Gece Gezintileri ve Ruhlar, İhtiyarlara Karşı Savunma ve Kötülükten Kurtuluş: Nancy Drew'in Salem'de Kötü Gece, İtirazlı Bir Oyun Mu?
Her zaman sevdiğim oyunlar, çocukluğumdan beri beni büyülemiş ve beni farklı bir dünyaya götürmüştür. İlk başta, basit çocuk oyunları ve ardından detektif oyunları, Scuby-Du gibi. 8. sınıftayken, ilk oyun konsolumu aldım ve daha ciddi oyunlar oynuyordum. Ancak Nancy Drew oyunları ile birlikte, daha ciddi oyunlara geçiş noktamı oldu.
İlk olarak, oyunları aldım ve sisteminizde çalışıp çalışmayacağını anlamak için sistem gereksinimlerini kontrol ediyordum. O zamanlar sisteminizde disk sürücü vardı. Daha sonra, piritajın geldiğini hatırlıyorum...
Nancy Drew oyunlarının beni cezbeden şey, her seferinde farklı bir hikaye olmasıydı. Her seferinde bir şeyler yeni ve farklı oluyordu. Mistik hikayeler, kaçırılışlar, her seferinde yeni bir şeyler oluyordu. Çocukluğumda, bazen bir sorunla saatlerce uğraşıyordum. Şimdi, bir başa çıkamadığım bir sorunla 15 dakika bile kalamıyorum, internete sormak durumunda kalıyorum. Örneğin, bir gün Prenses için Geceliğin'in bir sorusunu 10 dakika uğraşıyordum.
Hangi oyunları sevdim? Gerçekten çok fazla oyun oynadım. Eski oyunlar ve modern oyunlar hepsi vardı. Ancak bu inceleme için yeni oyuna dikkat etmek istiyorum.
Daha önce sevdiğim oyunlar arasında, Aklımda Kanın İntikamı ve Puslu Göl de vardı. Özellikle, ilk oyunu, Puslu Göl'dü ki, hala oynamak istiyordum. Ancak, çok korktuk için, oynamak çok zorlaşıyordu. Aynı şekilde, Gecenin Gölgeleri de çok korktuk için oynamak zorlaşıyordu.
Özellikle, mistik hikayeler beni daha çok cezbediyordu. Her zaman, ruh, hayalet, bir efsane veya bir lanet vardı. Hikayeler daha çok mistik bir atmosfer içindeydi. Özellikle, Polis Gecesi, çok mistik bir hikaye içindeydi. Hikayenin tarihi geçmişinden dolayı, başka türlü olamazdı.
Niye şimdi oynuyorum? İnsan olarak şaşırdım, Nancy Drew oyunları hâlâ çıkıyor mu diye düşündüm. 2012'den beri sanki bir daha çıkmadı zannediyordum. Ancak merak ettim, oyunlar nasıl değişti, daha mı ilgi çekici, grafik nasıl, eski oyunlar gibi mi etkileyici. İşte bu yüzden Polis Gecesi'ni seçtim. Ve gerçekçılıkta değişimlere bakacak olursak... o kadar da iyi gitmedi.
Pazarlıktır ki oyun kurulumu başlayalı bir dakika bile geçmeden, oyun hakkında yorumları okudum. İnsanlar genelde oyunu beğenmemiş. Ancak ben de kendi düşüncemi yazmak istedim, eğer burada kötü oyunlar ise, bir başka oyunu da indirebilirim.
Doğruyu söylemek gerekirse, bazı şeyler beni de rahatsız etti, ancak bazı olaylar beni bu kadar etkilemedi.
Hikaye Sali'min hikayesi etrafında döner. Bu hikaye birçok insan tarafından bilinir, yani şeytani ve büyücülük hikayesi size her an yanınızda olacak. Nancy'nin görevi, bir tarihi evin yangınına karışılmasından sonra, bu evin sahiplerinin birisinin suçlu olduğunu araştırmak. Aile fertleri, kızının suçsuz olduğunu düşünüyor.
amacımız, bunu kanıtlayıp kanıtlayamadığını belirlemektir. Ayrıca hikayedeki küçük puzzles, aslında hepsi birbirine bağlı ve bu şekilde, sonunu anlayabilirsiniz, kim zeki, kim kötü.
