Pozitif düşünceyi uyandıracak gibi görünen bir şey, aslında negatif bir etkisi var.
Bu, içeriklerin klasik örneği - zengin bir kapak (daha fazla para anlamına gelir) fakat dolu olmayan içerikler.
Bir haftadır kullandığım bu günlük, tasarımını ve iç yapısını çok beğendim. Kullandığım süre zarfında, sadece 6 dakika günlük kullandığımı fark ettim. Günün başlangıcında ve sonlarında kısa ve pratik bir şekilde günün planını belirleyebilirsiniz. Bu günlük formatını seviyorum, çünkü her gün aynı soruları düşünmek bana yardımcı oluyor. Hafta başında, "Sorular Haftası" sayfası var, bu sorular farklı, kendini tanıma amaçlı.
Fiyatı yüksek olan bu günlüyü, bir dostum tarafından hediye olarak aldım ve çok mutlu oldum. Günlük kullanıyorum, bir ayı tamamladım, kalan 4 ayı bekliyorum. Her ayın sonunda, "Aylık Değerlendirme" sayfası var, bu sayfada, hayatındaki farklı alanlarda ne kadar memnun olduğunu ölçebilirsin. Ayrıca, tutkuların takipçisi olabilirsin.
Öncelikle, günlük çok kalın ve kitabın kalınlığındaki bir günlük. Dış kapakta plastik bir kapak var, bu kapaktan önce plastik bir film var. Film kaldırdığınızda, etrafında bantlı bir kapak var ve bu bantları atabilirsiniz. İçeriğine bakıldığında, blötlü bir kapağı var ve tuhaf bir görünüm var. Hemen dikkat çeken bir nokta, bu blötlü kapağın altında bantlı kapak var ve zamanla toz topluyor. Bu nedenle kapakları daima temiz tutmak gerekiyor.
Page sayfası kalın ve yazılar da net. İki yapışkanlık var ve bu sayede sayfaların arasına yapıştırmak mümkün. Bu günlük, sadece günlük olarak değil, aynı zamanda bir kitap olarak tasarlanmış. 280 sayfa var ve 90 sayfa, günlük yazarının yazıları. İlk başta ben de bu sayfalara fazla yer vermeyeceğim diye düşündüm ama, aslında bunlar günlük yazarının önerileri, bilgilendirmeleri. Ama benim için bu kadar fazla sayfa, günlük kullanım için fazla.
Yazar tarafından, günlük kullanım sırasında yapmanız gerekenler, günlük yazarının önerileri var. Bunlar genel olarak günlük kullanımıyla ilgili ve her gün yapılan aktiviteler. Ayrıca yazar tarafından, günlük kullanım sırasında yapılan hatalar ve iyi örnekler paylaşılmış. Benim için bu sayfalardaki bilgiler, günlük kullanım sırasında fazla yardımcı olmadı.
Bir haftadır kullanıyorum, bu günlük formatını seviyorum, çünkü her gün aynı soruları düşünmek bana yardımcı oluyor. Hafta başında, "Sorular Haftası" sayfası var, bu sorular farklı, kendini tanıma amaçlı. Her günün başında, yeni bir görev var: bir tanımadana gülümsemek, sokak hayvanlarına yem vermek, uzun süredir izlemek istediğim bir film izlemek, telefonu bırakıp dışarı çıkmak ve daha neler. Bunları yapmak ya da yapmamak, sizin kararınız.
Gündelik sorular, sabah ve akşam neredeyse aynı: ne için teşekkür ediyorum, ne yapacağım bugün, neydi bugün geçirdiğim zamanlar. Bana göre, sabah teşekkür etmemek pek kolay, ama aslında bu, günü pozitif bir şekilde düşünmek için kendini zorlamaktır. Dolayısıyla, kendimi zorluyorum ve gündelik teşekkürleri yazıyorum. Akşam, aynı şekilde. Günlüğe yazılanlar, aynı olayları tekrarlıyor. Bazen, akşamki "harika deneyimler" günü geçirdiğim olaylarla aynı oluyor.
