Hayal Kırıklığına Uğramayacaksınız!

Hepinize merhaba!

Benim için, bu filmi izlemeye planlamamıştım, ama tüm olaylar spontane gerçekleşti ve pişmanlık duymuyorum.

Öykü

19. ve 20. yüzyılın sınırında Rus İmparatorluğu'nda geçiyor. On üç yaşındaki soylu Vanya Ogarov, Moskova'dan Nijni Novgorod'a kaçmak için kaçıyor, çünkü kendi amcası tarafından öldürülmesini istenen Vanya'yı öldürmek için katilleri işe almıştır. Kendini korumak için Vanya, Volchok adında bir boksörü işe alır. Volchok'un görevi Vanya'yı Nijni Novgorod'a güvenli bir şekilde götürmektir, orada babasının dostu Vanya'yı bekliyor. Ama olaylar hızla yolunda gitmez: Vanya, bir hayalcidir, bir soyludur, bir estetidir, ama Volchok, bir grif, bir iş adamıdır. Onlar birbirlerini neredeyse sevmiyorlar, ama bir sürü macera bekliyor onları.

Başlangıç dinamik, hiçbir şey uzun sürmüyor, karakterler yavaş yavaş hikayede ortaya çıkıyor. Müzik tam, setler atmosferik ve doğal, gözün rahatsız edilmediği bir şey – gerçekten Rus İmparatorluğu'nun sınırında yeni bir devirin başlangıcında gibi hissediyorsun. Ana karakterler

Volchok – o, basit, ama çok karakteristik bir adam, belki de en ince ve en eğitimli değil, ama aptal değil. Onun dünyasında, tüm o yüksek sosyetik şeylere yer yok. Boks, sadece bir iş için ona. Sevdiklerim, Vanya'nın o otel hakkında sorması sırasında Vanya'nın Volchok'a sorusunu nasıl sorguladığını ve oteldeki resepsiyonistle nasıl alay ettiğini.

Vanya Ogarov – o, bir soyludur, biraz lüks ve seçici, ama ben herhangi bir yüceltilmişlik görmedim – o sadece bir sığınak. Bir naiflik ve bir doğrudanlık var ona. O, hayatta kalma hakkında kitaplar okumuş, ama gerçek hayatta hazırlıksız – o çok fazla şikayet etmiyor, oysa bir şehir çocuğu gibi.

Elza - bana göre, zarifliği ve güzelliği çok iyi bir şekilde yakalayan bir karakter. İlk başta biraz kendini düşünen bir motiveyle şeyler deniyor.

Amca Vanya (Vesnitsky) - biraz komik ve hileli, ama oyuncusu onu inandırıcı bir şekilde canlandırıyor. Her zaman birkaç adım önde düşünüyor, bir yılan gibi.

Babamın arkadaşı (kadar Constantine Nikolaevich) - tam bir soylu tip, seyahat sever. Hikayede çok fazla yer almasa da önemli bir rol oynuyor.

Genel izlenimler

Benim için, Rus İmparatorluğu'nun son döneminin atmosferini çok iyi yakaladıklarına hayran kaldım. Manzaralar güzel, samimi ve çeşitli, her an bir tehlike bekliyor. Doğal güzellikler muhteşem, özellikle köprüler ve sakin sulak alanlar, sizi something büyük ve hayranlık verici içinde hissetmenize neden oluyor.

İkinci sınıf tren vagonunu da çok beğendim, o devirde olsaydı gördüğümüz gibi. Tren vagonunda koyunlar, çok fazla insan ve rahatsız koltuklar var.

Mücadele sahnesi çok iyi kurgulanmış, neredeyse her vuruşun sesini duyabiliyorsun ve Volchok'un ne kadar ağrıdığını hissediyorsun.

Hikaye çok iyi kurgulanmış, özellikle son sahne - ben düşünüyordum ki her şeyi biliyordum, ama sonra gelen bu beklenmedik gelişme beni şaşırttı. Hepsi boyunca heyecanla izliyorsun, sürprizlerle dolu. Son sahne hem duygusal hem de hak ettiği şekilde, ama tamamen beklenmedik.

Bu filmde, iki farklı insan arasında gelişen dostluk ve güvenin nasıl oluştuğunu sevgiyle izliyorum. Onlar hayatın farklı yönlerinden, farklı dünya görüşleriyle geliyor. Çocuk gürültülü ve bazen biraz da çok kibirli, Wolchok ise içten içe altın kalpli.

At sırtı kovalama sahnesini gerçekten beklemiyordum, çok yenilikçi ve beklenmedikti! Sevmişim.

Ben de komik anlara bayıldım, çok yerinde ve asla kötü veya lekeli olmadı. Doğru, bu bir aksiyon filmi, ama komedi değil.

İyimserlikle söyleyeyim, dövüş sahaneleri bol, ama beni rahatsız etmedi. Focus daha çok ağrıya rağmen ısrar etme üzerindeydi, grafik şiddet değil.

Verdict

Wolchok'u izlemek için çok mutluyum, iki saat geçti bile fark etmedim.

Okuyuculara teşekkür ederim, bir sonraki yazımı bekleyin!