Bana göre, oyunun başında hikaye çok dağınık. Bu yüzden ilk iki gün benim için oyun oynamak eğlenceli değildi. Kim ne kadar kiminle, isim karışıklığı vs. Ancak sonra bir şeyler başladı, mini oyunlar ortaya çıktı, artık bir şeyler anlamaya başladım, araştırma, yani hikaye başladı.
Öncelikle bu oyunun uzunluğu beni şaşırttı. Her seviyenin uzunluğu farklı ancak ortalama olarak 4-5 saatlik bir oyun. Ancak bazı seviyelerde daha uzun süre geçiriyorsunuz.
Bazı seviyelerde çok fazla süren kutu işlemlerine maruz kaldım. Özellikle bazı görevleri tamamlarken, aynı görevi birden fazla kere tamamlayalı 15-20 dakika oluyor. Bu da beni çok kızdırdı.
Uzunluğa rağmen oyunda bir şeyler yapabilme fırsatınız var. Oyunda birçok farklı görev ve görevi tamamladığınızda da farklı ödüller aldığımı söyleyebilirim.
Birlikte oynadığım karakterler, sanki gerçek kişilermiş gibi davranıyor, değil mi? Gerçek bir kahraman eğer korkarsa, yüzü değişiyor, gözleri katılıyor, eğer öfkeliyse, dudağı açılmış gibi bir ifade takınmış. Ancak bu oyunun karakterleri, sanki kartonlardan yapılmış gibi.
Gerçekten de, karakterler tonoz gibi duruyorlar. Kötü durumdaysa, sanki duruyorlar, ellerini göğsüne koyar gibi. Tamamiyle 2019'a uymuyor. 2012'deki oyunlar bile daha iyi.
Bu oyunu oynarken fark ettiginiz, bazı hatalar var. Bir karakterle konuşuyorsunuz, ve o karakter, bir anda bir kenara çekiliyor. Tamamiyle anormal bir durum. Herhalde, karakter davranışlarından kaçınmak için böyle bir yol seçilmiş.
Gerçekten de, bu oyun tamamiyle liniyel. Bir yerden sonra, aynı şeyleri tekrar tekrar görüyorsunuz. Ancak bu kadar basit bir oyunda bile, biraz da komik anlar olsun istersiniz. Mesela, bir karakterle konuşuyorsunuz, ve o karakter, "Sana yardım etmek için buradayım", diyor. Ancak siz zaten yanındaymış gibi davranıyorsunuz. Neden bu kadar basit bir şeyde, bir komik an bile koymadılar diye anlamıyorum.
Gerçekten de, karakterin yüz ifadeleri, sanki tek bir resimden kesildiler. Hiçbir anında, farklı bir yüz ifadesi göremedim. Bu kadar basit bir oyunda bile, bu kadar gerçekçi olmayı istemek, bana fazla geliyor.
Bu kadar basit bir oyunda bile, karakter davranışlarından kaçınmak için, farklı yüz ifadeleri kullanmak, bana normal geliyor. Ancak bu oyunda, karakterlerin farklı yüz ifadeleri, sanki tek bir resimden kesildiler. Gerçekten de, bu kadar basit bir oyunda bile, bu kadar gerçekçi olmayı istemek, bana fazla geliyor.
Nasıl ki bu oyunu beğendim? Öncelikle söyleyeyim ki beni tam da bu şekilde beklerken oynadım. Dört gün sürdü oyun, bir saatlik oynama periyoduna bağlı kaldım. Yorulmadan, ancak ara vermeden devam ettim. Oyunun hikayesi gerçekten ilginçti ve çok sürmedi. Tabii ki, son kısımda bazı şeyler biraz da tahmin edilebiliyordu, ancak ben bu kadar da zorlanmadım.
Macera havası - Özellikle de mezarlıklarda gezinti, yanmış bir ev, gizemli mezarlar, havada uçuşan ruhlardan tutun da tünel ve karanlık atmosfer, hepsi çok efektif. Bu havayı en çok da kasım ayında, halloween'a yaklaştığında hissediyorsunuz.
