Eğer Türkiye'de yaşıyorsanız, bu ürünün önemi yok mu?" En iyi anekdotları bulacaksınız!

Merhaba!

Evet, herhalde, bu ülkede yaşayan bir insan vardır ki, "On İki Sandalye" ve "Altın Tavuk" gibi klasik filmleri hiç izlemedi. Benim kendim mi böyle mi?

Tabii ki, hepimiz bu filmler hakkında bilgi sahibiyiz: yönetmen, başroller, famous cümleler ve daha pek çok şey. Ama tam olarak, baştan sona izlemek yerine, bir iki kereden ibaret işte.

Ve işte, gün geldi ve ben de sıradanlardan biri oldum, yani bu iki klasik yapıtı tam olarak izledim.

Kitapları kitleler tarafından seviliyor çünkü, insanların zihinlerini çekebiliyorlar. Ve kitap sayısı sayısız! Ben de her seferinde dikkatli seçiyorum: kitapların kısa yorumlarını, yazarları, diğer insanlardan gelen incelemeleri okuyorum. Kitapları rastgele hiç okumuyorum! Sadece bir şeyler hakkında bilgi sahibi olduktan sonra okumaya başlıyorum.

"On İki Sandalye" ve "Altın Tavuk" ise zaten detaylı analiz gerektirmiyorlar! Herkes bu iki yapıtı bilir; ancak çoğu sadece izler. Ben de birilerinin yolunu takip ederek, hiç kimsenin izlemediği yolda yürüdüm.

İlyas İlyas ve Yevgeniy Petrov: "Altın Tavuk" , 1931.

Romanın hikayesi 30'lu yıllarda geçiyor, yani "On İki Sandalye" romanından birkaç yıl sonra. Ostap Bender, sağ sağdır ve çok besli! Büyük bir yara izi var, Kisa Vorbjaninov tarafından öldürme girişiminden kalan bir hatıra. Ostap ise, yaşlanmıyor, genç ve enerjik. Mavi pantalonlar ve Rio de Janeiro'ya hayaller kuruyor.

"Zengin Tavuk"ta ise, bir Türk vatandaşı oğlu beceriksizleşti! İlk kitapta her aferi başarılıydı, ancak "Zengin Tavuk"ta ise, başarısızlıklar göze çarpıyor. İlk kitapta Ostap, amacına ulaşamadı, ancak "Zengin Tavuk"ta ise, amacına ulaştı. Ancak bu kez, Ostap'ın karakteri daha da kötülüyor. Ayrıca, bizim kombinasyoncu, aşık oldu... Ha Ha Ha!

Kitabı okuduğumda, ne kadar komik bulduğumu hemen fark ettim. Kitabın içi dolu mizah, sansasyonel, hiciv ve cinizmle doluydu. Hepsi o kadar komikti ki, hala gülmeye devam ediyorum. Bu şakalar o kadar gerçekçi ki, hala yaşamış gibi hissediyorum.

Kitabın sunduğu binlerce lafız-ı hüsnün şimdi bahsedeceğim.

Araba bir lüks değil, bir ulaşım aracı (başka bir adam, başlangıçta "antiloplar"la karşılaştığında).Bu sıradan bir Singer dikiş makinesini nasıl kullanabiliriz? (Benzer).Benzinini kullanın, biz de fikirlerimizi! (Benzer).Bunu gerçeklik için değil, gerçekler için yaptım (Berlag).Siz piçsiniz, sizin babalarınız piç ve çocuklarınız da piçler! (Benzer).Bir şeyi kutsal bir şey haline dönüştürmeyin (Benzer).Bunu bir kilisede yapmayın, sizi aldatmayacaklar (Benzer).Parayla ilgili olarak, elinizden geldiği kadar kolay ve sesini çıkarmadan gidebilirsiniz. (Benzer)Parkete bir baldır vurmayın (Benzer).Eğer Sovyetler Birliği'nde yaşıyorsanız, rüyalarınız da Sovyetler Birliği'nden olmalıdır (Benzer).Daha önce bir fikir verin, bana da fikir verin! (Benzer).Bir kısmını alacaktım ama hemen almak zorundayım (Benzer).Uygun Kodu'mu severim. Bu benim zayıf yanım! (Benzer).Rio de Janeiro benim çocukluğumun cam bir rüyası (Benzer)."Koroğlu" dedim, benim en sevdiğimler bunlar:

Ben paşayım, ben paşayım (Benzer).Benim getireceğim, bana da mısır ekmeği getireceksiniz! (Benzer).Şimdi ben de milyoner oldum! İhtirasın gerçekleşti, aptalın! (Benzer).Pili! Pili! (Panykovsky).İyi, doğru, gerçek! (Benzer).Şapkalara çıkarın, kafalarınızı açın. Şimdi cesedin taşınması yapılacak! (Benzer).Bu, BİZ İKİNCİSİ, tabii ki, hele hele değil, en iyiler, en güzel olanlar.

Kitapları okuduktan sonra, özellikle "Dönekler" ve "Altın Tavşan"dan sonra, biraz da "Ostap" olmanın etkisinde kaldım ve sık sık bu tarzda konuşmaya, bu lafları kullanmaya başladım. Ve çünkü bu laflar sonsuzdur, bir neden de yok!

Okumaya değer mi? Evet! Herkesin anlayacağı bir soru. Komedi Club gibi harika bir şovun yok mu etrafımızda?... Benim için değil, çünkü bu kitabın 'seviyorsanız, sevin' tarzında bir komedisi var! (Bak, baştan beri sözümün doğruluğunu gösterdim.)