photo_library32
visibility34
Ürünstar 3.0
Çiçek-Altı Çiçek (1948)
Bu film 1948 Sovyet ailesi filmi. Yedi renkli bir muhteşem çiçeğe dayalı büyülü bir hikaye. Kısa ve keyifli. Gecenin karmaşasıyla başa çıkamayacak kadar uzun değil, ancak çocuklarla paylaştığınız bir kuzenler ziyareti gibi hissetmenizi sağlar. Filmde muhteşem bir çiçek, yedi renk ve büyülü bir hikaye var.
chevron_right
Bu masalın film uyarlaması tam istediğim gibi değildi...
summarizeEditör Özeti
Açıkçası 1948 yapımı "Çiçek‑Yedi Renk" animasyonunu izlerken hem nostalji yakaladım hem de bir iki hayal kırıklığı yaşadım. Seslendirme ve müzikler atmosferi güzel yansıtıyor, renk paleti göz alıcı ve karakter tasarımları gerçekten sevimli. Animasyon akışı akıcı, sahneler arası geçişler sorunsuz ve film de çocukların dikkat süresine uygun kısa bölümler içeriyor. Fakat senaryoda mantıksız atlamalar var, bazı sahneler yetersiz kalıyor ve tempo beklediğimden yavaş. Görsel efektler zaman zaman basit kalıyor, modern standartları karşılamıyor ve karakter gelişimi eksik. Orijinal hikâyenin özünü korusa da görsel ve anlatım tutarlılığı açısından eksikler var.
settingsTeknik Özellikler
KararOrta
Hikaye4/10
Sadakat9/10
Görsel Kalite8/10
Uyarı: Eğer bu animasyona bayıldıysanız, bu yorum biraz sert gelebilir, duygularınızı sarsabilir; burada titiz bir eleştirmenin yoğun eleştirileri var, anlatım biraz acı tadında, ama aynı zamanda samimi bir dost sohbeti gibi de düşünülebilir.
Giriş:
Merhaba sevgili okurlar, “Çiçek‑Yedi Renk” çocukluğumuzdan beri birçok nesile tanıdık gelen bir masal. Bazı insanlar Valentina Katayeva’nın aynı adlı kitabını okuduktan sonra 1948 yapımı animasyonu da izlemiş; ben ve annem de onlardan biriyiz. Diğer bir grup ise kitabı okumadan sadece filmi izlemiş, yani görsel deneyimle hikâyeyi tanımış. Kitap üç kez sinemaya uyarlanmış, ayrıca daha az bilinen kısa film (1968) ve 1977 yapımı “Son Yaprak” gibi eserler de var. 2012’de ise “Çiçek‑Yedi Renk” adlı bir çizgi roman bölümü çıkmış. Ben çocukken sadece ilk uyarlamayı izleyerek bu masalı tanıdım; “Son Yaprak”ta sadece çok erken bir sahneyi hatırlıyorum. Bunun üç nedeni olabilir:
İzlenmemiş olması.Çok etkileyici gelmemiş olması.Hatırlamaktan tamamen silinmiş olması.Şimdi konunun özüne inelim. Kitabın metnine en çok sadık kalan ve folklor ruhunu yansıtan 1948 yapımı ilk animasyon, birçok kişi tarafından çok seviliyor, hatta “başyapıt” olarak nitelendiriliyor. İlginç bir şekilde, bu konuda olumlu bir yorum bulamadım. Ben ise bu yapımı başyapıt olarak görmüyorum; koleksiyonumdaki favori Sovyet animasyonları arasında da yer almıyor. Bunun için objektif sebeplerim var. Görsel olarak kaliteli ve dönemi için estetik, ama bir eksik var. Hikâye açısından eksikler daha fazla… Başlangıçta analizimi şöyle yapıyorum:
Analiz:
\n\n\n\n\n\n«Цветик-семицветик». (1948)Yaşlı bir adam hortumla otları sulamaya çalışıyor, ama hortum yırtılmış ve su akışı durmuş.
\n\n\n\n\n\n«Цветик-семицветик». (1948) \n\n\n\n\n\n«Цветик-семицветик». (1948)Jenya bir delik açıp suyu boşa püskürtüyor; bir sokak köpeği (muhtemelen sahipsiz) açlıkla ona doğru koşuyor ve ekmek kırıntılarını çalıyor.
«Цветик-семицветик». (1948)Zhenya başlangıçta, birinin sünger üzerindeki bisküviyi dokunduğunu hiç hissetmedi, şaşkınlık duymadı, etrafına bakmadı. Bu sahne, karakterin o anki kayıtsızlığını ve etrafındaki dünyaya olan ilgisizliğini gösteriyor.
«Цветик-семицветик». (1948)Zhenya, süperde sadece birkaç tane kaldığında bisküvi çalındığını fark etti. Bu an, onun dikkatinin aniden değiştiği ve bir şeylerin eksik olduğunu anladığı bir dönüm noktası.
«Цветик-семицветик». (1948)Şimdi bir hortumla oynuyor ve kuzgunları sayıyordu, o kadar dalgındı ki hemen fark etmedi! Evet, bu pek ciddiye alınacak bir şey değil, ben de biraz takıldım, boş verin. Bu sahne, animasyonun bazen izleyiciyi küçük detaylardan uzaklaştırarak büyük bir atmosfer yaratma çabasını gösteriyor.
Baş karakterin ismi hakkında bilgi:
Zhenya, yazar için tesadüf olmayan bir isim. Yazar, kalbini ısıtan insanları, kızı ve anneannesini bu adla anıyordu.
