Doğum hikayemden bahsedeceğim. Çocuk sahibi olmayacağıma dair uzun süredir konuşuyordum, ancak bir gerçek var: konuşmak ve yaşayabilmek farklı şeyler. 2023 yılı Ocak ayında, bir sağlık kontrollerinde ultrasonda miyomum olduğunu öğrendim ve ek bir inceleme için gönderildim. Ultrason sonuçları miyomumun küçük, 2 santimetreye yakın olduğunu gösterdi ve sadece gözlem altında tutulduğum için bir yıl boyunca her üç ayda bir ultrason yapıldıktan sonra, miyomumun büyüdüğünü gördüm. Aralık 2023'te ise miyomu ile ilgili bir sorun olduğunu öğrendim.

Bu sorunla ilk kez hastaneye gittim. İçinde miyomum başlıyordu nekroz. İçten ölmeye başlıyordu, ve komşu dokuları enfekte ediyor, ve şiddetli bel ağrıları oluşuyordu. İki hafta hastanede kalıp enfeksiyonu temizlendikten sonra, bana bir seçenek sunuldu: çocuk sahibi olmayı istemiyorsam, miyomumu temizletebilirler, ama o zaman miyomumu temizlemeden bir sonraki enfeksiyonun gelmesini beklemeliydim. Ancak çocuk sahibi olmayı istemiyorsam, miyomumu temizletebilirler, ama o zaman miyomumu temizlemeden bir sonraki enfeksiyonun gelmesini beklemeliydim.

Bu durumda çocuk sahibi olmak istedim. 29 yaşında, çocuk sahibi olmak için ideal bir yaştım. Bu yüzden eşyalarımı topladım ve miyomumu temizletmek için St. Petersburg'a gittim, Pirogov Kliniği'ne gitmek için. Ancak miyomum 4 santimetreye ulaştığı için, bu işlem için uygun değildi. Bu yüzden Eylül 2024'te miyomumu temizlettirdim.

Ve altı ay sonra, miyomumun ardından kalan izi kontrol ettikten sonra, bana bir bebek sahibi olmaya izin verildi. Bu da benim için bir neden daha doğrusu, çünkü bu tür bir işlemden sonra sadece kesecektir.

25. haftada, keseceğim mi yoksa doğuracağım mı diye soruyordum doktorumuza, ve bana keseceğim dedi. Ancak bu konuya bir bakıma hiç dikkat edilmedi. Rübümün durumunu asla kontrol etmediler, ve ne bir ultrason ne de başka bir inceleme yapıldı. Her ziyaretimde bu soruyu soruyordum, ve hep aynı cevabı alıyordum.

35. haftada, doktorum birden bir fikre kapıldı, ve resus-konflikti diye bir şey olup olmadığını sordu, ve ilk kez tereyağ testi yaptırdı, ve bu testten sonra, benim miyomumdan sonra doğuracağımı düşündüğünü söyledi, ve bana bir sonraki ziyaretimde hastaneye gitmemi söyledi.

Keseceğim

Benim 38. haftama doğuma hazırlanıyordum. Gerçekten seçtiğim hastane yerini başka bir hastaneye bırakmak zorunda kaldım. Oradaki doktorlar daha deneyimliydiler ve daha çok güven vermektedir. İlk başta sadece kontrolü yaptıktan sonra, 2. günde doktorlar bana kesele karar verdiler. Riskler çok büyüktü, ancak ultra-soundda direkt bir belirti yoktu. İşte bu karar doğruymuş ve bana teşekkür ediyorum. Bu sayede, bebek doğumdan sonra çok rahat bir şekilde doğdu ve ben de matematiği korudum. Üçüncü çocuğum için de düşünmek mümkün hale geldi.

Operasyon öncesi hazırlık

Çünkü ben zaten doğumda bulunuyordum, beni doğumdan sonra eve göndermediler. 2 gün boyunca bana ne yapacağımı bilmiyordum. Düzenli olarak kan basıncımı ölçtüler, KTG yaptırdım. Kan analizleri de sınırsızdı, ancak sadece 8 kan tüpü vardı. Operasyon günü kan tüpü daha da arttı. Günün sonunda, VİÇ testi tekrar yaptırmak zorunda kaldım.

Yemek konusuna gelince, bana kesinlikle bir kısıtlama yoktu. Sadece operasyon günü öncesi bir "diyet" uygulandı. Geceden öğle vaktine kadar ne yemek istiyorsam yedim. Öğle vaktinden sonra ise sadece su içmeliydik. Akşam yemeği de haliyle bread-free olacaktı. Sonra da su içmemeliydik, ancak rahatlama için bir iki dakika su içebilirdik. 12'ye kadar su içebilirdik, ancak gece 12'den sonra sadece ağzımı suyla nemlendirebilirdim.

