeliliklerini hatırlıyor musun? Bin yıl boyunca sakladığı öfkeliliklerini hatırlıyor musun? İşte bu adamın bin yıl boyunca sakladığı öfkelilikleri. Herkesi yaralayarak, herkesten hesap sormakla, hep hatırlatmakla. Diziye neredeyse bir çeyrek saat boyunca bu adamın acı çektiğini izliyoruz.

Dizi, farklı gerçekliklere atlıyor. Bugün New Orleans'ta ne oluyor, geçmişe atıfta bulunanlar... Hikayenin modern kahramanları, hikayenin daha fazla ayrıntısı ile doluyor. İlk başta kötü adammış gibi görünen biri, ikinci sezonun ortasında değişebilir, ama kötü adam olmaktan vazgeçmez. Aynı şey iyi adamlar için de geçerli - imajları değişebilir.

Bence, bu dizinin büyülü hikayesi, vampir ve şekil değiştirici hikayeleri ile çok karışık bir hal alıyor. Ama vampirler çok charismatic ve enerjiyi tam olarak getiriyorlar, ancak büyücüler biraz sıkıcı geliyor. Onlar bazı çılgın şeyler yapabilirler, ancak onların vızıltısı bana çok dramatik gelmiyor. Onların rolünü iyi satamadıklarından değil, sadece çok güzel ve naif olduklarından dolayı değil, ama birazcık cimri ve kendini seven bir hava var ve bana çok sinir bozucu geliyor. Ancak, bana göre en çok kırmızı saçlı ve genç kahverengi saçlı büyücüler dikkat çekti - onlar en gerçekçi ve sadece herkesi öldürmek için fanatik değiller.

Şekil değiştiriciler veya ne derseniz deyin, dizinin başlarında ortaya çıkıyorlar ve bazı ilginç twists getiriyorlar, ancak bu tür şeyleri önce The Vampire Diaries'de gördük. Ancak, bence bu dizide aşk üçgenini biraz daha spesifik hale getirdiler.

Bence, bu dizide gerçek drama ve gerilim eksik. The Walking Dead gibi dizilerde, gerilimi nasıl inşa edeceğini ve karakterlerin hayatta mı ölüp mi olduğunu merak etmenizi bilirler. Ama bu dizide, her şey biraz daha öngörülebilir. Bana göre, en çok dikkat çeken şekil değiştirici Haley'di - diğerleri sadece arka plan öğeleri gibi görünüyordu. Even onlar da hikayeye dahil olunca, hepsi sadece... sıkıcı. Şekil değiştiriciler korkunç ve yoğun olmalılar, ancak bu dizide sadece... sıkıcı. Belki de, vampirleri daha çok desteklememizi sağlamak için bu şekilde tasarlandı, ancak bana göre işe yaramadı.

Aile teması bu dizinin büyük bir konusu. Bence, 'aile her şeyden güçlüdür' gibi bir mesajı veriyorlar - The Fast and the Furious gibi. Ya da belki de 'aileye ihanet edemezsin, hatta onlar da sana ihanet edebilirler' gibi bir şey. İlk iki sezonun tamamı aile temasına odaklanıyor, ancak sadece bir kişi değil, ailenin tamamı. Ancak, bence Elijah'dan başlayarak aileye gerçekten önem veren tek kişi, ama sonunda herkes diğerlerine katıldı.

Benim için bu bölüm biraz uyku vericiydi. Ama oyuncular bunu telafi ediyor. Ben onlara ilgi duyarak başladı, hikaye bazen yavaşlardı. Sonra yazarlar hikayeyi tekrar hızlandırıyor. İnsanlar hikayenin yavaş gitmesinden dolayı izlemeyi bıraktıklarını anlayabiliyorum, ama bu tür dizilerde yavaş ve hızlı dönemler normaldir. İlk sezon bir ateş parçasıyken, ikinci sezonun ışığı söndürmüş, üçüncü sezon ise yeniden alevlenmişti. Benim gibi birine, dizinin hâlâ iyileştirme umudu varsa, diziyi izlemeye devam edeceğim, ama her zaman değil.

Klaus en kötüydü tabii, ama onu daha fazla gördükçe, daha çok bir aciz olarak görüyorum. Hatta, durumlar onu bu şekilde davranmaya zorluyor. Ben bunu istememiştim, ama kendi başlarına geldi.

Ama Klaus'un kötülüğü o kadar çekici. Kötü, ama aynı zamanda güzel.

Hikaye ilerledikçe, Klaus'un farklı açıdan ortaya çıkıyor. Onu değiştirmeye çalıştığını görüyoruz, ama asla sevilmediği için her şeyi ve herkesi kontrol etmeye çalışıyor. Tabii ki, insanlar onun yoluna gitmiyor.

Rebekah'ın hikayesi biraz garip. Kaderini kabul ediyor gibi görünse de, bazen Klaus'u öldürmek istiyordu, sonra da suçluluk duygusuyla doluyor ve Klaus'un bulmasıyla.

Marcus Klaus'un geçmişten protokolü. Dizi, nasıl tanıştıklarını ve neden ilişkileri karmaşıktır açıklıyor. İlk sezonunda Marcus, bu güven dolu, macho adamdı, ama sonra çok yumuşak yapıldı. O bir vampire neredeyse, çünkü birbirlerinin kafalarını koparıp kan içiyorlar.

Marcel, doğru ve prensipli, ama aynı zamanda çok duygusal. Onu çok yumuşak, çok çocukça yaptık. O güçlü adımlar attı, ama onu çocukça gösterdiler.

İlk sezon biraz zayıf, ama yavaş bir ateş parçasıydı. Benim gibi birine, ben izlemeyi bırakırdım, ama ben yatırım yaptım. Sonunda, ben çok tutuldum.