Hikaye - Hikaye gerçekten çok ilginçti. Önceden tanıdığım karakterlerin de motivasyonları var ve hikaye ilerledikçe çok sürprizliydi. Oyunun sonunda da bazı seçimleriniz etkiliyor, o yüzden de oynarken dikkatli olmanız gerekiyor.
Mini oyunlar - Ben her zaman Nancı Drew serisinden mini oyunları severim. Buralarda da aynı şekilde, farklı mini oyunlar var ve bunlarla da oynayarak zaman geçiriyorsunuz. Örneğin, yemek yapıyorsunuz, veya çeşitli objeleri bir araya getiriyorsunuz.
Peki, neydi eksikleri? Şimdi de oyunun eksileri hakkında söylenecek bir iki şey var. Tabii ki, bazı durumlar tahmin edilebiliyordu, ancak ben bu kadar da zorlanmadım.
İlk olarak, oyun büyük ekranda çalışmıyor. Benim sistemim güçlü ve oyun ve iş amaçlı hazır, 32 inçlik bir monitöre sahibim. Oyunun en yüksek ayarlarında bile 4K monitörde iyi görünmüyor. 2014-2015 yıllarında 4K monitörler yeni çıkmıştı, ancak 2019 yılında artık herkes tarafından satın alınmış. Oyun hızlı çalışıyor, durmuyor ancak geniş ekranda görüntü kayıyor.
Kontrol. Aslında çok zayıftı ve birçok kez atmosfer kayboldu, yanlış yere gitmek ve geri dönmek gibi şeyler. Mice'de tuşlar vardı, konuşmalar yapabiliyorduk, tuşlara basabiliyorduk. Daha kolay olacaktı.
Haydi, bana bir de telefonumun not defterini gösterseydiler. Burada yapılanlar otomatik siliniyor. Benim de böyle bir listede olması güzel olurdu, yapmadıklarım da görünse.
Başlangıç. Bir kitap, bir yer, bazı insanlar... Hatta kitabın nerede olduğunu dahi bilmiyorsunuz. İlk defa oynayanlar için de çok zor olmalı. Hangi karakter kimdir, ne yapmalı gibi şeyler açıklamaları olmalı.
Ve karakterler! İçlerine biraz hayat ve duygu koysaydı daha iyiydi. Herkesin belli bazı hareketleri var, sanki sinirli gibi duruyorlar.
Tüm bu deneyimler, beni şaşırttı. Önceden, yazımda daha çok negatif şeyler yazacaktım. Ancak ben kendimi kaybettim ve oyun beni birkaç saat meşgul etti. Her şeyden önce, oyunun daha yetişkin bir görünüm olduğunu düşündüm.
Bir kızın, bir hayatın sonsuzluğu var; Nanci'nin 18 yaşındaymış gibi geliyor, ancak aslında çok daha büyük bir kız ve bu beni sevindirdi. Kullandığım bir hafta oldu, malzeme kalitesi beni şaşırttı. Tuşlar sağlam, pil de beklediğimden uzun gidiyor.
Bu beni etkiledi, çünkü Nanci artık bir genç kız gibi geliyor, daha cesaretli ve daha gerçek. Daha iyi bir karakter oldu, çünkü artık sadece bir detektif değil, bir genç kız da. Kullandığım bir hafta oldu, malzeme kalitesi beni şaşırttı. Tuşlar sağlam, pil de beklediğimden uzun gidiyor.
Tabii ki, bazı iyi yönleri var, ancak genel olarak, oyunun bana verdiği hisse bir hata var. Kullandığım bir hafta oldu, malzeme kalitesi beni şaşırttı. Tuşlar sağlam, pil de beklediğimden uzun gidiyor. Biraz daha zaman alsa, daha başarılı olabilirdi. Ancak sonuç olarak, bu oyunda bazı şeyler biraz daha iyi bir şekilde düşünülmüş gibi görünüyor.
Özet, oyunun bana verdiği hisse bir hata var. Kullandığım bir hafta oldu, malzeme kalitesi beni şaşırttı. Tuşlar sağlam, pil de beklediğimden uzun gidiyor. Biraz daha zaman alsa, daha başarılı olabilirdi. Ancak sonuç olarak, bu oyunda bazı şeyler biraz daha iyi bir şekilde düşünülmüş gibi görünüyor.