Kirill Serbestinov'un havalı hıçkırıkları bana Büzova'nın boşanması kadar sıktı

Bir film bana Viktor Çoy'u hatırlattı, ama ben sigara içmiyorum. Film bittiğinde kalmasın bir şey lazım, şu anda konsantre olmak zor.

Her şeyi değiştiren bir kitap, çok öneriyorum!

Kırdan Teşekkür Ederim.

İlk olarak, filmde "boşa patlamış" olan müzikçilerin hikayesini tam olarak göstermemiş olmasından dolayı teşekkür ederim. Belki de oynamışlar, belki de içmişler, belki de... Ama filmde o hikaye sadece tanecikler halinde gösterilmiş.

İkinci olarak, film o kadar kötü çekilmiş ki, filmi okumağın bir biyografisi yoksa, pek bir şey anlamaz. Ama bu da kötü değil, çünkü filmi izlerken bana kalmasın bir şey lazım, kalmasın da kalmasın.

İlk olarak, hele hele bir grup müzikçisinin hikayesini anlatıyorsak, o hikayenin içinde biraz fazla cinsten şeyler var, ya da hele hele bir çocukla oynamak gibi şeyler. Merak ediyorum, neye gerek varmış. Ama o sahnelere baktığımızda, ne var ne yok, kimsenin öfkesini tahrik etmemişiz.

İkinci olarak, neden o sahneyi o şekilde koydunuz, anlamı yok. Benim gördüğüm, bir grup müzikçisi, o zamanların ruhuna uygun bir hikaye, ama o ruh, filmde yok.

Bence film tam olarak bir hikaye anlatmıyor, sadece bazı ayrıntıları sunuyor ki bunlar da tam olarak birbirleriyle bağlantılı değil.

Film Aslında Kirill Serbanovitch'in Hikayesi, Değil Mi? Hikayeler bu şekilde oluşturuldu, böylece Kirill Serbanovitch'in genellik ve yeteneğini görebiliyoruz.

Çok gerçekçi olmayan bir hikaye izliyorsunuz. Böyle bir şey bir tiyatro sahnesindeymişsiniz gibi. Siyah-beyaz çekim olmasına rağmen sanki bu "gerçek" değilmiş gibi hissediyorsunuz. Biliyor musunuz, sanki siz de bu hikayenin içindeymişsiniz gibi. "Kino" grup bu hikaye için sanki "bitlzl" gibiymiş gibi. Onlar gerçekten güçlü ve büyük, ama bu hikaye sanki daha küçük, nahoş bir hikaye gibi.

Kirill Serbanovitch'in hikayesi hakkında çokça tartıştılar ve bazı kişiler onun yanındaydılar. Onlara göre Kirill Serbanovitch'in hiçbir haksızlığı yoktu ve o sadece temiz bir adamdı. Ama bana göre bu tartışma sadece korku ve kaygıyla ilgiliydi, yoksa gerçek bir destek değil. Dürüst bir şekilde düşünen durağım İvan Vyripayev'di. Önemli bir açıklama yaptı ve bu tartışmalara katılanları durdurdu.

Kardeşlerim, arkadaşlarım! Gerçekten bir gerçeklik paylaşımlığı yapalım, arzu ettiğimiz gibi. Kirill Serenbeznikov'un tutuklanması, bugün Rusya'yı yöneten o gücü, bir daha cezalandırmayacaktır. Ben sizin gibi, çoğu dostumun yazdığı mektupları, yapılan mitingleri, verdiği röportajları ve hatta cumhurbaşkanına mektuplar gönderen arkadaşları gördüm. Bu durum, biraz trajikomik bir hal alıyor. Zira, sizler, çoğu zaman, hâlâ filmlerinizi çekiyorsunuz, tiyatroyu yönetiyorsunuz ve Kültür Bakanlığı'ndan da maddi yardım alıyorsunuz. Ya da, bu hükümet ile çalışmayı seçiyorsunuz ve sizler, sizin sanatınızla, toplumsal konumunuzla, bir değişim yaratabilirsiniz. Ya da, bu değişimi, katkıda bulunabilirsiniz. Ama aslında, her defasında kendinizi, ülkenizi manipüle ediyorsunuz. Bu, gerçek anlamda, çocukça bir durum.

Yani Bu Yazıyı Bitiriyorum. Biliyorum ki, bu tür sanatçılar, kendilerini, sanatlarını ve adlarını önceleyenler çokça var. Ve bu yazı yazmak bana artık sıkıcı geliyor.

Bu yazıya iki saat kadar vaktim gitti. Ve ben, okuyucularıma tavsiyem, bu yazıya fazla zaman harcamayarak, anlayacak kadar okuyuncuğunu istiyorum. Bu filmi izlemek için, Olg'a Buzova'nın konserine gitmenize benzer bir motivasyonunuz olması gerekiyor. Yani, bir karikatür sanatının izlenimini, ve o sanatçının naifliğini izlemek.

Grup "KİNO"nun müziği için 2 yıldız veriyorum. Film için değil.

Film trafiyesi, daha dinamik ve ilginç. Filmde en iyi şeyler trafiye içinde.

xa0

16 kilogram nasıl kaybettim?