Remake Kaosu: Bir Hayal Kırıklığı

Ben hala Moskova Aşkına modern remake'ini izlemiş olmanın kültürel şokuyla sarsılıyorum. Ama önce Şurik geldi. Oh, poor Yorick! Ama Shakespeare değil, işte sadece, oh, poor Şurik!

Başlayalım, yazarlar Elmas Kol'u, ayrıca bir sürü klasik komediyi de çöp yemişler. Bu sadece birkaç düzine filmle bir kaos değil; gerçek sanat eserlerinden alınmış bitlerin bir çöp yığını.

Ben izlemeye devam ederken, farklı filmlere geçiş yapıyordum, bağlantılar ve referanslar arıyorum. Onlar Forrest Gump, Genç Adamlar, Elektronik Maceralar, Çarıkçılar Toplanıyor, ve Kaderin İronisi'den alınmış bitleri bir araya getirdiler. Ve celebrities'in bu çöp yığınında bir isim yapma girişimlerine bile değinmeyeceğim.

Şahane Kirillov, Lazarov, ve Dolina'in bu çöp yığınında olması utanç verici. Ben Dolina'nın son skandalından daha utanç verici olanı bile bilmiyorum. Dolina'nın bu projede yer alması. En utanç verici şeylerden biri.

Ben hala Dolina'ın bir Instagram influencer'inin şarkılarını söylediğini nasıl bir jazz kraliçesi gibi söyleyebildiğini anlamaya çalışıyorum.

Ana rolleri Timur Batrutdinov ve Marina Kravets oynuyor. Kravets en azından görsel olarak karakterine giriyor, Batrutdinov ise bir felaket. Oyuncuların yönetmeni saçlarını çekiyor olmalı.

İkonik Şurik'in Alexander Demianenko'nun performansından alınmış bir karakter haline geldi. Bu karakteri canlandıran Timur Batrutdinov ise aptalca, rahatsız edici bir karakter. Kötü bir makyaj işleminin uygulandığı, yüzü bir felaketin habercisi gibi görünen, aşırı davranışlar sergileyen bir karakter. Gerçekten, ben Batrutdinov'un bir rolde gerçekten komik olduğunu hiç görmedim. Bu adam komik değil, daha çok confüze ediyorsun.

Ben bu filmde Harlamov'un performansı ile çok hayal kırıklığına uğradım. Genellikle bir projenin nasıl çalışacağını anlamakta çok iyi bir anlayışa sahip olan Harlamov, bu filmde sanki bir şeyler ters gitti gibi geldi. Ve kötü bir rol ile kötü bir film bir araya geldiğinde, disasterin tarifi ediliyor.

Gary Martirosyan, 'Kafkas Kaptanlığı' filminde Saaakhov rolünde oynadı ve bu filmde tek parlaklık oldu. Ama dokonce o da bu kargaşayı kurtaramadı. Bir Kafkas oyuncusu, bir Kafkas karakterini canlandırıyorsa, o zaman oynamak bile değil.

Bence yapımcılar, yılın sonuna yaklaştıkça unutulmuş bu yıldızlara biraz ek para kazandırabilmek için bir araya getirdiler ve bu filmi ortaya attılar. Bu filmi sanki eski bir kumaşın kumaşını temizlemek gibi bir şey gibi görünüyor.

Sanatın bir hayranı değilim ve Olga Buzova'nın sanatını sevmiyorum. Ama bu film, Bolşoy'un bir üretiminden değil, bir komedi filmi olduğu için bir şans verdim.

Buzova ne yaptığı konusunda hala bir fikrim yok - bir şarkıcı mı, ne mi? Ve eğer o somehow sanat dünyasının bir parçası ise, Rosa Sibatova'nın filmde görünmesi, onların sadece setin yanından geçen herkesi yakalayarak bir şeyler yaptıklarını doğruladı.

Garip - iyi oyuncular nerede? Niye bu tür insanları seçiyorlar, onlara bir sürü makyaj yapıyorlar ve bir scriptten satırları okuyarak bir şeyler yapmaya zorlıyorlar? Onlar sanki bir parça kağıda yazılan kelimeleri okuyormuş gibi görünüyorlar.

İyi bir script bile kötü bir performansın önüne geçemez ve bu filmde ne bir şey vardı ne de iyi bir performans.

