Yeni yılın sevincini hep severim ve gerçek 'Olivye' salatasını yapıyorum.

Yeni yılın sevincini hep severim ve 'Stolichny' salatasına hep hayranım. Bazı insanlar 'Stolichny'yi 'Olivye'nin ucuz kopyası olarak nitelendiriyor, ama ben hep merak etmiştim gerçekte 'Olivye' ne gibi? Reçeteleri ararken bazı zorluklarla karşılaştım. Bazı malzemeler özellikle soyulmuş Kabül için gizli gibi. Bunun için biraz fikir yürütme ve kökülam gerekti. Lanspik hazırlamayı da zor buldum, çok uzun ve zahmetli. Kara trüflü de bulmak bir hayli zor. Ama ben de kendi versiyonum olan 'Olivye'yi hazırladım.

Ve işte malzemeler :

RıbçıklarKartofelPikuliOğurçlarOlivlerRak şeıklarıKara trüflüSoıuş KabülProvansalLanspikYeşli leafy saladSalat bu şekilde katmanlar olarak hazırlanır:

RıbçıklarKartofelProvansal---İki kez---PikuliOğurçlarOlivlerRak şeıklarıKara trüflüSoıuş Kabül---KartofelRıbçıklarProvansalÜzüm için :

LanspikRak şeıklarıTrüflüYeşli leafy saladBir de piliç yaptım, aslında ben de bu yüzden piliç kesimini aldım. Piliçin tadı tavuktan daha kuru ve eti hep koyu renkteydi, hatta göğsü de dahil. Bu yüzden ben de tavuk tırnaklarını aldım, sonuçta çok bir fark yok.

İşlem yaparken bu gibi göründü:

Kısacası, reçetede 18 rak pençesi vardı, bana 2 kattan fazla çıktı.

İşte yanından:

En güzel şekilde ise cam bardakta görünüyor.

Karanfil.

Bir defada trüflya bakmadım, ama dikkat bile etmedim. Avrupa'nın bazı ülkelerinde özellikle Fransa, İtalya, Hırvatistan, İspanya'da yetişen trüfler, bizim Karadeniz bölgesinde de yetişebiliyor. Ama sezonu da trüf, özellikle kışın en lezzetli olduğu için kışın trüfleri bulmak zordu. Benim bulabildiğim tek trüf, kış trüfü, Santral Petersburg'a kargoduktan sonra 1.900 ruble ile alıcılar arasına girmişti. 40 gram trüfün fiyatı 2.500 ruble olduğu için... Kargosunu da trüfün özel transport gerektirdiği için çok pahalıydı. Ama ben çok geç kalmıştım, Noel öncesi kargolar tamamlanmıştı.

Bun yüzden en son bulabildiğim ürüne razı oldum: İtalya'dan ithal edilen konserve trüf. Kış trüfleri için çok olumsuz yorumlar okuyordum, hele hele trüflerin kavisli kesimine. Ama neyse, denemek istedim.

Benim için bu ürünü bulmak bir macera oldu. 'Okay' market uygulamasını açtım ve ürünün varlıklarını kontrol ettim. Aradığım ancak son mağazada var. İşte Aralık ayının sonunda Saint Petersburg'da -20 gibi bir sıcaklık vardı. Dolayısıyla, son mağazaya gitmek bir yolculuk gibi oldu. Mağaza gerçekten büyük ve ben uzun bir süre boyunca dolaştım. Sonunda, boş bir rafla karşılaştım ve ürünün fiyatına bakarak bir umutsuzluk hissettim. Ancak, bana bir fikir geldi ve direkt mağaza müdürüne yaklaştım. Ona üründen varsa bir miktar olduğunu sordum ve maalesef bana doğru cevabı verdiler. Bu vesileyle, gerçekten şanslıydım. 30 gramlık bu değerli ürüne 1330 ruble (normal fiyat 1760 ruble) ödedim. (Ürünün kendisi 50 gram ama sızan yağ miktarı 20 gram civarı.)Banokun tüm yüzeyini inceleyebilirsiniz:

Üst tarafta, ürünün üretildiği ülkenin logosunu görebilirsiniz: İtalya.

Sol tarafta: ürünün bileşimi ve kalorisi var. Ürün bileşiminde aroma arttırıcı bile vardır. Yaz mevsimi için bu miktarın yeterli olmadığını hissediyorum, çünkü ürüne bu şekilde aroma katmak gerekiyordu.

