Port Baikal: Muhteşem Manzaralar, Eski Fener ve İsteğe Bağlı Taş

Merhaba!

Dün itibariyle outside soğuk, ama bana hala Port Balyk'taki sıcak günleri hatırlatıyor. İrкутsk ve Angarsk arasındaki 150 kilometrelik mesafeye rağmen, Balyk Gölü'nün muhteşem güzelliklerinden bir parçasıyız. Bu yaz, Balyk Gölü'nün kıyısına bir günlük gezi planladım. Neden Port Balyk'a gittim? Çünkü gezi gerçekten kolay, uzun mesafeler katetmek zorunda kalmadım. Ayrıca 12 yaşındayken 25 yıl önce buradaydım ve hatırlamamı istedim.

Geziyi organize eden özel bir şirket, İrкутsk ve Angarsk'tan turistleri alıyor ve komforlu otobüslerle destinasyonlara götürüyor. Port Balyk'a varıldığında, bize biraz zaman verdiler parkta gezmek ve ardından paroma bindirdiler. Paromun fiyatı bilmiyorum, sanki ücretsiz miydi, yoksa gezi ücretinde miydi. Geziyi 16 Temmuz'da yaptık ve parom gerçekten doluydu, insanlar sağdan ve soldan destek veriyordu. Fakat deniz manzarası muhteşemdi, güneş dalga üzerinde oynuyordu ve serin bir rüzgar estiği.

Parom Port Balyk'a 20 dakika sürüyor. Portun yakınında eski bir liman ve bir hayalet gemi bizi bekliyordu.

Osmanlılar zamanında burası canlıydı. 1987'de Balyk Gölü'nün etrafında demiryolu inşaatına başlandı ve Port Balyk kuruldu. Rus-yap savaşları ve iç savaş sırasında burası stratejik önem taşıyordu. 2 savaş arası dönemde Port Balyk'ten Tankaoy'a iki lodos gemisi - Balyk ve Angara - çalışıyordu. Balyk daha sonra beyaz Çekler tarafından batırıldı, Angara ise müze haline getirildi ve İrкутsk'te duruyor.

Port Baikal, gerçekten de bir sudur gemi merkezi haline geldi. İnsansız bir şekilde bu bölgeye ulaşmak için kullanılan en gelişmiş inşaat teknolojisiyle donatılmış. Doğu tarafına ulaşmak için Mișiha, Tanhoi ve Mysovaya istasyonlarına ulaşım sağlıyordu. Hatta January ayında Bajkal'ın dondurulmasına rağmen, bu bölgeden tren geçişleri doğrudan buz üstünden yapılıyordu. Wagonlar, at sırtında çekilerek taşıyılıyordu.

Portun hikayesi çok güzel. Daha fazla ayrıntı için kendiniz araştırmalısınız, ama ben size kişisel deneyimlerimi anlatacağım.

Ekoservisimiz, bizi vokzala topladıktan sonra, topluca bir toplama yapmalarını istedi.

Bu süre zarfında, ben ve arkadaşlarım, ünlü lokomotif L-4657'i (1945-1955 yılları arasında üretilmiştir) görmeye fırsat bulduk.

Bizi götürdüğü yer, yüksek bir noktadan panoramik manzarası sunan gözlem platformuydu. Bize her şeyin gerçekleşeceği taş, ve eski bir fener gösterildi. Güneşli, sıcakmış, ama bir o kadar da rüzgar vardı. Vokzaldan sonra bizi bekleyen durum ise, bir dağ tırmanışıydı. İnsana göründüğü kadar da yüksek olmasa da, sık sık durup dinlenmemiz gerekiyordu. Kondisyonumuzu korumak için gerekliydi. Ayrıca, o kadar da hızlı gitmemiz gerekiyordu. Veya başka türlü, zorlanacık. Beni çok garip bir şey hatırlatıyor; çocukluğumda bir gün annemle bir arkadaşımızın bizi götüreceği bir yürüyüşe çıkmıştık. O günün geniş bir yolunu hatırlıyorum, yolun üzerinde ağaçlar var ve o zamanlar yeşillere bulaşan bu yeşil samanların bana çok güzeldi. Çıkmağa çıktığımızda ayakkabılarımızı çıkararak bacaklarda hissettiğimiz serinlik çok keyifliydi. Yol boyunca çok güzel manzaralar görüyoruz ve sanki bir kurt gibi yolumuza devam ediyoruz. Yürürken ekolüde bulunan bir kişi bizi durdurarak bir süre dinlenmemizi ve bir şeyler yemeyelim diye söyledi. Bizi durduran kişi fotoğrafımızı çekti ve bir şeyler diledik. Bu noktadan bakıldığında, An garası göle dökülüyor, ama şaman taşının göreceği manzarası da çok güzel. Bu kadar geniş bir alanı gördüğümüzde kendimizi çok huzurlu hissediyoruz. Dünyanın bir parçası gibi hissediyoruz ama çok mutluyuz. Daha sonra, biz maiyakımıza doğru yürürüz. O çok yakın, sadece 15 dakika.