Şu an, günlük kullanıyorum, bir ayı tamamladım, kalan 4 ayı bekliyorum. Her ayın sonunda, "Aylık Değerlendirme" sayfası var, bu sayfada, hayatındaki farklı alanlarda ne kadar memnun olduğunu ölçebilirsin. Ayrıca, tutkuların takipçisi olabilirsin. Bu durum, bana sanki bir kedi gibi görünen günlük gibi geldi. Önsözün 90 sayfa olduğu gerçeği de bu hissi güçlendiriyor. Hiç bir şey normal değil. Kâğıt kalitesiz, sayfalar kalın, iki de menteşe yok. Bu günlük, güzel görünmeye çalışıyor ama aslında sadece bir 200 sayfaya sahip bir günlük gibi. En azından, sadece beş ay için tasarlanmış, değil mi?
Bunların haricinde, birkaç eksiklik var. Günlüğün boyutu, seyahat ederken taşıması kolay olmayanlar için problem olabilir. Eğer bir seyahate gidiyorsanız, ağır bir kitap ve kalın sayfalar taşıyacaksınız. İsterseniz, günlük eve bırakıp, günlük tutmayı bırakabilirsiniz. Sayfanın doldurulmasıyla ilgili bir problem var. Çok fazla sayfa boş bırakıyor, bir o yana bir bu yana sadece ufak yazıları koymaya çalışıyorlar. Gerçekten de, çok küçük yazılar ve sıkışık forma zorunda kalıyor insan. Değilse her sayfayı dolu doldurup her yeri dolu doldurmak zorundayız.
Açıkça söyleyeyim, bu günlük sayesinde pozitif düşünmeyi başaramadım. İyisi mi, daha iyisi mi, bunu bilmiyorum. Ama düşüncenin arkasındaki mantık beni cezbediyor. Gece uykusuyla uyandığımızda iyi bir gün için hazırlanmak, gün boyu küçük keyifli anlara dikkat etmek, gece yatarken bu küçük anları kaydetmek. Ama ne yazık ki, çoğu zaman güzel günler negatif anlara dönüşüyor. Bazı günler ise çok da keyifli olmayan günler oluyor ve bu yüzden sayfalar boş kalıyor. Bu durum, bana hayatın tatsız olduğu hissi veriyor. Herhangi bir şey beni mutlu etmiyor.
Bu günlük, bana bir kedi gibi görünen bir şey gibi geldi. Önsözün 90 sayfa olduğu gerçeği de bu hissi güçlendiriyor. Hiç bir şey normal değil. Kâğıt kalitesiz, sayfalar kalın, iki de menteşe yok. Bu günlük, güzel görünmeye çalışıyor ama aslında sadece bir 200 sayfaya sahip bir günlük gibi. En azından, sadece beş ay için tasarlanmış, değil mi?
Bunların haricinde, birkaç eksiklik var. Günlüğün boyutu, seyahat ederken taşıması kolay olmayanlar için problem olabilir. Eğer bir seyahate gidiyorsanız, ağır bir kitap ve kalın sayfalar taşıyacaksınız. İsterseniz, günlük eve bırakıp, günlük tutmayı bırakabilirsiniz. Sayfanın doldurulmasıyla ilgili bir problem var. Çok fazla sayfa boş bırakıyor, bir o yana bir bu yana sadece ufak yazıları koymaya çalışıyorlar. Gerçekten de, çok küçük yazılar ve sıkışık forma zorunda kalıyor insan. Değilse her sayfayı dolu doldurup her yeri dolu doldurmak zorundayız.
Açıkça söyleyeyim, bu günlük sayesinde pozitif düşünmeyi başaramadım. İyisi mi, daha iyisi mi, bunu bilmiyorum. Ama düşüncenin arkasındaki mantık beni cezbediyor. Gece uykusuyla uyandığımızda iyi bir gün için hazırlanmak, gün boyu küçük keyifli anlara dikkat etmek, gece yatarken bu küçük anları kaydetmek. Ama ne yazık ki, çoğu zaman güzel günler negatif anlara dönüşüyor. Bazı günler ise çok da keyifli olmayan günler oluyor ve bu yüzden sayfalar boş kalıyor. Bu durum, bana hayatın tatsız olduğu hissi veriyor. Herhangi bir şey beni mutlu etmiyor.