Ben, kâğıt dilimlerde trüflya görmek sevdalıyım. Yani üreticinin ne sakladığını gösteriyor ve üretici, ürününü yüz yüze gösteriyor.

Dilimler düzgün, kesikli, kesimi pürüzsüz. Bir de buradan anlayabiliyorsunuz ki, trüflya kışın ya da yazın değil; çünkü «muskat» desenleri yok. Sadece tek renkli.Onu salata ekleyeceğimden önce, bir dilimi tek başına deneyeyim derim. Ne diyeyim, tadı bana iyi geldi, beklentileri aştı. Çılgın, topraklı, bir tekstürü var - dışarıda bulunan bu kısımda, sanki toprağı yiyor gibi, ama bu toprak değil

taşı. Hadi, bu arada «kavrulmuş patates» gibi bir şey bekliyordum ama olmadı. Bu trüflya, gerçekten değerlidir. Aroma da son derece ince, kimyasal bir şey yok, kaba, acı bir şey yok; çok hafif, hoş, kibar bir aromadır.Herkes farklı şeyler düşünür, benim anne babalarım da bunu anlamadılar ama ben, bu basitleştirilmiş, yazın trüflyasını değerlendirdim.

Yazının alt kısmında, salatada nasıl davrandığını anlatacağım. Lakin önce, bu yemeği hazırlama sırlarını biraz açıklığa kavuşturacağım.

İspanak Sos için, kuzu karkasını (veya et) 6-8 saat boyunca düşük ateşte kaynatarak hazırlıyoruz. Kıkırdakların jel haline gelmesiyle birlikte haşıl, önceden hazırlanmış hale geliyor. Sonrasında süzülmesi gerekiyor.

İspanak Sos için birçok hazırlama yöntemi var, fakat ben sadece etli ya da balıklı olarak tüketiyorum, bu nedenle etli seçenek düşünceden uzaklaştı.

Ortalama ölçülerde kullandım. Reçetede çok fazla et ve kıkırdak vardı, fakat bana sadece 2 adet tavuk kemiği vardı. Küçük bir tencereye kemiği koydum, kemiği suyla kapladım, tencereye kapağı koydum. Kaynadığında, ateşini 3'ün üstüne düşürdüm. Birkaç kez köpüğü ve diğer yüzen artıkları aldım. Su temizlendiğinde, bana bir 3 saatlik bir havuz turları için fırsat verdim, suun kaynadığından emin olduktan sonra. Buharın ardından, suyun kaynadığını gördüm, fakat suyun yok olmadığını da gördüm. Buharın yanı sıra, 5 saat kadar buharın içinde kaldı. Kemiği aldığım zaman, direkt vılağa kırılıyor, kıkırdaklar ise jel haline geliyor - işte doğru hazırlanma yöntemi böylece gerçekleşmiş oldu:

Buharı gidermek için kaba, taze et ya da yumurta akı ekliyor ve/veya birlikte süzülüyor. Sonrasında yeniden süzülüyor.

Biraz mantar ya da sebzeli çorbasını yaptığım gibi, bu kez de lanspiga sosu için sadece 1 adet işlenmemiş yumurta beyazını ekledim.

Son resminde ise konjakuyla (Madere'nin yerine) karıştırıldığını görebilirsiniz. Madere, koyu renkli, güçlü ve konjaku aroması taşıyan bir içki. Krym'de denediğimizde çok beğendiğim için elimizde olan konjakı kullanmaya karar verdim.

Bu bulama sosunu filtrelemekten bir hayli sıkıldım. Her filtrelemeye rağmen hâlâ biraz bulutlu görünüyordu. Filtrelemeyi bir marleye koyup, çokça sıkıldığını fark ettim. Reçetede ise bir bezin kullanıldığını yazıyordu ama ben bunu anlamakta güçlük çektim.

Bulama sosuna kemiği çıkardıktan sonra, rengini açtıktan sonra ve filtrelemeyi yaptıktan sonra, sosun içine isteğe göre baharatları (karabiber, defne yaprağı, otlar, tuz) ve madere (benim durumumda konjak) eklenmektedir. Ardından sosu kaynatılarak, baharatların lezzetlerini sosuna geçirmesi sağlanır. Ardından tekrar filtreleme yapılır, böylece sosa herhangi bir artı madde kalmasın.

Benim için 'bu zamalar için ideal bir seçenek' diyebilecek kadar iyi bir şey. Normalde yağsız et tüketmem ama bu ürünü denedikten sonra gerçekten tatmin oldum. Özellikle kolesterolü düşürmek için çok iyi. Benim gibi spor yapanlar için de ideal bir seçenek.

