İlham veren şarkılar azdı, şimdi pek etkileyici gelmiyor
check_circleArtılar
- Canlı konserlerde vokal ve enstrüman uyumu müthiş, sahne şovu da göz alıcı.
- Şarkı sözleri duygusal bir yoğunluk taşıyor, dinleyiciyi hemen içine çekiyor.
- Farklı rock alt türlerini harmanlayarak kendine has bir ses oluşturuyor, tarzları çok yönlü.
- Stüdyo prodüksiyonu çok net, enstrümantasyon detaylı ve zengin.
- Albüm kapakları ve görsel konseptlerde yaratıcılık ön planda, estetik bir deneyim sunuyor.
cancelEksiler
- Son albümlerde melodi çeşitliliği azalmış, şarkılar birbirine benzer bir havada kalıyor.
- Şarkı sözlerinde temalar sık sık tekrar ediyor, yenilikçi bir içerik eksikliği hissediliyor.
- Bazı parçalarda elektronik sesler çok baskın, gitar ağırlıklı rock hissi kayboluyor.
- Konser biletleri pahalı, genç dinleyiciler için ulaşması zor.
- Müzik platformlarının öneri algoritmaları yeni nesil dinleyicileri yeterince öne çıkarmıyor.










Editör Özeti
Uzun süredir Muse'u dinliyorum, sahnedeki enerjileri hâlâ beni büyülüyor. Albüm kapakları ve prodüksiyon kalitesi her seferinde gözümü korkutuyor, vokalistin sesi duyguları roket gibi fırlatıyor. Son yıllarda şarkı çeşitliliği biraz daraldı, yeni dinleyiciler için keşfetmek zorlaşıyor. Yine de grup rock severler için hâlâ büyük bir ilham kaynağı, ama bazı yönlerde tazelenmeye ihtiyacı var.
Teknik Özellikler
\nÜniversite yıllarımda bu grubu ilk kez duydum, sonra eski Masya (Masyanya) çizgi filmlerinde birkaç kez çalındığını fark ettim. O zamanlar bunun rock olduğunu duymuştum ama alışık olmadığım bir tarzdı. Aslında daha çok sert rock; bu his neredeyse her şarkıda kendini gösteriyor. Üyelerden sadece vokalistin yüzünü ve sesini tanıyorum. Nasıl olur da o en çok ön planda çıkmaz ki? Tek vokalistli gruplarda bu sıkça görülür. Üyeler:
\n \n\n\n\n\n\n\n\nMatthew Bellamy Chris Wolstenholme Dominic Howard
\n\n\n\n\n\n\n\n\nKariyerleri boyunca (hala sahne alıyorlar) toplam 9 albüm çıkardılar. Albüm sayısı fazla ama hepsi aynı derecede ilgi çekici olmayabilir; yine de en az iki şarkısını herkes duymuş demektir. Bu albümlerden bazıları zamanla klasikleşti.
\n \n\n\n\n\n\n\n\n\nBenim favori ve en keyifli bulduğum şarkılar şunlar: New Born (her şeyin başladığı şarkı, Masya’da bir bölüme de girmişti, klibi de bayağı ilginç), Supermassive Black Hole (ilk Alacakaranlık filminde çalmıştı), Feeling Good, Hysteria, Starlight, Undisclosed Desires. Klasikleşmiş bu parçalar gerçekten enerjik ve ilham verici. Grup isminin tesadüf olmadığını düşünüyorum; müzikleri adeta bir müze gibi, yani ilham kaynağı gibi.
\n \n\n\n\n\n\n\n\n\nŞarkıları bazı filmlerde de çalmış, örneğin Alacakaranlık. Diğer parçalarını internetten rahatlıkla bulabilirsiniz; vokalistin karakteristik sesi bir kez duyduğunuzda aklınızda kalır ve tarzını başka bir grupla karıştırmak gerçekten zor. Görsel açıdan da kliplerdeki öğeler müzik kadar çarpıcı.
\n \n\n\n\n\n\n\n\n\nŞu anda çok dinlemiyorum, sadece eski favori parçalarımı ara ara açıyorum. Yeni şarkılar şu anki yaşam tarzıma pek uymuyor, ama gençler ve rock severler için hâlâ güzel olabilir. Çok fazla şarkısını sevdiğimi söyleyemem ama listede verdiğim parçalar kesinlikle keyifli ve güzel; bir gün tekrar keşfetmek isteyebilirim.
\n \n



