Filminin Gerçeklik ve Klasiklik Özellikleri

Bir film arıyordum, hafif ve keyifli bir şey istiyordum. Ve ne kadar şaşırdım, ne kadar güzel birşey oluşturabiliyorsunuz

Basit bir hikayeyi.

Bu filmi en az beş kez izledim. Nostalji için değil, çünkü bana stres atlatma yardımcı oluyor. Çok şey düşündürüyor. Miranda Priestly'i dikkatle takip ediyorum.

Bu film eski mi, ne öğrendik? Kim gerçekten şeytan? Hadi, başlayalım!

Andy, sen ilk önce Jimmy Choo'a ait o ayakkabıları giydiğinde, o günden beri şeytan oldun

İnanması güç, harika ve güzel bir film - parlak, hareketli ve renkli, kitleyi büyüleyen sahnelere ve lineer olmayan karakterlere sahip.

Usta oyunculuk, büyük miktarda gurur, akıllıca diyaloglar - hepsi burada!

Oyuncuların performansı kusursuz, hiçbir karikatürizasyon yok. Gerçekten sıkıcı bir film değil - hareketli, sakinlik yok. Kameraman işini kusursuz yaptı - her кадр farklı yaklaşımla, beni başıboş bir yaşamın içinde hissetti beni.

Tabii ki, ben de Andy'nin orijinal kıyafetini bir sorun olarak görmüyorum - çok iyi duruyordu.

Yani, bir mass market, ancak daha iyi görünüyordu. Kıyafetlerdeki bu rüyalarla karşılaştırıldığında, moda dünyasından kızların kıyafetleri daha kötüydü.

🎬 Hikayenin tarzı bana göre orta seviyeydi ve oldukça basit. Ancak film, kitaptakinden çok daha canlı, daha ilginç ve geniş bir şekilde sunuldu. Bazı dizişlemler şablonik kaldı, ancak film bundan daha kötü olmaz. Karakterler o kadar açıklandı ki, ideal olanın ötesine gitmedi. Psikolojik analiz derinlemesine değildi.

🎬 Gerçekten ne tür bir film olduğunu bilmek ister misiniz? Moda dünyası mı? Değil. Bu, bir kariyerci dövüşsanın hikayesi.

👠 Meryl Streep, Miranda rolünde

Benim gözümde Boss Lady Andy's, Miranda Priestly, gibi görünüyor. Kitapta, sadece bir stereotip olarak gördüğüm, aslında çok daha derin bir karakter olduğunu gördüm. Film, Miranda'nın gerçekten zorlu bir şef olduğunu gösteriyor.

Meryl Streep, klasik tiyatro karakteriden çok daha fazlasını sundu. Miranda'yı bir kadın olarak gösterdi ve insani yanlarını açığa çıkardı.

Miranda'nın takım yönetimi ve priorite yetenekleri gerçekten etkileyici. Bir liderin çoğunlukla neler yapması gerektiğini gösterir. Onun meşhur cümlesi:

Öyle.

Şiddetli bir tutum değil, görev odaklı bir yaklaşım.

Bence Andy adaptasyon konusunda harika bir gösteri başardı. Özellikle kariyer konusunda bu beceri çok önemli. Andy değişiyor. Kocası için de Andy çok kolaydı, sanki onunla bütünleşmiş gibiydi, sanki onun tarzını tamamlıyordu.

Ama Andy'nin değiştiğini gördükten sonra, kocası ona karşı biraz daha zorlu hale geldi. Herkes kendi başına düşünmeye başladı, her ikisi de birbirinden bağımsız bir şekilde.

Kitap, genç kahramanın hayatı konusunda içsel çatışmalarını çok iyi anlatıyor. Ona şu anki hayat seçimleri karşısında oldukça zor bir karar vermesi gerekiyor.

Beni Mirandayla birlikte tırmanmaya zorlayan kariyer yollarındaki bu zirvede kalmanın bedeli, kişisel hayatımdan moralimlere kadar, muhtemelen de ruhuma bedel ödemektir.Ya Mirandayla ayrılmak, sakin bir patika izlemek ve kariyerimden, maaşım, statümden ve ambisyonlardan feragat etmek. Stres az, ama şüpheler ortaya çıkabilir: ne doğru seçimdi acaba? Sıkıntısı az bir ortamda, kaynaklar daha az, etrafımız daha basit olabilir, ancak iş hacmi başka bir düzeyde olabilir.Bir yol doğru değil, çünkü hayat doğrusal değil, bilinçli ve sorumlu bir yaşamdan oluşur. Hangi kurbanın daha az önemli olduğu, tamamen bireyseldir. Ben, sakin bir patika izlemeyi tercih ederim. En önemli şey, nereye değer verilmiyor, nerede ise kendimi geliştirebilecek, kendimi değerlendirebilecek, kendime görevler koyabilecek bir ortamı bulmak. Princip olmanın zor olduğunu düşünüyorum. Onlardan vazgeçmek daha mı zor?