Kesarev sünnetiPomidoru da kullanmadım, ancak klozma kullandım. Geceden ve sabahdan kullandım. Operasyon günü de kullanmadım.

Sabah uyandığında yataktan kalkmadan önce, bacaklarıma kompresyonlu çoraplar giydirdiler. Ardından KTG yaptırdım, klozma yaptırdım ve bebekle ilgili herşeyi hazırladım. Operasyon saatini de bana söylediler. Benim için 9:30'du.

Kesarev sünnetiOperasyon

Operasyondan önceki hazırlık süreci bana çok zor geldi. Hiçbir şey bana bu kadar zor olmadı. Operasyon sırasında da aynı hissi yaşadım. İlk olarak kan basıncımı ölçtüler, sonra kapalı kan şırıngası takıldı. Ardından idrar kanalı için bir tüp takıldı ve ben yan yatıp spinael anestezi için hazırlanmaya başladım. Benim için en zor olan bu anesteziydi. İğnenin uzunluğunu ve plevral sıvıya girmesini çok korkutuyordum. Ancak, operasyon sırasında bu anestezi çok rahat geçti. İğneyi takmak bile çok az acı verdi. İdrar tüpü takmak ise biraz daha zor oldu.

Birkaç dakika sonra bana kareta dönüldü ve tekrar yatan pozisyona getirdiler. O zamanlar bana çok şanslı olduğumu söyleyebilirim. Operasyon sırasında bana sürekli soruyorlardı, nasıl hissediyordum, anesteziolog sürekli benimle konuşuyor ve bana destek veriyordu. Operasyonda birkaç kez mide bulantısı hissettim (normal bir tepki, bana operasyon sırasında bu olabileceğini söylediler), anesteziolog bana oksijen almanızı söylüyordu, bu biraz yardımcı oldu. Operasyon sırasında hiçbir problem yaşamadım.

Operasyona saat 9.30'da gittim, operasyon saat 10.00'de başladı, bebeğim 10.03'te doğdu ve ben 10.40'te operasyon bitince reanimasyona gönderildim.

Olası en kötü senaryoya hazırlanmıştım. Nadiren hissedilen bir kesme işlemi, içerde birşeyler kopuşumuş gibi hissedilmiyor. Sadece bebeği çıkardıkları zaman güçlü bir baskı hissediyordum, sanki organları da çekecekmiş gibi hissediyordum. Bebeği çıkardıkları zaman bile hissetmiyordum. Sadece bir iki an mide bulantısı hissettim, sonra kendimi uykuğa bırakmaya çalıştım. Önceki gece yoğun ağrılar vardı, çok yoruldum.

Operasyon bittikten sonra beni yeniden kareta koydular ve reanimasyona gönderdiler.

Herşeyden önce, kesevaryonun sonrasındaki süreç farklılık gösterebilir. Benim için planım vardı, bir iki saat sonra postpartum'a gidecektim. Ama bizim hastanemizde, kesevaryonun sonrasındaki süreçte, bir gün boyunca yatıp, başını kaldırmamamı söylediler. Sadece kitap okudum, uyuyakalmaya çalıştım, çok içtim.

Yenilenme

Operasyonun en zor kısmı, benim için, diyet oldu. Çok severim yemek, çok seviyorum. Bir iki günden fazla yemek yememenin benim için ne kadar zor olduğunu bilmiyordum. İlk gün reanimasyonda sadece su içebiliyordum, ikinci gün postpartum'da sadece bol su içebiliyordum, ama çok hafif bir buğday sütü gibi bir şey. Ama en zor kısmı, benim için, bu süreçte kalmıştım.

Kesarev seseBu süreçte bana çok yardımcı olan bir büfeci vardı, bana ikinci bir kase su koyuyordu, ikinci gün bana da bir kase ekmek koyuyordu. Ama çok dikkatlıyordum, çünkü bu süreçte ne yediğimi çok iyi bilmek zorundaydım. Hiçbir yan etkisi olmadı, ama çok zor bir süreçti.

Yaklaşık 3. günün diyeti ilk tabakadır. Yani ağır yemek ve hamur işleri yok. Benim için sadece ilk defekasyon (kaynak) geldiğinde normal yemek yeme izni vardı. Sıkıntısız bir şekilde ilk defekasyon geldiğinde, bana ilk tabakanın diyetini uygulamamı söylediler. Sıkıntısız bir şekilde ilk tabakanın diyetini uyguladım. İlk tabakanın diyeti bitince bana zayıf bir diyet uygulamamı söylediler. Benim için bu diyet, bana ilk tabakanın diyetini uygulamamı söylediler.