İlk olarak, bu zamalar için hazırlanmış bu ürünün gerçekten çok lezzetli olduğunu söylemeliyim. Özellikle de kurutma işleminin yapıldığı için etler gerçekten çok lezzetli olmuştur.

Benim deneyimime göre, bu zamalar için hazırlanmış bu ürünün gerçekten çok lezzetli olduğunu ve çok faydalı olduğunu da söylemeliyim. Özellikle de kolesterolü düşürmek için çok iyi. Benim gibi spor yapanlar için de ideal bir seçenek.

Benim deneyimime göre, bu zamalar için hazırlanmış bu ürünün gerçekten çok lezzetli olduğunu söylemeliyim. Özellikle de kurutma işleminin yapıldığı için etler gerçekten çok lezzetli olmuş. Ama bu zamalar için hazırlanmış bu ürünün gerçekten çok faydalı olduğunu da söylemeliyim.

Salatada çok lezzetli ve faydalı bir seçim: Soğanlı Biber Salatası.

Kıyılmış biber ve soğanTuz ve karabiberZeytinyağıLimon suyuÇikolata (isteğe bağlı)Ben de bu apple sosuyla ilgili aynı şekilde çıldırdım. Aslında neyse ki seçenekler çok fazla, farklı bir tarif de yapabilirsiniz. Ben kendi favorim olan soya sosu, hıyar ve biraz tatlı bir element ile birleştirilmiş tarif seçtim.

Apple Sosu (benimkisi tatlı elma, derinsiz ve kökçepei ile pişirilmiş ve hıyarla birlikte püre hâline getirdim, ancak sonra anlayıncaya kadar püresi çok az olduğu için bıçağı kullandım ve daha sonra blendera attım)

Aslında Sos Kabul hazırlarken bir hayli tıklım tıklım bir yol izledim. Önceden değişken miktarlarda gerekli malzeme ekledim:

Çıkmış oldu. Lekeli tomato pastası çok fazla hakimiyet kurmuş ve aynı zamanda asitlik dengesizliği oluşmuştu. Bu nedenle tatlı bir şekilde asitliği dengelerken 1 çay kaşığı bal ilave ettim ve daha da fazla apple sosu ekledim.

Eskiden sos yumuşak ve tuzsuz olduğu için ekledim ve biraz daha soyga sosu kattım. Bu şekilde dene dene deneye geldim.

Sonra yeniden Madera'ya yerine biraz 50/50'lik konjaktan kattım.

Konjakt sosun kıvamını doğru yaptı, eskiden çok kalın olmuştu. Hep birlikte blenderde karıştırıyorum.

İtibari görünüm:

Çok ilginç, tuzlu, normal ve bir nebze tatlı ve kiriş bir sos çıktı.

Ama sos çok koyu ve her şeyi kaplıyor, fakat bu da çok güzel. Bu beni korkutuyordu, bütün mantarın aromasını yok ettiğinden, ama yanıldım. Sonunda sosun tadı tam olarak mantara yakıştı ve mantarın tadı kaybolmadı.

Salatayı beklemeden bekletirken, salata her zaman soslarla kaplıyordu. Bu da sonradan depolama süresi için bir sorun olacaktı, ama o anda çok lezzetliydi. Spoiler: Salataya 2 gün yetti, 3. gün ise şüpheli hale geldi.

Kabul Sos'ü her şeyi kapladı, hatta karabiber katmanını da çok ilginç bir hale getirdi.

Salatada_dominalayan_gri_bler. Bunlar ile birlikte rakoşeykeleri ve lanspig ile bir arada oldu. Bu üç unsuru en çok hissettim. Kabulli sos, salata unsurları ile birleşti, kendi başına öne çıkarak değil.

Salatı denediğimde düşündüm: 'Vay be, ne kadar farklı, ne kadar lezzetli, gerçekten bir mutfağa giriş gibi. Aslında bu lezzeti bizim bildiğimiz 'Olivye' ile hiç benzemiyor.

Genel olarak, salatı ve bu grbi_bleri çok beğendim, ama bazı insanlardan farklı olarak negatif yorumlara katılmıyorum. Ama eğer bu sene kış trüfeli versiyonunu bulabilirseniz onu seçin.

Bu yıl yeni lezzetlere ulaşmanızı diliyorum ve keyifli bir yeme dönemi dilerim!