Adaptasyon ve kendini muhafaza etme arasındaki fark nedir? Filmde bu sınırlar, Andy'nin elbisesiyle gösterilir, ancak aslında adaptasyon, kendi prensiplerini muhafaza ederken profesyonel gelişmeyle ilgilidir. Şöhretten utanmak, özür dilemek gerekecekse, adaptasyon ve kendini muhafaza etme arasındaki sınırların ihlal edildiği anlamına gelir

👍 Arkadaşlarımda Andy

Toksin çevre hakkında Andy'nin anlatımı geliyor. Filminde arkadaşı ve sevgilisi gibi başka bir yüz görüyoruz, ama gerçekten ne düşünüyorlar, tam olarak anlaşılamıyor. Onları neyin engelliyor, neyin destekleyerek, bilinmiyor. Bende arkadaşımda Andy'nin toksin olduğu hissini getirmeyen hiçbir şey göremedim. Onun için bana çok tuhaf geliyor. Bir kızla başkasıyla öpüşüyor, işveren sürekli işe gelmezken arıyor, hep bu gibi şeyler. Bu çok gerçek.

Andy'nin arkadaşı, Andy'nin yeni yoluna çok anlam veremiyor. O yüzden comments'inde biraz mantıklı şeyler söylüyor.

Andy'ye başka bir arkadaş da var, ve o da Andy'nin yanında, o da destek veriyor, mutlu oluyor.

Daha çok Andy'nin sevgilisi hakkında konuşmak istiyorum. Onun için Andy'nin sevgilisi çok uzun zaman, Andy'nin çalıştığı için onu bekliyor, ama sonunda bir şey anlamaya başlıyor. Andy'nin kendine zaman ayırmadığını fark ediyor. Onun için uzun süre bekleme sebebini anlamakta güçlük çekiyor. Andy'nin çalışma saatleri ile sevgili ilişkisini nasıl yöneteceğini anlamaya başlıyor. Onun için bu durum çok gerçek. Bir kadın sürekli gece gündüz çalışıyorsa, kişisel hayatı mutlaka bozulacaktır. Bu bir gerçek ve bir durum ve bu normaldir.

Sahip olduğum Nigel karakteri gerçekten ilginç. Her zaman bana gerçek, samimi geri bildirimler sunar ve beni eleştirir, ancak aynı zamanda bana destek olur. Bana yeni bir Andy olarak davranır, çünkü bizim değerlerimizi paylaşıyor

- Hayatım dengede. - Tabii ki, çünkü yeni bir Andy olduktan sonra her şey değişti. Bana haber verirsen, bana haber ver

Peki, bu karakterin en iyi yanı ne olabilir diye düşünürsem, muhtemelen yeni Andy karakterini daha iyi anlamaya çalışırdım ve ona ne yapabileceğimi veya sadece ona söyleyebileceğimi sormaya çalışırdım. Ama Andy de aynı şeyi yapmalıydı, ancak maalesef ona zamanı yoktu

Birliktelikleri sürdürmek için, genellikle partnerin bir süre sonra rahatsız olduğunda, ilişkileri sonlandırmak ve birbirinden uzaklaşmak daha iyi olur

Üzülme, bu değil Miranda. Sistemde de var. Bu, moda endüstrisi, aynı sistem ve ideallerin peşinde koşmak, kimsenin bu işe gereksinimi yok, sadece bu işlerde çalışanların. Miranda, şeytan değil, moda endüstrisinin yetenekli bir kölesi ve biraz da kendine karşı olan bir kölesi.

Sistemde böyle bir dergi için 100'den 100'e çalışmak lazım. Miranda'nın bu tronası için üç evlilik, yalnızlık ve "şeytan" imajı gibi bir bedel ödediğini düşünüyorum.

Ben de şimdiye kadar yaşadıklarım arasında en çok kendini feda eden Emili gibi bir asistanı görmemiştim. Şimdiye kadar sadece stres ve kıskançlık yaşamış. Peki sen de bu kadar başarılı olabilecek misin? Ya da kendine saygı ve kendi hayatı daha önemli mi?

🎭 Filmi izlemenizi şiddetle öneririm, özellikle genç profesyonellere. Film kişisel onur, genç bir kadının çılgın zekası ve kendi sınırının ötesinde olmak veya görünenden daha az sınırlı olmak hakkında. Neredeyse imkansız olan bu sınırda ne zaman durmalıyız? Ve bu sınır gerçekten gerekli mi?

Filmden beni en çok etkileyen şey hâlâ beni etkilemeye devam ediyor. Film bana çok lüks görünüyor, keyifli ve canlı. Her defasında bu hikayeyi düşündürücü buluyorum. Bu film gerçekten bir klasik ve içinde yaşayan, harmonik karakterlere sahip.

Ben de ikinci bir film çekimini çok sıkıcı buluyorum. Çoğu zaman ikinci filmler birinci filmlere göre daha zayıf oluyor. İkinci bir filmi beklemiyorum ve muhtemelen izlemeyeceğim, çünkü Andy'nin yolunda bir ikinci filmi göstermek çok zor görünüyor bana.

Benim hesabıma abone olun 😊 Ayrıca, bana çok daha fazla beğendiğim filmler var:

Bende kendi Facebook hesabım ileri almayı istediğim her gün aynının ayni film her kez sadece yenilikler ve sonuçlar için bahsettikBen her zaman bir ileri alan ve yenilik arayan insan oldumGerçekten ileri almaya istedikim her zaman bir ileri alan insan oldumSonuçların ve yeniliklerin için ben her zaman ileri alan insan oldum