İkinci sezon, aile temasını daha derinlemesine inceledi, ama farklı bir açıdan. Ben hikayenin arka planını açıklamayacağım, ama Klaus'un neden böyle bir garip olduğunu daha açıkça görüyoruz.

Benim için dizinin psikologlar için bir vaka çalışması gibi. Her şey klasik tipik, denemek zorunda bile değilsin. Ben Wikipedia'ya gittim, okudum, ve 'Evet, tam olarak bu tanıya uyun. Her şey tam olarak 100%' gibi. Karakterlerin eylemleri, tam bir drama haline gelen şey, sadece bir ders kitabı gibidir.

Ben de yavaş ilerleyen dizilerin sıkıcı olduğunu düşünüyorum, ama bu, çoğu dizinin nasıl ilerlediğini düşünün. Eğer bir sezon içinde her şey gerçekleşseydi, yaratıcıların nasıl yaşayacağını bilmiyorum. İnsanlar bu yavaş ilerlemeyi eleştiriyorlar, ama ben de aynı fikirdeyim. Bazı anlar gerçekten uzun sürüyor ve bana göre kesilebilirlerdi.

Bin yıllık vampirler gibi davranıyorlar, ama bu, gençler gibi davranmaları değil. Eğer sadece yaşlı ve bilge olsalardı, showun çalışması için gerekli olmazdı. Eğer herkesi öldürüp mutlu yaşamaya başlarsalardı, show çok kısa sürede biterdi. Ama düşmanlar var ve bu, doğal bir durum. Özellikle binlerce yıl boyunca intikam almaya çalışan büyücüler var.

Bu dizinin ilk başta 'The Vampire Diaries' gibi göründüğünü düşünüyorum, ama sadece başlangıçta. Dizi gerçekten formüle göre ilerliyor (ve 'Twilight' de geçiyor), ama karakterler benzer. Ben 'The Originals'i daha çok sevdim bu konuda.

Her neyse, 'The Vampire Diaries' daha çok gençlere yönelik gibi görünüyor, 'The Originals' ise daha ciddi ve yetişkinlere daha yakın. Problemler daha gerçekçi ve yetişkinler için daha relatable. Geçmişteki travmalarını ortaya çıkarmak, yüzleşmek ve bir terapistle nasıl 'çözüldüğünü' göstermek gibi. 'Hey, bak, ben de geshalt kapanışını yaşadım – artık coolim.' Babalar, kendi sorunlarını çözemedikleri için çocuklarıyla yaşayanlar var ve onlar da geçmişten gelen düşmanlar gibi. Aile bağlarından bahsediyorum sanırım. Bu yüzden 'The Originals' beni daha çok çekiyor. Tüm bu genç vampir dizileri bana artık ilginç gelmiyor ve bu yüzden yapılıyorlar – gençler için.

Ben rahip'i sevdim. Biraz komik görünüyordu, ama aslında basit değildi. Kuzeni Camille, her vampirin rüyası – bir blonde bombshell. Kendi sorunlarıyla boğuşuyor, ama depresyondan kurtuluyor ve diğerlerini de yardım ediyor. Bir başka deyişle, tüm bu diğer dünyasal güçler tarafından kırılmış bir kahraman.

Michaelson ailesinin geri kalanı, zaman zaman showda ortaya çıkıyor, ama beni çok etkilemedi. Onlar var, ama o kadar. Bir dadı çok cool görünüyordu – bir Terminator gibi yükseliyor.

Anne çok zayıf görünüyordu, ne olursa olsun. Karakteri gerçekten çok sıkıcı ve korkutucu değil.

Yeni vücutta Cole aslında çok da kötü değil. Önceki hali kadar kötü değildi ve kızıma karşı bile nazik davrandı - tabii ki, kendi çıkarı için kullandı, ama yeni vücut, rolünü oynayarak bir nebze tatlı geldi, eski hali kadar çekici değil. Eski hali bana öyle gelmedi, kim o aktörü seçti ki? O kadar da beğendim değil.

Diğer kardeşim çok da anlaşılmazdı. Bir dakika annenin etkisi altında, bir dakika babanın, sonra tamamen deli gibi oldu. Kimsenin eline güç verin, o gücü de sizin için yok edecektir.

Zaman içinde kaybolan kız, neredeyse hiç görünmedi. Sadece orada duruyordu, o kadar. Gençken çocukların sevgisini kazandığı için, geri döndüğünde hikayede bir patlama olmadı, sanırım. Hadi, vardı, bitti.

Her sezon yeni karakterler getiriyor ve bazıları gerçekten çok iyi. Aynı zamanda Michaelsonların varlığını tehdit eden yeni bir kötülük hep mevcuttu. Güzel izlemek, sanırım.

Başlatmaya başladığım için şanslıyım. Finale kadar dört yıl beklemek, benim için mümkün değildi. Bazı insanların da vazgeçmesi normal, çünkü heyecanını devam ettirmek zor. Bir sonraki sezon çıkana kadar unutuyorsunuz ve vampir sevgisi de tükeniyordu, izlemeyi daha da ilginç hale getiriyordu. Ama diziyi tek seferde izlediğinizde, duygular hâlâ taze, heyecan hâlâ var ve devam etmek istiyorsunuz, sonra da tüm hikayeyi işleyebilirsiniz.

Genel olarak, diziyi çok sevdim. Çocukluğumda 'The Vampire Diaries' vardı (çok uzun zaman önce), 'The Originals' ise tam zamanında geldi. Gençliğimi yeniden yaşadım, sanırım. Vampirlerin, kuzgunların ve tüm o supernatural şeylerin içindeyseniz, 'The Originals'i izlemeyi öneririm.

İlginç, bazen biraz uzatılıyor, ama genel olarak çok iyi. İpucu: izleyin!