Şimdi ciddi eksiklerden bahsedeyim, görselde hatalar var; bir sahnede baş karakterin alnı aşırı büyük. Bu orantısızlık, karakterin tasarımında bir tutarsızlık olduğunu gösteriyor.
«Цветик-семицветик». (1948)Sanırım bu, çizerlerin dikkatsizliği ve sonrasında karakteri yeniden çizmeye tembelliklerinden kaynaklandı, rotoskopi tekniğiyle… Ancak eksiklikler sadece bunlarla sınırlı değil, bu çizgi filmi çok ciddiye almazdım, favori animasyonlar listemde haklı bir yer alırdı.
«Цветик-семицветик». (1948)Katayev’in Kuzey Kutbu’nda -100 derece soğuk yazdığı gibi, Zhenya oraya kısa bir elbiseyle geldiğinde titremeye başlamalı, vücudu buz gibi hissedip geri dönmek istemeliydi. Bu, karakterin çevresel koşullara tepkisini gösteren doğal bir detay olurdu.
«Цветик-семицветик». (1948)Ama filmde, buzda bir mors’a kaydırıldığında, ona bakıp sakin bir şekilde konuşmaya başlıyor, soğuktan hiç bahsetmiyor… Bu tutarsızlık, izleyicinin ortamın zorluğunu hissetmesini engelliyor.
«Цветик-семицветик». (1948)Sonra da fokları sayıyor. Bu sahne, animasyonun bazen anlamsız detayları ekleyerek izleyiciyi şaşırtma çabasını yansıtıyor.
\n \n\n\n\n«Цветик-семицветик». (1948)Polarbeyi kovalayıp kaçtıktan sonra, ilk isteği Moskova'ya geri dönmek değil, ayının kafese kapanmasıydı. Kitaptan farklı olarak, burada kızın soğuktan şikayet ettiği bir an da yok; bu bir soğuk dayanıklılığı mı? Gerçeklikle bağ kopuyor, ve bu sadece bir başlangıç…
\n \n\n\n\n«Цветик-семицветик». (1948)Jenya bu dileği tuttuktan sonra bir şekilde tekrar Moskova'ya döndü, ayı ise hayvanat bahçesindeki kafese kondu. Bu dönüş, filmin anlatısal tutarlılığını zayıflatan bir adım gibi duruyor.
\n \n\n\n\n«Цветик-семицветик». (1948)Adil olmak gerekirse, Jenya Kuzey Kutbu'nda ayının kafesiyle kalmalıydı. Kitapta ise dördüncü dileği, avluma, Moskova'ya geri dönmekti; ayıyı hapsedip tutmak değildi. Kitaptan alıntı:
Korkudan kendini kaybed
live_helpSıkça Sorulan Sorular
Çiçek‑Yedi Renk film uyarlaması hangi yıl yapıldı?
1948 yılında çekilen bu animasyon, orijinal masalın ilk sinemaya taşınan versiyonudur.
Filmdeki müzikler orijinal kitaptan mı alıntılandı?
Müzikler tamamen yeni bestelenmiş, ancak tematik olarak kitaptaki atmosferi yansıtacak şekilde tasarlanmıştır.
Bu uyarlama çocuklar için uygun mu?
Evet, film 6 yaş ve üzeri çocuklar için uygundur; sade anlatımı ve renkli görselleriyle ilgi çeker.
Filmdeki en büyük senaryo sorunu nedir?
Bazı sahnelerde olaylar mantıksız atlamalarla ilerliyor, bu da izleyicinin hikâyeyi tam olarak takip etmesini zorlaştırıyor.
Film nereden izlenebilir?
Türkiye'de Netflix ve Amazon Prime Video platformlarında dijital kiralama ya da satın alma seçenekleri mevcut.
Filmdeki karakter tasarımları orijinal kitaptan farklı mı?
Karakterlerin genel hatları korunmuş, fakat animasyon tarzı nedeniyle görsel detaylarda bazı farklılıklar bulunuyor.
Seslendirme hangi dublaj ekibi tarafından yapıldı?
Seslendirme, o dönemin tanınmış Türk dublaj sanatçıları tarafından gerçekleştirildi; ancak bazı karakterlerde monotonluk hissediliyor.
Filmdeki görsel kalite günümüz standartlarına uygun mu?
Görsel kalite nostaljik bir tarzda olsa da, modern animasyon standartlarıyla kıyaslandığında düşük çözünürlük ve basit efektler içeriyor.
check_circleArtılar
- •Seslendirme ve müzikler atmosferi tam anlamıyla yansıtıyor
- •Renk paleti nostaljik ve göz alıcı, görsel olarak tatmin edici
- •Karakter tasarımları detaylı ve sevimli, çocukların ilgisini hemen çekiyor
- •Orijinal hikâyenin temel mesajı ve değerleri korunmuş
- •Animasyon akışı sorunsuz, sahneler arası geçişler akıcı
- •Film, çocukların dikkat süresine uygun kısa bölümler sunuyor
cancelEksiler
- •Senaryoda bazı bölümlerde mantıksız atlamalar ve tutarsızlıklar var
- •Görsel efektler zaman zaman basit kalıyor, modern standartları karşılamıyor
- •Karakter gelişimi yetersiz; bazı karakterler derinleştirilememiş
- •Seslendirme bazı karakterlerde monoton, duygusal çeşitlilikten yoksun
- •Film süresi gereksiz uzatılmış, tempo yavaş ve sıkıcı anlar bulunuyor
- •Kitabın önemli detayları ve yan hikâyeleri atlanmış, eksik bir bütün sunulmuş
