Gatsby'nin Büyük İskencesinin Ortaya Çıkardığı Sevgili Karakterler İçin Para ve Mutluluk Arasındaki Gerçeklik

Ben bu kitabı "100 kitap" çekilişinden ilk olarak seçtim. Doğru, oğlum seçmişti. Uzun süredir bu kitabı düşünüyordum, çünkü filmi çok merak ediyordum, ama filmi izledikten sonra kitabı okumak istiyordum. Benim kişisel tahtalar, bana uygun, biz birlikte çok iyi bir şeyler yapıyorduk. Kitabı ilk seçtiğimde, sayfaların 700'den fazla olacağını düşündüm, ama 161 sayfa olduğunu fark ettim. Çabuk kitapları okudum, ama bu kitap 161 sayfasını 6 gün içinde okuduğumda, anlamak zor geldi. Bu kadar uzun zaman neden aldım? Çünkü kitabın içeriklerinin çok zor olduğu için, bir gecede bitiremiyordum. Bu kitap gerçekten çok düşündürücü. En iyisi değil, ama okunması gereken bir kitap. Kitabı okuduktan sonra, bazı şeyleri anlamak için önemliydi.

Kitabı birazdan anlatacağım.

📖.·:*¨ ¨*:·. Sürgün .·:*¨ ¨*:·.📖

"Veli Gâtsbi" bir grup insanın hikâyesi, onlara sanki her şey varmış gibi görünür: paralar, partiler, güzel evler ve güzel insanlar, ama aslında anlamdan, dürüstlükten ve gerçek hayatı yaşamaktan yoksunlar. Onlar, gümüş sarımlar ve şampanya bardaklarıyla gizleniyorlar.

Sürgün D. Gâtsbi'nin hikâyesi, geçmişinden ve düşüncesinden bahsetmektedir. Tüm çevresini de kendine çekmektedir.

Kitapta birkaç sürpriz var, sonunda bazı olaylar patlak veriyor. Kitabı okurken, sanki uzun bir ders anlatılıyor gibi hissediyordum. Kitap, içsel çatışmalar, illüzyonlar ve yavaş yavaş yıkılan yüzlerce yüzlerin hikâyesidir. Kitap, "ne" olduğunu değil, "neden" olduğunu anlatıyor.

📖.·:*¨ ¨*:·. Karakterler .·:*¨ ¨*:·.📖

Nick Carraway - hikâyenin anlatıcısı ve gözlemcisidir. "Ben olaylardan uzakım", gibi görünen, aslında çok da uzak değil. Hikâyeyi anlatmak için moralleşen, ama bazen sanki olaylardan uzak duran bir karakter. Fikrimce, hikâyenin gerçek yüzünü anlamak için Nick'in bakış açısı çok önemli. Kitabı okurken, Nick'in olayları kendi için nasıl gördüğünü anlamaya çalışıyordum. Gâtsbi'nin hikâyesi, Nick'in bakış açısına göre şekilleniyor. Kitabın gerçek yüzünü anlamak ve Gâtsbi'nin gerçek yüzünü görebilmek için, Nick'in bakış açısına ihtiyacımız var.

Bir karakterin ilk izleniminden yola çıkarak, kitabın kahramanı olan Гей Джей Гэтсби 'ye tanık oluyoruz. Bu karakter Amerikan rüyayı temsil eder, ama bir yanılsama. O, etrafındaki insanlara ve konaklarına gösterdiği gösterişli yüzün ardında, gerçekten çökmüş bir insan. O, bir romantik, aşırı uçlu ve geçmişe tutkulanan biri. O, bir kadın için her şeyi yapma peşinde olan bir adam. Ve bu tutkusu, onu bu hayali peşinden koşan bir adam haline getirir.

Дэзи Бьюкенен güzeldir, ama içi boş. O, bir süs, ama gerçek bir insan değil. O, Gatsby'nin hayali hayatını temsil eder. O, bir insan için değil, bir hayalin için var. Ve Gatsby, onun için bir romantik, bir hayalin peşinde koşan bir adam.

Том Бьюкенен bir sütlü tatlı. O, içi boş, ama kendini çok önemli hisseden biri. O, bir hayalin peşinde koşan Gatsby'yi bir hayali hayalinin peşinden koşan biri olarak görmektedir.

Jordan Baker soğuk, ironik ve biraz uzak durucu. O, bu oyunun kurallarını önceden biliyor ve sadece gereken kadar duygusal olarak dahil olmak istiyor. İnsanlara, bana göre, çok küçük bir karakter. O, bu toplumun bir parçası ama içinde bir anlamı yok.

Fitzgerald, "revüşçü yirmili"lerin çağını mükemmel bir şekilde resmetmektedir: jazz, alkollü içkiler, lüks, gösterişli görünüm ve bir zamanlar anlamsız bir boşlukun ardında, bir parti havası.

Kitabı okudukça, beni şaşırtan bir şey oldu: Bu dünyada insanların pek çok şeyin peşinden koşması, ama gerçek anlamdaki dostluk ve sevgi için zaman yokmuş gibi. Bir partiye gitmem, ama anılarım var. Gelinlik giymemişim, ama dans etmemişim. Ama hep bu gibi olayları hayal ediyorum. Kitabı okuduğumda da hep aynı hissettim: Birazcık şov, birazcık gösteriş, fazla bir şey yok.