Bu filmde kullanılan komedi gerçekten çok kötüydü. Yazıcıların ne amaçladıklarını bilmiyorum ama işe yaramadı. İnsanları güldürmek çok daha zor, insanları ağlatmak gibi.

Onlar bile düşük seviyeli komediye bile başvurdu ama ben bir tek iyi bir şaka göremedim.

Bence komedi işe yaramazsa, belki de müzikli versiyon işe yarar mı? Hayır, o da olmadı. Seçilen 'hit'lerin anlamı yoktu ve şarkılar çok kötü seslendiler. Bir defada solfej kitabını kedi seslendirmiş gibi hissediyordu. Çok fazla müzikal duraklama vardı, ancak eminim ki bu şarkıları izledikten sonra hiçbirini hatırlamayacaksınız. Herkesin ağzı olan biri şarkı söylüyordu, blog yazarlarından eski sanatçılara kadar.

Makyaj için özel bir teşekkür edeyim. Makyajcılar karakterleri orijinaline mümkün olduğunca benzetmeye çalıştılar, ancak bugünlerde bu, fırtına gibi bir şey değil. Ancak ekranda neler olduğunu düşününce, karakterler plastik, grotesk ve gerçekçi gibi oyuncaklar gibi görünüyordu. Ancak karakter fotoğrafını filme karşılaştırın, aslında çok benzer.

Kostümler de oldukça iyi, bazen orijinal karakterlerin kostümlerini tam olarak yeniden yarattılar, bazen de modern bir twist eklediler, ancak her halükarda benzer görünüyordu.

Film 2 saat sürüyor, bu çok uzun eğer bu şeyi izliyorsanız. Eğer bir iki saat uyursanız, zaman uçup gidecek. Ancak bu saçmalığı 2 saat boyunca izlemeye ve ekrana bakmaya zorlanmak, sonsuz bir zaman gibi.

Evde izlerken bile zamanımı boşa harcıyor ve sinemada izlemek zorunda kalmış olsaydım, bilet satışını yok etmek ve parasını geri almak, ayrıca moral hasarını da eklemek isterdim.

Genel olarak, iyi şeyin en büyük düşmanı muhtemelen kötü bir fikir. Büyük şeyleri parodilemek, baştan kaybetmek gibi bir kavram. Belki de yeni bir senaryo satın almak daha pahalı. Ama burada, yeni bir senaryo yok, sadece bazı meme şakalarını çektiler, ancak hepsi eski, hayal kırıklığı ve öngörülebilir.

Bu saçmalığın hedef kitlesi kimdi bilemedim. Çocuklar ve genç yetişkinler, 10 dakika içinde kafaları karışacak ve telefonlarına dönecekler, 10 dakika sonra izlemeyi bırakacaklar. Klasik şeyleri sevenler için, bu sadece bir yüz dayak, bir göğsü vuran darbe.

Bu şey için ne kadar para harcadıklarını hala anlayamıyorum. TV izlenme ve tekrarlarından para kazanmak umuduyla mi? Gerçekten de, bu saçmalığın bir yuan bile kazanamayacaklarını düşünüyorum. Ben de değilim, konuştuklarım da öyle düşünüyor.

Sanatsal özgürlüğe karşıyım, ama bu tren kazasını izledikten sonra, belki de Furtseva'nın tekrar başına geçmesi ya da Stalin'in bile olsa iyi olacaktı. En azından bu tür çöplüğü ciddi sanat olarak satmaya çalışmayacaklardı.

Bu şeyi sadece önermeyeceğim, önermeyeceğim demeyeceğim. Asla önermeyeceğim. Film bile dememek lazım. Son zamanlarda içimizden birileri neden bu kadar aşağıya indi bile anlamıyorum. Shurik'in ekibi, içimize bir yeni düşük kazandırdı. Üstüne bile vurmadılar, altından vurdu.

En ilginç olan, yaratıcı ve yapımcıların utanç duymaması. Oyuncuların da utanç duymaması. Ama izleyici olarak utanç duyuyoruz. Bu, halkımızın ne kadar akıllı ve gurur duyduğunu gösteriyor. Bogdan Titomir'in 'İnsanlar aç' dediği doğruydu. Ve şimdi bu çöplüğü bize yemek için sunuyorlar, bizi hasta ediyorlar.

Özellikle de, bu yılın çıkış komedisini olarak sunmaya çalıştıkları için çok sinir bozucu. Bazı yıllar kötü olabilir, ama bu saçma!

Önermeyin!