Bir Film İzledim, Ne Oldu?

Önceki gece izlediğim filme bir şeyler katacak bir film arıyorum. Jorgos Lantimos'un yeni projesini keşfettim. Son olarak izlediğim filmi 'Fakat Neşeli Olacaklar' olarak kaydettim, ancak random seçim yaptım. Daha sonra 'Diş' adındaki bu filme rastladım. Şok eden filmler listesinde yer aldığını okudum. İyi seçim, diyemem ama doğru değil mi?)

Bir toplumun hayatında önemli bir konu olan sosyal izolasyon, modern dünyada bana göre özellikle de iletişim eksikliği, sosyalizasyon eksikliği ve bu eksikliğin bir sonucu olarak teknolojik gelişmeler, bilgisayar teknolojileri, sosyal medya ve robot teknolojilerinin hayatımıza girmesi, gerçek sosyal ilişkilere yerini sosyal ağlar ve vücut dışı etkileşimler olarak almasıyla zirveye çıktı.

Bu durum, insanların birbirlerinden uzaklaşması, gerçek ilişkilerden sosyal ağlara yönelmesi ve bu durumun beraberinde çeşitli psikiyatrik sorunların ortaya çıkması, cognitif ve emocional alanlarda bozulmalar ve sosyal patolojiler gibi sonuçları beraberinde getirdi.

İnsanın sosyal bir varlık olarak, insan türünün biyolojik ortamların kurallarına tabi kalmadan, onları insan için daha uygun hale getiren sosyal varoluş olarak tanımlayabiliriz.

Bu varoluş, sosyal ilişkiler ve etkileşimlerle mümkün olur.

Insanoğlu, sadece biyolojik evrimle değil, aynı zamanda sosyal evrimle birlikte evrilir.

Ben filmi izlerken, insanın sosyal bir varlık olarak yetiştirilmesi meselesiyle karşı karşıya kaldım. İdeoloji, insanın toplumdan bağımsız olarak, kapalı bir alan içinde yetiştirilmesi, özgür irade ve seçim sansız, baskı ve ezilme ile doğası üzerinde hakimiyet kurulması, kesinlikle başarısız ve korkunç sonuçlara yol açar. Bu konuda Michel Hazanavicius'un filmi de bunu açık bir şekilde gösterdi.

Benim 'sevimli' çocuklarım için bu film ölümün doğrudan, kasıtlı ve sistematik bir şekilde insan içine sokulması. Filmdeki olayları, aşk temasını işlemeye çalışmak yerine, bana çok soğuk geliyor. Bir anne olarak, çocuklarına karşı aşırı özenli veya aşk dolu davranmak, bu kadar uç noktalara varıp bir kör kurye haline gelmemeli.

Bir hafta önce izlediğim filmde, beni gerçekten üzen bir taraf vardı. Bu filmdeki kadın ve erkek karakterlerin romantik sahneleri bana biraz rahatsız etti. İnsanlar arasında bu kadar açık saçık sahneler neden gösteriliyor? Anlıyamıyorum. Ayrıca, bu tür sahnelerde yer alan aktörlerin yaşlarından dolayı da endişe ediyorum. Bu tür bir durum, film izleyicisi için pek de iyi bir deneyim değil. İnsanların bu tür sahneleri izlemeye zorlamak, bana göre, film sanatının bir parçası değil.

Ben, bu tür sahnelerin filmde yer almasına karşıyım. Film, izleyiciyi rahatsız etmek yerine, ona keyifli bir deneyim sunmalı.

İki güzel son! Film, beni tamamen şaşırttı. Son sahne, karakterin geleceği hakkında hayal kurmamı sağladı. İnsanların nasıl bir yol izleyeceği üzerine hayal kurmaya başladım.