Divin Yeni Dünya'nın ne zaman yayınlandığı?

Divin Yeni Dünya, 1932'de yayınlandı.

Kitapın ne tür bir roman olduğu?

Divin Yeni Dünya, anti-ütopya bir roman.

Kitapın ne hakkında olduğu?

Kitap, futuristik bir toplumun eleştirisi ve okurun düşüncelerini sorgulatan bir hikaye.

Kitapta hangi karakterler var?

Kitapta birçok karakter var, ama bazıları ülkemizin gerçek yaşamına benzemeyen detaylar içeriyor.

Kitapın ne kadar uzun olduğu?

Kitap uzun, ama okuyucunun kendi düşüncelerini yorumlaması gerektiren bazı bölümler var.

Kitapın ne tür bir etkisi olduğu?

Kitap, okuyucunun düşüncelerini sorgulatan ve rahatsız edici bir hikaye.

Kitap nasıl okunabilir?

Kitap, okumak için ideal bir seçim. Futuristik bir toplumun eleştirisi ve okurun düşüncelerini sorgulatan bir hikaye.

Kitapta hangi önemli olaylar var?

Kitapta birçok önemli olay var, ama bazıları ülkemizin gerçek yaşamına benzemeyen detaylar içeriyor.

Kitapın yazarı kim?

Kitapın yazarı Aldous Huxley.

Divin Yeni Dünya: Futuristik Bir Toplumun Eleştirisi

Hadi bu kitapları okuyalım!

xa0

1984 gibi klasik bir romanı okuduktan sonra, O. Huxley'in Divin Yeni Dünya adlı kitabını okumak benim için çok doğal bir seçim oldu. Aslında, bu üç kitabın hepsi birbirleriyle bağlantılı ve karşılaştırılabilir. Divin Yeni Dünya benim için yeni bir deneyimdi, çünkü önce bu kitabı okumamıştım.

xa0

GENEL BİLGİ:

Kitap, 1932 yılında yayınlandı. Kitabın yayınlandıktan 27 yıl sonra, O. Huxley, nasıl bir "yeni dünya"ya doğru ilerlediğimizi tartışan bir makale yazdı. Yazım türü: Anti-utopik bir roman. Bu kitapları, bu uygulama üzerinden okudum.

xa0

📚 İLGİLİ FAKTLAR:

Kitaplar bu kadar popüler ki, hala en çok satan kitaplar arasında yer alıyorlar. Birçok karakterin adı, kendilerini anlattıkları gibi tasarlandı. Örneğin, Henry Ford gibi gerçek bir isim de var.

xa0

📚 HİKAYE:

Birkaç yıl назад, yaklaşık 2500 yılında, olaylar geçiyordu. Bu zamanı hesaplamalar Henry Ford'un ortaya çıkışından itibaren yapılıyordu. O, yeni bir tanrı ve tüketimin sembolüydü. Yeni dünyada hiçbir şey eskimiyecek, aksine eskilik reddediliyordu. Eski ürünleri tamir etmek yerine yeni satın alma geleneği vardı. Yeni kitaplar, filmler yoktu; geçmişe ait hiçbir şey yoktu. Bu yeni dünyada sanat, bilim, gelişim yoktu; sadece keyif vardı. Kötü düzenli ilişkiler cezalandırılmıyordu, aksine ne kadar "kullanıldığın" o kadar iyi sayılıyordu.

Emojyonal bağlar ve bağlılıklar yoktu, anne-baba kavramı yoktu, daha doğrusu, bu kavramı kullanmak küfür sayılıyordu. Anne ve babayı çağıranlar da saygısız sayılıyordu. Çocuklar "bütik" olarak yetiştiriliyordu ve embriyonal evrede kastlara ayrılmışlardı. Yüksek kastlar, alfa ve beta kastları, genellikle yöneticiler, elitlerdi; onları böyle adlandırabiliriz. Gamma, delta ve epsilon kastları ise düşük sosyoekonomik sınıftı, işçilik yaparlardı ve üst kastlara bağımlıydılar. Çocukluğundan itibaren, çocuklara belli beceriler ve kavramlar öğretiliyordu, bu da kastlarına uygun olarak ayarlanmıştı. Tüm eğitim basit ve gelişimsel yönden yeterli değildi.

📚 ÖNE ÇIKAN KİŞİLER:

Bernard herkes için bu hikayenin merkez karakteri. Başlangıçta, toplum tarafından görünüşü nedeniyle ona biraz önceden yargılı bir yaklaşım var gibi görünüyor. Ve sanki, görünüşü o kadar da acayip değil, normal bir hayat yaşayan bir insan gibi geliyor. Soma kullanmak bile sanki öfkelendi gibi. Emotionlarını bastırmak yerine duymak istiyormuş gibi görünüyor.Lenayla romanın kadın kahramanı, kafası boş, zihinsel olarak engel olmayan,

O. Huxley'in 'O Divin Yeni Dünya' romanı incelemeleri görünüşü diğer kadınlar tarafından ne demek istediğini anlatmak için çok ilginç. Meslek hayatına giren erkekler de onları neden söylüyor diyor...Benim gibi, somla kendi negatif duygularını bastıran bir insana benziyor. Herşeyden memnun, tüketim kültürünün sunduğu herşeyi keyifli buluyor.