Kendi yaşamım da bu tür insanlarla dolu, ama hep bir şeyler arıyorum. İnsanlar beni çok tanırlar diye düşünüyorum, ama içimdeki şeyleri anlarlar mı? Yoksa hep aynı yüzü görmeye devam mı edeceğiz?

Kitabı okurken, hep bu gibi soruları kendime soruyorum. Kitap, insanların gerçek değerlerini aramak yerine, sadece dış görünüşe düşkün olduğunu gösteriyor.

Kitabın sonunda, her şeyin bir anlamı yok gibi. Hep aynı şeyler, hep aynı insanlar. Ama kitabın bir yanı yok: İnsanların iç dünyalarını anlamak istedikleri. İnsanların gerçeklerine bakmak istedikleri. Kitap, hepimizi düşündürmek istiyor, ama hepimiz sadece dış görünüşe bakıyoruz.

Kitabı okuduğumda, çok fazla duygusal etki hissetmedim. Ama kitabın bana bir şeyleri hatırlattığını, bana bir şeyler söylediğini hissediyorum. Kitap, hepimize düşündürmek istiyor ve bu, kitabın en güzel yanını.

Kitap, hepimize bir şeyler söylemek istiyor ve bu, kitabın en güzel yanını.

Benim için en önemli mesaj, geçmişe sabırsız olmadığını ve mutluluğu para ile satın alamayacağını gösteriyor. Amerika'nın rüyası romanında güzelliğin içi boş bir kutu gibi görünüyor. İllüzyonlar zamanla çöker ve sorumluluk ve egocentrizm hep sonuçlanır - ama bu zaman zaman yaratıcıların değil de başkalarının için geçerli olur.

📖.·:*¨ ¨*:·. İlginç faktörler .·:*¨ ¨*:·.📖

1. Fitzgerald bu romana karşı başarısız olduğuna inanıyor. Roman 1925 yılında yayınlandı ve ilk olarak büyük bir başarı elde edemedi. Fitzgerald'ın hayatı boyunca, 'The Great Gatsby' oldukça düşük satış rakamlarına sahipti. Gerçek ünü, yazarın ölümünden sonra geldi.

2. Romanın ismi Fitzgerald'ın hayal ettiği başka bir şeydi. Yazar birçok farklı isimden yana çıktı, bunlara 'Trimalchio'nun Partisi', 'Gülüşen Aşık', 'Milyonerler ve Çöpler' ve 'Kırmızı, Mavi ve Beyaz' dahildir.

3. Karakterlerin prototipleri gerçek hayatta mevcuttu Gatsby, kısmen Max Gerlach'tan esinlenilmişti - gizemli bir milyoner, bira kaçakçısı ve görkemli parti düzenleyen. Tom Buchanan, Fitzgerald'ın zengin ve kibirli ilk kocası Zelda'dan esinlenmişti. Daisy'nin prototipi, Fitzgerald'ın ilk sevgilisi Jeanne Paul von Der Ruhr'du - Fitzgerald'ın reddedilmesinden sonra.

Hatta

Alkollü bir bira kaçakçısı, genellikle 'sulh yasası'ndaki alkollü içkileri kaçakçılık eden kişidir.

4. Bugünkü 'Gatsby'nin Büyükleri' - Amerikan okullarında okutulan bir kitap ve 20. yüzyılın en çok referans verilen romanlarından biridir. Ironic olarak, kitap, kendi başarısızlık hikayesini kurgulayan bir hikaye haline geldi.

5. Romanın popülaritesi, savaşın da etkisiyle arttı. İkinci Dünya Savaşı sırasında, Amerika'nın askerlerine ucuz kopyalar şeklinde dağıtıldı. İşte o zaman 'Gatsby' ikinci bir hayat kazandı ve büyük bir kitleye ulaştı.

📖.·:*¨ ¨*:·. Sonuç .·:*¨ ¨*:·.📖

'Gatsby'nin Büyükleri' için benim için şöyledir: şedevr olmaktan daha az, ama harika bir zaman geçirme fırsatı. Bu, daha çok analiz edilecek bir romandır, daha az duygusal bir romandır. Kendini sevindirmiyor ama kalıntısız kalınıyor. Okunmaya değer, ama yüksek beklentilerle değil ve boşluğun ne kadar parlak bir şey olduğunu görebilmek için hazır olun. Benim için, yazarın bir romantik hikayeyi satmak için çalıştığını düşünürken, aslında kitabın, tutkunun, egocentrizmin ve pastanın geride bıraktığın için bırakılması gerektiğini anlatıyor. Ve tabi ki, sonuçlar.

<\a> Ben 5 yıldız vermiyorum. Çünkü beni duygusal olarak tatmin edemedi. Hepsinden öte, benim için yeterli olmadı. Ama 4.5 yıldız, en azından. Belki 10-15 yıl sonra, hayatım daha sakin ve düzenliyken, bir bardak kakao içerek bu romanı yeniden okurum. Veya belki de, anne bir ilk sınıf öğrencisinin enerjisinden yoksunluğun etkisiyle, bu kitabın okunmasını tam olarak başaramadım😅

Herkese teşekkürler, hep birlikte! ve hep birlikte büyük şeyler yapın!