Yine ilk tabakanın diyeti dışında, benim için yapılan işlemlerden biri de, okitotsin ve parasetamol içeren kaplıca tedavisiydi. Bu tedaviler 3 kez günde 1 saat boyunca yapılmaktaydı. Benim için yapılan işlemlerden biri de, Eniksum adlı ilaç 6 gün daha uygulamamı söylediler. Benim için yapılan işlemlerden biri de, Ferum Lek adlı ilaç 1 ay boyunca uygulamamı söylediler.

Kezarev veya doğum nasıl?

Benim için doğumda, kezarev veya doğum nasıl? Benim için doğumda, kezarev veya doğum nasıl? Benim için doğumda, kezarev veya doğum nasıl?

Doğumda, benim için kezarev veya doğum nasıl? Benim için doğumda, kezarev veya doğum nasıl?

Benim için doğumda, kezarev veya doğum nasıl?

Doğumda, benim için kezarev veya doğum nasıl?

Benim için doğumda, kezarev veya doğum nasıl?

Yarım gün bile olsa, çocukla yalnız kalmak beni çok üzdü. Ama sonunda, çocukla yalnız kalmak bana yeni bir deneyim oldu. Çocukla yalnız kalmak bana, kendimi toparlamak ve dinlenmek için zaman tanımak fırsatı verdi.

ER'de bana böyle bir fırsat yoktu. O zamanlar, çocukla yalnız kalmak bana neredeyse iki gün bile olmadı. Çok yorgundum ve bana bırakıldım.

Yeniden toparlanma süresi kısaldı. Hastanede yattığım günler boyunca, ağrı kesicilere bağımlı oldum. Genel olarak, kendimden emin hissettim ve ek ağrı kesici kremlere de hayır demeye başladım. Ama eve döndüğümde, ağrı kesici kullanamayacağımı öğrenince, bana büyük bir korku yaşadı. Ama sonunda, ağrı geçip gitti ve ben de unutup kaldım ki, bana bir operasyon yapıldı.

Yeniden toparlanma süresinde, bazen ciltte bir sıkıntılar hissediyordum, ama genel olarak, çok daha hızlı bir şekilde toparlandım. ER'den sonra, neredeyse bir ay boyunca kımıldayamıyordum ve sadece yatıp uzanıyordum.

Aslında, bazı eksiklikler de var, ama benim için bunlara çok fazla önem vermiyorum:

Emzirme sütü daha geç geliyor, emzirmeyle ilgili bazı zorluklar var ve ilk günlerde, bebek sadece mamayla besleniyor. İkincisi de, daha sonra da bebek muhtemelen karışık beslenecek. İlk çocukla, akrabalarımı ikna ettim ki, ben süt vermemem gerekiyor. Ama sonra, iki ay sonra, biz de karışık beslemeye geçtik ve ben rahatladım. Bu kez, ikinci çocukla, ben çok daha farklı davrandım. Süt verme konusunda çok fazla endişe duymuyorum. Bir ay sonra, bebek hala karışık besleniyor ve bu bana bir avantaj sağlıyor. Eve çıkmak, annem bebekle bıraktığında, ben rahatça eve çıkabiliyorum. Ama aynı zamanda, evde yatıp, bebekle yalnız kalmak da bana çok rahatlatıyor.

Ciltte kalan izler. Benim için bu hiç önemli değildi, çünkü ER'den sonra da ciltte izler kaldı. Ama ciltteki duyumsama kaybı beni çok rahatsız ediyor. Bir yıl sonra, bu da geçebilir, ama şu an, bu beni çok rahatsız ediyor.

Yanlış yatıp, belimi incittim. Ben bu durumu bekliyordum ve sonunda, yatabildiğimde, yatıp kalmak istemiyordum.

Ağrılar, ER'den sonra çok daha şiddetliydi, ama bu da çok daha kısa süren bir süreçti.

Tüm bu deneyimlerime göre:

1. Hayatımı, materniteyi ve yeniden doğum fırsatını kurtarabilme imkanı.

2. ER'den sonra, rahim yarılması, hemoroid gibi sorunlar yok.

3. Tüm bu süreç çok kısa sürüyor.

4. Bebek doğduktan sonra, dinlenmek ve kendimi toparlamak fırsatı var.

5. Personele karşı kendimden emin hissetmek.

6. Yeniden toparlanma çok hızlı.

Kesarevo sæçesiBenim deneyimimde çok bir sorun yoktu. Üzümde kçarççe çok daha özgün üzüldüeydim. Evet, kátçer ve mánipülasyon çagürö zamanında biraz ükiciydi, ama üzüm çok daha özgün üzüldüeydikten sonra özellikle özellendi. Önceki çok üzümde çok daha uzun üzüldüeydik.

Benim önçemimde öyle özgün üzüldüeydik ki, önceki çok üzümde öyle daha özgün ve özgün üzüldüeydik. Önceki çok üzümde öyle daha uzun üzüldüeydik. Öncelikle özgün üzüldüeydik, özgün üzüldüeydik. Öncelikle özgün üzüldüeydik.