O. Haksal'ın "O Divnyy Novyy Mir" romanının anlattığı şeyi anımsatıyor. Kendi cinsel isteklerini de somla bastırıyor, ama gerçek bir aşka kapasitesi yok. DJON (Dikar) - eski uygarlığa ait bir kadının, bir Hint kabilende yaşamaya zorlandığı çocuk. Djon geleneksel değerlerden yetişmiş, ama Hint kabilelerinde kendini kabul ettiremiyordu. Onlarından dışlanmış, ama Djon iyi bir insandı, kitap okuyup, özel olarak Şekspir'in eserlerini severdi. Ama Djon'un anne tarafından anlatılan "ideal dünya"yı da görmek istiyordu. Ama ne yazık ki, Şekspir'in anlattıkların hiçbirini gerçekleştirmiyordu. Gerçeklik, Djon'un beklediği gibi değildi. Aynı anda Bu yüzden, Djon "eksik" insana benziyor, kimsenin kabul ettiği biri, ama hiçbir sistemin içinde yer bulamayan biri... İçerikli karakter olarak Dikar'a baktığım zaman, bu romanda en çok anlamlı karakter olduğunu düşünüyorum. Çok duygusal ve derinlemesine düşünen bir karakter.

Aydınlanma romanı 'A Divin New World' eleştirileri Fakat Dikar'ın hiçbir toplumda yer alamadığını gördüm. даже встретив любовь, какую он видел в своём понимании, опираясь исключительно на свои чувства, а не на похоть, он крайне разочаровался. Veya daha doğrusu, ideal yeni dünyada aşkın değişen anlamlarını gördü ve bu Şekspir'in yazdıklarından çok farklıydı. Bu, Dikar'ın en büyük hayal kırıklığı oldu.

📚 İKİNCİL KİŞİLER:

Linda - bu romanın ana karakteri. Bir zamanlar, bir uygar toplumdan gelen bir kadındır. Birkaç yıl önce, bir şekilde, hamile kalmış ve bu durum, bir "yeni dünya" yasası ile çelişmiştir. Bu yüzden, bir yerli kabilede yaşamak zorunda kalmıştır. Ancak, bu "iyileştirilmiş" toplumdan gelen biri olarak, yeni bir yaşam tarzı ile uyum sağlayamayacağından, çok zor bir süreç geçirmektedir. Bir anne olarak, bu yeni yaşamda mutluluklarını tam olarak yaşamayı da başaramamıştır. Çünkü, bu durum, ona yabancı gelir. Yerliler ise, onun bir "fahişe" olarak görmektedir. Bu durum, hem "yeni dünya" hem de yerlilerin gözünde, bir utanç kaynağı olmuştur. Bu hikaye, bize, bir hata ile, birçok insanın hayatını nasıl değiştirebildiğini göstermektedir.Helmholtz - Bernard'ın en iyi arkadaşıdır. Aynı zamanda, Bernard'a benzemez. Daha zeki ve daha akıllıdır. Bernard gibi, kendisini "eksik" hisseder, ancak, daha çok, bir "özgürlük" arayışındadır. Onun için, "yeni dünya"da, bir yaşam tarzı seçmek, bir seçim değil, bir zorunluluktur. Ancak, bu yaşam, bir özgürlük midir, yoksa bir kabus mu? 📚 Kitaptan genel izlenimim:

İlk olarak, romanı beğenmediğim bazı şeyleri paylaşmak istiyorum. Bunlardan ilki: hikaye, başlangıç kısmı uzundu, çok sıkıcıydı. Tüm laboratuvardaki tasarımları çok ilginç bulmadım. Doğruyu söylemek gerekirse, ilk bölümleri zor okuyordum ve birkaç kez okuduktan sonra bırakmak istedim. Hikaye daha sonra daha canlı ve dinamik görünmeye başladı. Ama romanı kolayca ve hızlıca okuyamıyorsunuz. Sonuna yaklaştıkça hızlandırmıştım ve romanı bitirdiğimde bile fark etmedim.

Bunlardan ikincisi, romanın metin (veya çevirisi) beni tatmin etmedi. Detaylar, detaylar, detaylar... Çok sınırlıydı. Benim için, doğayı, ortamı, karakterlerin iç dünyalarını anlattıkları detaylar çok önemli. Bu nedenle, romanın bana biraz kaba ve kuru geldiğini düşünüyorum. Hatta kitabın fikri muhteşem!

