Sabahları Kışkırtmıyor, Sağlıklı Yemeyi Yardımcı Oluyor

Biraz kendimi tanıtayım: 43 yaşındayım, 162 cm boyum. 2020'de 30 kilo fazlaymış gibi hissetmeye başladım ve obeziteye meyilli olduğumu fark ettim. Spor salonuna gitmeyi denedim, ama sonuç vermedi. 2020'de Covid nedeniyle poliartrit ve miokardit geçirdim, sonra da iyileşme sürecinden sonra eski haline dönmek için çalıştım. Kontrollerde koksartroz, eklem hareketliliğinin kısıtlanması, böbrekte kist ve tiroid bezi düğümüne dair sonuçlar aldım. Karaciğerle ilgili sorunlar da çıktı. Diyetlere başvurduğumda, kinoa, keto, intervale diyetleri denedim, ama sonuçta bir değişim olmadı. Sonunda 94 kiloya ulaştım.

Önceki hayatımın bir parçası olan yoga uygulamaları ve pratisini yaptım. Eğitim aldım, ama uygulamalar bana yakın, et yeriyorum ve seviyorum. Hızlı şekerler gibi bazı şeyleri sınırlıyordum, ama bu tür diyetlere bağlı kalmak bana zor geliyordu. Kendimde psikolojik bir bağımlılık olduğunu fark ettim, bir şeyler yemek isteyince zaman geçiriyorum. Hafif bir yöntem arıyordum. İşte bu noktada Marve Oganyan'ın önerdiği yöntemi deneye karar verdim.

Açıklamanın neden beni cezbedici kılmasıydı, bunlardan biri de bu. Yedikten sonra bir süre sonra bir şeyler yenmek gerektiğinde, tam olarak bu yöntem beni sakinleştiriyor. Bilinçli bir şekilde bir şeyler yenmek yerine, daha da temizlenmeye devam etmek bana daha iyi geliyor. Bir de, bir anda çok fazla yersem, tehlikeli durumlar oluşabilir. Bu beni daha da dikkatli davranmaya ve bu yöntemi tercih etmemi sağlıyor.

Deneyim için 7 gün seçtim.

Başlamadan önce, 2 saat önce magnezyum alımı ve son olarak da bir şeyler yenmek için 2 saat önce limonlu su ve bal ile bir çorba içtim. Ardından bir saat bacaklarımı sıcak suyla ısıttım, bir saat de tuvalete gittim.

1. Gün. Vücut ağırlığı 90.65 kg. Yaptığım işlemlerden biri olan otarın tadı hoşuma gidiyor, ancak uyanıkken yaptığım işlemler biraz zor geliyor. Kışın daha da zor olabilir. Akşamda dilimde bir leke görüyorum.

İki gün önce başladım. Ağırlıkım 89.75 kilo. Baş ağrısı bir miktar var.

Üç gün geçti. Ağırlıkım 89.15 kilo. Önerilen 3 litrelik ot suyu içmek istemedim.

Dördüncü gün. Ağırlıkım 88.40 kilo. Ot suyunun tadı beni sıkıntıya düşürdü. Yediğim medin miktarı yaklaşık bir kilo. Ot suyu yerine su içiyorum. Hala bir şey yok.

Beşinci gün. Sabah her şey normal, akşam biraz baş ağrısı var. Dilimin üstünde bir leke oluştu.

Altıncı gün. Hâlâ bir şey yok ama bir miktar sinirli hissediyorum. Açlık hissi yok ama farklı tatlar istiyorum.

Yedinci gün. Hâlâ bir şey yok. Lütfen bakın, birkaç benzin lekesi bile oluştu. Ot suyunun tadı bana artık çok garip geliyor. Meddeğin varlığı da, düşük kan şekeri problemine karşı koruma altına alıyor. Limon, peynirin tadını daha da çeşitlendirmek için de kullanılıyor.

Yedinci gün sonrasındaki ilk gün. Ağırlıkım 86.5 kilo. Gerekli olan gün sayısı kadar beklemek zorundayız. Ben 15 gün bekleyeceğim. Bu süre zarfında, başta sebze ve meyve gibi yiyecekler tüketerek, bu yiyeceklerin büyük kısmını taze olarak tüketiyorum. Ot suyunun miktarını azalttım. İlk kez glikoz kullandım, özellikle glikozun mukavvasını. Çok lezzetli ve keyifli.