Bu günlük, bana bir kedi gibi görünen bir şey gibi geldi. Önsözün 90 sayfa olduğu gerçeği de bu hissi güçlendiriyor. Hiç bir şey normal değil. Kâğıt kalitesiz, sayfalar kalın, iki de menteşe yok. Bu günlük, güzel görünmeye çalışıyor ama aslında sadece bir 200 sayfaya sahip bir günlük gibi. En azından, sadece beş ay için tasarlanmış, değil mi?
Bunların haricinde, birkaç eksiklik var. Günlüğün boyutu, seyahat ederken taşıması kolay olmayanlar için problem olabilir. Eğer bir seyahate gidiyorsanız, ağır bir kitap ve kalın sayfalar taşıyacaksınız. İsterseniz, günlük eve bırakıp, günlük tutmayı bırakabilirsiniz. Sayfanın doldurulmasıyla ilgili bir problem var. Çok fazla sayfa boş bırakıyor, bir o yana bir bu yana sadece ufak yazıları koymaya çalışıyorlar. Gerçekten de, çok küçük yazılar ve sıkışık forma zorunda kalıyor insan. Değilse her sayfayı dolu doldurup her yeri dolu doldurmak zorundayız.
Açıkça söyleyeyim, bu günlük sayesinde pozitif düşünmeyi başaramadım. İyisi mi, daha iyisi mi, bunu bilmiyorum. Ama düşüncenin arkasındaki mantık beni cezbediyor. Gece uykusuyla uyandığımızda iyi bir gün için hazırlanmak, gün boyu küçük keyifli anlara dikkat etmek, gece yatarken bu küçük anları kaydetmek. Ama ne yazık ki, çoğu zaman güzel günler negatif anlara dönüşüyor. Bazı günler ise çok da keyifli olmayan günler oluyor ve bu yüzden sayfalar boş kalıyor. Bu durum, bana hayatın tatsız olduğu hissi veriyor. Herhangi bir şey beni mutlu etmiyor.
Bu günlük, bana bir kedi gibi görünen bir şey gibi geldi. Önsözün 90 sayfa olduğu gerçeği de bu hissi güçlendiriyor. Hiç bir şey normal değil. Kâğıt kalitesiz, sayfalar kalın, iki de menteşe yok. Bu günlük, güzel görünmeye çalışıyor ama aslında sadece bir 200 sayfaya sahip bir günlük gibi. En azından, sadece beş ay için tasarlanmış, değil mi?
Bunların haricinde, birkaç eksiklik var. Günlüğün boyutu, seyahat ederken taşıması kolay olmayanlar için problem olabilir. Eğer bir seyahate gidiyorsanız, ağır bir kitap ve kalın sayfalar taşıyacaksınız. İsterseniz, günlük eve bırakıp, günlük tutmayı bırakabilirsiniz. Sayfanın doldurulmasıyla ilgili bir problem var. Çok fazla sayfa boş bırakıyor, bir o yana bir bu yana sadece ufak yazıları koymaya çalışıyorlar. Gerçekten de, çok küçük yazılar ve sıkışık forma zorunda kalıyor insan. Değilse her sayfayı dolu doldurup her yeri dolu doldurmak zorundayız.
Açıkça söyleyeyim, bu günlük sayesinde pozitif düşünmeyi başaramadım. İyisi mi, daha iyisi mi, bunu bilmiyorum. Ama düşüncenin arkasındaki mantık beni cezbediyor. Gece uykusuyla uyandığımızda iyi bir gün için hazırlanmak, gün boyu küçük keyifli anlara dikkat etmek, gece yatarken bu küçük anları kaydetmek. Ama ne yazık ki, çoğu zaman güzel günler negatif anlara dönüşüyor. Bazı günler ise çok da keyifli olmayan günler oluyor ve bu yüzden sayfalar boş kalıyor. Bu durum, bana hayatın tatsız olduğu hissi veriyor. Herhangi bir şey beni mutlu etmiyor.