Bunu daha ayrıntılı olarak açıklamak istiyorum. Ben ciddi edebiyatı seviyorum. Kitaplar, zihinleri kaldırıyor, analiz etmenize, yeni bir bakış açısı kazandırıyor. İşte ben "1984" George Orwell'in romanını çok etkileyen bir kitap buldum. Ama "Ölümlü Dünya" daha etkileyiciydi.

Kitabı okumak sonrası, gözlerimi yıkamak, beynimi temizlemek istedim. Sadece bu düşüncelerden kurtulmak isterdim. İşte bu tür bir geleceğin çok kısa bir zaman zarfında gerçekleşebileceğini hissediyordum. Ve bu hızımızla ilerlemeye devam ediyoruz.

Bir şey fark ediyorum, kitabın gelecekle ilgili bölümlerinde kast sistemine sık sık rastlarım. Benim için ilk gelen associations, Hunger Games'in mahalleleri, Dağlık'in bölümleri, Bunker'in katları ve 1984'in dış/dış partisi ve daha birçok kast sistemini gördüm.

Bu tür bir kast sistemine mantıklı bir açıklaması var, çünkü böylesine bir toplum kolayca yönetilebilir. Huxley'in kitabında bu konu çok net bir şekilde anlatılmış, alfa ve beta kastları, kendilerini gururla tanımlar ve düşük kastları küçümserler. Oysa düşük kastlar, kendilerini kurtuluşsuz bir durumun içindelerken, bu durumun ne kadar rezil olduğunu anlamaya yeterli zekâya sahip değiller.

Ve bu ideal bir toplum, çünkü böylesi insanların yönetilmesi çok daha kolaydır. Onlar analiz yapamadan, karşılaştıramadan, kıyaslama yapamadan, bir isyan veya hükümet devrimine katılamadan, yönetilebilirler.

Hakсли'nin "Dünya Yükseliyor" romanının anlamlarıBirçoğumuz, yüksek sosyetik kimselerin birçoğu gibi, kendimizi tatmin ediyoruz. Bu nedenle yaşamımızı değiştirmek için bir neden görmüyoruz. Yoksa neden değiştirmek gerekirdi ki? Bütün temel biyolojik ihtiyaçlarımız karşılanıyor: yemek, giyecek, zevkler, özgür hareket.

Herkesin her şeyin hissedici sahibi

Yaşayarak ve keyif alarak yaşayalım. Yararlandıkça, keyif aldıkça, zevk aldıkça! Bu ne kadar masal gibi! "1984" romanında seks yasak, çünkü tatminsizlik propaganda için gerekli olan nefreti doğurmaya yarıyor. Hakсли'nin dünyasında ise tam tersi: fiziksel ve duygusal olarak tatmin edilmiş bir insan hiçbir şey değiştirmek istemez. O, mutludur. Herkesin mutluluğu, bu sistemin "iyilik" diye tanımlayabileceği amacını oluşturuyor.

Ancak, yaşamın sıradanlaştığı, geleneksel değerlerin yok olduğu bir dünya var önünde. Evlilik kurumu bir anı olarak kaldı, çocukların laboratuvardan gelen bir şey olduğu bir dünyada. Bu dünyada duygulara, aşka, bağlılığa yer yok. Ne de üzüntüler, hastalıklar, yaşlılık, kötü hava hali var. Eğer seni üzen veya sıkıntılı hissediyorsan:

Ne gram var ne drama!

Mükemmel!

Bir taraftan, hayatın her yönü zaten senin için önceden belirlenmiş gibi. Devlet seni hangi alanda çalışmaya yetiştireceğini, hangi sınıfın mensubuna olacağının hesabını zaten yapmıştır. Üstelik, doğumda alfa ya da beta olamamanın ne sakıncası var? Çünkü zaten toplum seni mutlu olmak için yetiştiriyor. Herkes mutludur.

O. Huxley'in "O Divin Yeni Dünya" romanı hakkında yorumlarDiğer taraftan, bu dünya son derece yoksun. Burada gelişme, bilim, sanat, istek, ilerleme yok. Hep Ford çağı'na takılmışız. Onun dünya görüşüne ve başarılara tutunmuşuz. Bu dünyada bilme isteği yok, merak yok. Hayat yok, gelişme yok, o zaman ne var?

Vakti zamanında gelişme gösteren bir insana ne demeli? O, düşünmeye, analiz etmeye başlar. Ama bu da bu yeni dünyanın temel ilklerine aykırı. Bu dünyada, bilinçli ve farkında olan bir insan istemiyor.