Sekizinci gün. Ağırlıkım 86.3 kilo. Çok huzurlu bir uyku geçirdim. Bugün, glikoz, kabak ve mor kabağından yapılan bir içeceği içtim. Öğle yemeğinde, kabak ve mor kabağı püresini tükettim. Bu sefer, bir çay kaşığı kadar tereyağı ekledim. Akşam, taze mor kabağı, kabak ve elma salatası yedim. Yemeklerim küçük ama yeterli. Marva bana dedi ki, tereyağı tüketmemiz gerekiyor çünkü biz tropikal bölgelerde yaşamıyoruz. Glikoz içtim ve glikozun mukavvasını da tükettim. Ot suyunu artık sadece çay gibi içiyorum, med ve limon eklemiyorum. Kendi başına sindirim sistemi çalışıyor. Hiç bir problem yok.

Onuncu gün. Ağırlığı ölçmek için aleti kullanmadım. Neden mi? Aleti eve getiremedim. Salata'ya, mor kabağı, kabak ve elma ekledim, yaklaşık 20 adet üzüm de ekledim. Bugün, 4 adet ceviz içi tükettim. Öğle yemeğinde, tuzsuz pirinç tükettim ve bununla birlikte, ufak ufak doğranmış kuru kayısı tükettim. Ot suyunu artık tereyağı ve limon eklemeksizin tüketiyorum. Bugün, sabaha doğru, yulaf içtim. Akşam, tereyağı, ceviz içi ve med karışımını, ufak bir ekmek üzerine sürdüm. Çok lezzetli ve çok tatlı.

On 11. günüm. 86.6 kilograma vardım. Fazlasını da yeme alışkanlığıma bağlıyorum. Çünkü su tutma özelliği gelişti. Günün ilk öğününde salatalık ve biber salatası yiyorum. Öğle yemeğinde su ile haşlanmış lahana, suda haşlanmış soğan ve mor kabağı yiyorum. Öğleden sonra bir apelsin ve kivi içiyorum. Akşam yemeğinde de püree ile haşlanmış havuç ve tereyağı ile hazırlanan ekmek yiyordum. 18.00'den sonra yemek yememe gerek kalmıyor, sanki kendiliğinden olmuyor sanki. Gün boyu sıcak içecek içmek istiyordum, ama oturmuyorum. Çay içmiyorum, ama yachmevi içiyorum.

12. günüm. 86.8 kilograma vardım. Günün ilk öğününde salatalık ve biber salatası ile lahana, suda haşlanmış soğan ve mor kabağı yiyorum. Öğleden sonra bir apelsin yiyorum. Yemeğimle çok keyifliydi, çünkü yediğim yemişin kabuklarını parçalamak gerekiyordu. Bu nedenle 30 dakika boyunca yiyorum ve çok doyuyorum. Daha sonra 1,5 saat boyunca köpeğimle parkta yürüyüş yapıyorum. Öğle yemeğinde de su ile haşlanmış lahana, suda haşlanmış soğan ve mor kabağı, bir elma yiyorum. Şu an köydeyim ve burada ürünlerin çeşitliliği çok sınırlı ve market yok. Ama parkta yürüyüş yapmak fırsatı var. Şehirde ise işim gereği bilgisayar başında uzun saatler oturuyorum ve kriz anlarında sadece kısa molalar alıyorum.

13. günüm. 86.6 kilograma vardım. İkinci gün de aynı yeme alışkanlığıma devam ediyorum. Günün ilk öğününde salata ve meyve yiyorum. Gün boyu meyve yeniyorum. Öğle ve akşam yemeğinde de haşlanmış sebze, lahana, biber, domates, mor kabağı yeniyorum. Öğle yemeğinde de 2 adet haşlanmış yumurta ekliyorum.

14. günüm. 86.6 kilograma vardım. Fazlasını da yeme alışkanığıma bağlıyorum. Bugün son günüm. Tabii ki yöntemimden zaman zaman sapma var. Hepsi günler hayvansal gıdalardan uzak durdum, dün ve bugün yumurta yenmedi, ama yarın da et yeme zamanı.

15. günüm. 86.6 kilograma vardım. Öğle yemeğinde salata ve yumurta yiyorum. Öğle yemeğinde haşlanmış lahana ve mor kabağı, suda haşlanmış soğan, domates ile birlikte haşlanmış tavuk göğsü de ekliyorum. Akşam yemeğinde de salata ve domates ile biber yiyorum.

Geçtiğimiz haftalar benim için çok farklıydı. 1 gününde bir öğün, öğle yemeğinde tavuk göğsü veya balığa (kumrular, karadulama, palamut, mavi uskumru, limon uskumru) yiyorum. Kahvaltıda salatalık, lezzet için fındık ve limon, peynir. Akşam yemeğinde salatalık veya haşlama, yeşil bezelye. Bazı günlerde de bulgur, arpa ya da pirinç tarzı akşamları kahvaltıda yiyorum. Fruktilerde de elma, hurma, limon, portakal, üzüm var. Tüm bunları öğleden sonra yapıyorum. Kuru bir günde ya da bir gün sonra da su içiyorum. Sadece peynir hariç diğer süt ürünleri de istemiyorum, kendime bir çeşit nefret oluştu.