Mavi, İngiltere'de yapılmıştı. İlk olarak, o aşağıda idi. 1906 yılında taşıyıp, tepenin üzerine koydular. Çalışıyordu 1984 yılına kadar. Birkaç kısımdan taşıdıklarına, yanlarından da rölyefler vardı. Şimdi kapalı. Çocuğumdaysa açık idi. İçinde, çok dar ve sarp merdiven var.

Benimle birlikte bu gezinin en keyifli anlarından biri, bizzat ben yaşadım. Gideceğimiz yer, muhteşem bir manzaraya sahip olan bir kiliseydi. Dikkatimi çeken şey, bizzat baba burada, kimsesiz kimsesizlere yardım için çalışıyor ve herkesten kolokola çalmasına izin veriyor. Bu gerçekten çok güzel bir şey. İşte, bu muhteşem manzaraya bakan kilise. Ardından biz, 327 basamaklı bir merdivenle aşağı iniyoruz. Merdiven oldukça stabil ve rahat, inmenin keyfini çıkarıyor. Programın iki alternatifi vardı, ama ben daha çok dinlenmek istiyordum. Peki siz? Benimle birlikte, biz de bu alternatifi seçtik ve daha da rahatladık. Ardından biz, bir su kaynağına geldik ve tekrar şarapnelimizi doldurduk. Su soğuk ve lezzetliydi. Ardından biz, güzel bir galıcı bir plajda bulunduk. Burada kimseler yoktu, ancak biz, burada dinlenmek istiyorduk. Benim için bu, gezinin en keyifli anlarından biriydi. Gezimizin son halkasında, biz, bir plajda dinlenmek istiyorduk. Burada kimseler yoktu, ancak biz, burada dinlenmek istiyorduk. Benim için bu, geziyi terk etmenin en zor şeyiydi. Ne yazık ki, biz, daha fazla dinlenmek için geri dönmek zorunda kaldık.

Biz, bir su kaynağına geldik ve tekrar şarapnelimizi doldurduk. Su soğuk ve lezzetliydi. Benim için bu, geziyi daha da keyifli hale getirdi.

Plaj güzel ve sessizdi, ancak biz, daha fazla dinlenmek için geri dönmek zorunda kaldık.

Yolda dolaşırken, birkaç saat Baysal'da vakit geçirdim, güneşlenmek ve Baysal'ın soğuk sularını hissetmek. Çocuklar da koşuşuyor ve hemen duruyor, çünkü ayakları yirmi saniye sonra donuyor.

Geçtiğimiz hafta Baysal'a gittik, birkaç saat vakit geçirdik. Baysal'ın suları çok soğuktu, çocuklar da koşuşturuyor ve hemen duruyor, çünkü ayakları yirmi saniye sonra donuyor. Yolda dolaşırken, bazı saatler Baysal'da vakit geçirdim, güneşlenmek ve Baysal'ın soğuk sularını hissetmek.

Bu kadar iyi vakit geçirmek için, Baysal'ı tekrar ziyaret ettiğim için hiçbir pişmanlık duymadım. Hatta Baysal'ı ilk ziyaret ettiğimden bu yana, birçoğunu unuttum, ama Baysal'ın bir görsel hatırası kaldı, ama Baysal'ın görsel hatırası kaldı. Baysal'ı yeniden ziyaret etmeyi öneriyorum. Baysal'ın bu kadar güzel bir yer olduğunu bilmenizi umuyorum. Orada, çok fazla ticari gürültü yok, Baysal'a gelen herkesin Baysal'ın gerçek değerini görmesini umuyorum. Baysal'a gelmiş bir insanın Baysal'ın güzel yönlerini görmesi için umuyorum. Baysal'ı yeniden ziyaret etmeyi öneriyorum.

xa0

Öz Yorumlarım

Önceki yazımı okuyarak, Baykal'a çocuklu aileler için ideal mekanlar yazımızın devamıdır.

Baykal'ın keyfini çıkarmak için yaz ve kış fotoğrafları

Mamay'ı kışın

Baykal'da Soboliная Tepesi ve Konstantinovskiy Zavod

Tanhoy'da külkva

Benim Baykal hikayesi

Savvatyevek festivali