O. Huxley'in "O Divin Yeni Dünya" romanı hakkında yorumlarBu steril dünyada, ise, rezervasyonlar hariç, yaşamın başka bir yüzü var. İndiyanların yaşadığı rezervasyonlarda, geleneksel değerler ve normlar var. Çocuk doğması ve yetiştirilmesi, anneliğin sevinci, aile, bilgi ve becerilerin aktarılması, gelenek ve göreneklerin aktarılması, hikayelerin nesilden nesile aktarılması...

Forumsuz bir Ford çağı'nda böyle bir yaşam düzeni, bana göre, yoksul, primitif ve thậm chí biraz da saygısız geliyor. Bir Afrika kabile yaşamı gibi bana göre primitif bir yaşam.

Ve yine de, böyle bir steril dünya, insanda insan kalmayacağı düşüncesi korkunç. Sadece dış görünüşü ve dar bir stereotipik düşünme düzeni var. Benim görüşüme göre, insan gelişmediğinde yok olur, sadece bir hayvan gibi var olur...

Böyle bir dünyayı yaşamak isteyeceksiniz mi?

xa0

❗ O. Huxley'in "O Divin Yeni Dünya" romanının anlamı nedir?

Yazarın şüphesiz bu "ideal" toplumu hicvediyor, grotesk bir şekilde yazar okuyucuya, kişilik yok, gelişme yok, ilerleme yok, bilgi yok, duygular yok, düşünceler yok, istekler yok, bir toplumu, bu toplum, sonsuza dek kaderine terk edilmiş bir toplum olarak sunuyor. Bu, tüketim üzerine yapılan, pratik ihtiyaçları gideren, düşürme, gerçek bir çürüme!

Bütün eski şeyler yasak, ama hiçbir yeni şey yaratılmıyor! Dünya durmuş!

Bakın, insanlar da hiçbir değeri yok, sadece tuğla mekanizma gibi, tuğla tuğla çalışıyor. Ve mekanizma'yı çalıştırmak için, insanların her şeyi sızlatmasını gerektiriyor.

xa0

❗Benim görüşüm ve düşüncem.

Benim için kitaplar, bilgiler, gelişme, duygular, aşk hiç vazgeçilmez değil.

Tabii ki, duygularla birlikte ağrılar, üzüntüler, hastalıklar, kayıplar da gelir. Ve bir sürü sorun... Ama bu, insanı gerçekten canlı kılan şey. İşte bu yüzden biz, hayvanlardan farklıız. Duyguları hissedebiliyoruz, akıl yürütebiliyoruz, yeni şeyler yaratabiliyoruz. Müzik yaratıyoruz, resimler çiziyoruz, genial bir roman yazabiliyoruz. Sevdiklerimiz için sevebiliyoruz, sevgimizi paylaşıbiliyoruz. Her gün bu muhteşem dünya bizi çevreleyen her güzel şeyi görebiliyoruz. Bu ne kadar mutluluk? Bir bireyik olan mutluluk, kendine özgü olmanın mutluluğu? Kendi düşüncelerimiz, bakış açılarımız, fikirlerimizle farklı olmanın mutluluğu? Sevmek ve sevilmenin mutluluğu? Hiçbir şey, bu mutluluğu değiştiremez! Mutluluk, seçim özgürlüğü de...

xa0

Kitabımın başlığımda 'bizi bu yeni dünyada zaten bir ayak izimizin var' demiştim. Gerçekten de, tüketim çağındayız. Ürünler, keyifler, eğlenceler bizi çekecektir. Herkes, aynı görüntüde, aynı tip gibi...

Kitabı okuduktan sonra, 'incübatörden çıkar gibi' ifadesi, yeni bir anlam kazandı bana... Gerçekten, yakın gelecekte, hepimiz incübatörden çıkar gibi olabiliriz: bireysiz, bazı basit yetenek ve bilgi setiyle...

📚 İYİ YERLERİ: ✅ Kitabın fikri

✅ Geleceği örnekleyerek göstermesi

✅ Açık ve renkli karakterler

✅ Aklımızı kurcalayan

✅ Aktüel.

xa0

✖️ Eksikler: ×Çok yetersiz performans ×Kitapta yeterince ayrıntı yok, yazı kurşağı ×Başlangıç biraz uzun gidiyor.

xa0

✖️ Sonuç:

"O. Huxley'in "O Divin Yeni Dünya" romanı - bence muhteşem! Tüm anti-utopiler uzun süre geçerli kalacak çünkü aslında derin bir mesaj içeriyorlar! Bu tür eserlerin amacını anlatabilmek için: okurlara, dünyanın geleceği elimizde, bizler onun yaratıcılarıyız ve hangi dünya içinde yaşamak istediklerini seçmemiz gerektiğidir. Gelecek çok yakında değil, ama bizler birlikte onu şekillendireceğiz.

Teşekkür ederim dikkatinize! ❤️ ✖️ KİTAPLARDAN YAPTIĞIM ÖZETLER ✖️