İçtiğim şeylerden biri de Marva tarifiyle yapılan otvardır. Yalnızca otvarda değil, yulaf ezmi, süzme zencefil de içtiğim diğer içecekler.

Tabii ki, 16/8 formuna uyumlu olarak zaman zaman yiyorum.

xa0

Sonuçlarımı şu şekilde özetleyebilirim:

1. Bu yöntem, tam bir açlık programı yapamayan ama genel olarak açlığı benimsemek isteyen kişilere uygundur. Ancak bazı nedenlerle tam açlık programına uyum sağlayamayanlar için bu yöntem çok faydalı olabilir.

2. Marva'nın hazırladığı otvarda magnezyumun önemi çok büyük. İlk günlerde ortaya çıkan zehirlenme belirtilerini azaltıyor. Ayrıca sık sık otvarda içmek, yutkanmaya alışmış olmamızı sağlayan bir yol. Meddeğin varlığı da, düşük kan şekeri problemine karşı koruma altına alıyor. Limon, peynirin tadını daha da çeşitlendirmek için de kullanılıyor.

3. Otvardaki bileşenler, vücut için bir rehabilitasyon ve temizleme sürecidir. Med, herşeyi yumuşatmayı ve çeşitli maddeleri vermektedir. Ben de özellikle susuzluk hissinden kurtulmakta faydalı buldum. Bu da otvarda içmekten kaynaklanıyordu. Otvarda içilen bitki çayları, vücutta saklı olan su depolarını da açtırmış ve şişkinlikten kurtulmamı sağlamıştı. Ayrıca kullandığım bu çaylar, gözlerimi de açtırmıştı. Hatta zihnimi de netleştirmiş, daha net düşünmemi sağlamıştı.

4. Günler geçtikçe, yemeklerime yeni lezzetler ekleniyor ve bu da beni mutlu ediyor. Bu nedenle, özellikle ilk günlerde doğru bir şekilde karnımı doyurmak, doğru bir şekilde karnımı boşaltmak çok önemlidir. Bu sayede, vücut yeni lezzetlere alışabilir ve daha sonra yeni lezzetlere adaptasyon daha kolay olabilir.

5. Normalde yediğim şeylerden sonra, kalori sayısını azaltmaya çalışıyorum. Ancak bu yöntem, normalden daha az yediğimde bile, bana tam bir tokluk hissi veriyordu. Vücudum, daha az yediğimi sanki bir tazminat olarak karşılamıyordu. Bu da çok güzel bir duygu.

Sonuç olarak, bu deneyim bana çok uygun geldi. Zayıflamayı asıl amaç olarak görmüyordum, ama çok büyük bir beklenti vardı. Çeşitli nedenlerle sıklıkla ağırlaşan eklem ağrılarım çok fazla sıkıntı yaratıyordu. Bu nedenle, eski aktivite düzeyime ulaşmak ya da en azından buna yakın olmak için bu yolu seçtim. Bu konuda büyük ölçüde başarılı oldum.

Diğer yandan, daha az kalori alan sağlıklı besinlere geçiş de bana hiç zor gelmedi. Bu bana çok şaşırttı.

xa0

Bu deneyimi diğer insanlara önerirken, önceliğiniz olmalı. Bu tür bir yola girmek için zihinsel hazırlık, teorik bilgi ve fiziksel hazırlık çok önemlidir. Sadece bir dizi kurallara uymak ve kendinizi dengeleyip kontrol altına almadan bu yola girmek doğru olmaz.

Size bu deneyimi öneririm. Gerekenden daha önce bu konuda bilgi sahibi olmanızı ve hazırlıklı olmanızı bekliyorum.

Gıda yoksunluğuyla ilgili en pratik ve adapte edilebilir yol olarak, Marve Oganyan'ın önerdiği yolu öneririm.

Bu deneyimle, kendinizi ve vücudunuzu daha iyi tanıyorsunuz ve kendinizi ve vücudunuzu nasıl kontrol edebileceğinizi öğreniyorsunuz.

xa0

2 yıl sonra, zayıflama bana çok iyi sonuç vermişti, 79 kiloya kadar indim, ama daha sonra karşılaştığım olaylar beni farklı bir yolda götürdü. Bir erkek arkadaşla karşılaştım ve o da bana yemek hazırlıyordu. Eğer ben yemek yemiyordum, o da bana üzülüyordu. Sonunda ayrıldık ve tekrar 92 kiloya ulaştım.