İkinci Şans, İlk Başarı

Ben de bir süre önce bir otomobil kursuna gittim. İlk başta çok heyecanlıydım, çünkü kendi kendime satacakmışım gibi hissediyordum. İlk gelişimde psikologla tanıştım, yani benden korkmamı sağladılar. Teori dersleri başlarken hoca çok komikti, birtakım anekdotlar ve şakalarla dersi anlatıyordu. Ama internette de aynı şeyleri bulabilirdim. Vücudumun her yerini dolaştırdılar, sonra bana veda ettiler ve vize tarihimi açıkladılar. Ben sanki vizeyi satacakmışım gibi, ne teorik kısmını ne de pratik kısmını iyi öğrenemedim. Vize tarihi bir ay önceden, sonra iki ay önceden alındı. Ben doğal olarak her şeyi unutmuştum, sadece teorik kısmı hatırlıyordum. Düzenli derslere devam ettim, ama yeni bir hocayla çalıştım. Yeni hoca bana sürekli küçük yerlerde gönderiyordu, yani bir yerlerde çok az trafik vardı. Sonra bana öğretiyordu, bir yerlerde beklemem gerektiğini. Ben doğal olarak çok fazla stres hissediyordum. Vize tarihi geldi, ama vize tarihimi değiştirdiler. Ben doğal olarak çok fazla stres hissediyordum. Bu deneyimden sonra, çok fazla baskı hissetmemek için bir arkadaşım bana İkinci Şans, İlk Başarı adlı bir kursu önerdi. Ben de kendimce bir araştırma yaptım ve sonuç olarak çok iyi bir karar verdiğimi düşündüm.

Kursun psikolojik destek kısmı gerçekten çok iyi, bana çok güven veren bir psikologla tanıştım. Teori dersleri de çok eğlenceliydi, hoca çok komikti ve dersi anlatabiliyordu. Ama pratik kısmı biraz zor geldi bana, çünkü yeni bir hoca ile çalıştım ve yeni yerlerde sürüş yapmak beni çok stresli etti. Ancak, kursun kargo ve paketleme kısmı çok iyi organize edilmişti. Malzeme kalitesi de beni şaşırttı, çünkü tuşlar sağlam ve pil beklediğimden uzun gidiyordu. Kullanım kolaylığı da çok iyi, çünkü dersler düzenli ve planlıydi. Müşteri hizmetleri de çok iyi, çünkü bana her sorumu cevaplandırdılar. İade süreci de çok kolay, çünkü sadece birkaç adımda çözüme ulaştım. overall, kurs çok iyi, ancak pratik kısmı biraz daha iyi organizasyon gerektirirdi.