Hızla alın, sadece birkaç gün kaldı! Büyük bir sergi, Karl Brüllow'un resimlerini içeren Nueva Tretyakovka'da.

Geçen hafta beri kullanıyorum ama hala beni etkileyen bir şey var: "Possoni'nin Son Günü". Bu resmin önünde durunca duraklarım... Karşımda duran resim, benim için hala büyüleyici.

Rus Müzesi'ndeki Brüllow'un resimlerini gördüğümde, ben de diğerleri gibi heyecanlanıyorum. Ama Petersburg'tan çok uzakta, Moskova ise bana çok daha yakın. Bu yüzden, yeni yıl tatilinde Moskova'da bulunduğumda, Brüllow'un resimlerini görmem mümkün olmadı.

Brüllow'un resimlerini görmek için heyecanlanmak kolay, ama bilet alabilmek zor! Özellikle tatil dönemlerinde, bilet alabilmek için online sistem kullanmak zorundayız. Müze personeli bana, kasa aracılığıyla bilet alamayacağımı söyledi: "Kızım, yok mu?"

"Görünüşe göre yok!"\

Online sistemden bilet alabilmek zorunda kaldım. Bilet fiyatı 900₺. İlk başta pahalı gibi geldi, ama Brüllow'un resimlerini gördükten sonra, her kuruşu hakettiğini anladım.

Brüllow'un resimlerini görmeye gidecekseniz, adresi bu:

Moskova, Krymsky Val Caddesi, 10

Bu modern bina, Moskova Nehri kıyısında ve Krymsky Köprüsü yakınında. Across the road'ta, Gor'ky Parkı'nın girişi var.

Ve şimdi, Brüllow'un resimlerini görmeye gidiyoruz. Bu, gerçekten büyüleyici!

Genius loci, bir yerin özel atmosferini ifade eder. Concept «genuis loci» uzun zamandır kulturoloji alanında kullanılır. XXI. yüzyılda, popüler kitaplar, makaleler ve TV programları, turizm rotaları ile yaygınlaştı. Araştırarak, farklı yerlerin benzersiz ruhunu, insanları zenginleştirir ve yeni bilgiler kazandırır. Brüllow'un resimlerinin açılışı, üç büyük şehir - Roma, Moskova ve Petersburg -in Brüllow'un sanatını nasıl etkilediğini araştırıyor. Ayrıca, her şehirde ne tür bir büyülü güç olduğunu keşfetmek istiyor.

Brüllow'un en ünlü resimlerini göreceğiz: "Atlı Kadın", "Possoni'nin Son Günü", "İtalyan Öğle Yemeği". Ayrıca, Brüllow'un yaşamı ve sanatının üç farklı zaman ve coğrafik döneme nasıl bağlı olduğunu göreceğiz.

İtalyan resimlerinin güzelliklerini severim, ancak bu sergiye gittikten sonra beni en çok etkileyen tabloların konusu oldu.

Siyah, karanfil renginde olan salonlar. Yerel lambalarla aydınlatılmış eserler - burada hiçbir parıltı yok! Koyu ve ışığın oyunu sayesinde, tablo karakterleri canlanıyor, sanki duvarlardan fırlayıp 3D efektini oluşturuyorlar.

Sevdiğim şeyler:

Benim için en keyifli şey, ziyaretçilerle etkileşime geçebilecekleri çok fazla alan bulunduğuna şahit olmaktı. Afiş rehberi, grup veya bireysel bir tur seçeneği sunuyor.

Çok fazla restoran ve dinlenme alanları var, özellikle de etkileyici tabloların karşısında oturup gördüklerinizi anlamaya çalışabilirsiniz. Interaktif alanlar da var, çok önemli aslında! Bireysel dokunmatik paneller ve ekranlar sayesinde, tabloların yazarının nasıl çalıştığını görebilirsiniz, malzemeleri dokunabilir, ekstra bilgiler edinebilirsiniz. "Son Gün Pompei"! Beğenmediğim şeyler:

Çok fazla insan var! Ve hatta sınırlı saatlik ziyaretler bile insan akışını kontrol edemiyor. Bazı tabloların açıklamaları formatı. Zaten "sen"e hitap eden bir dil daha çocuklara uygun, daha ince bir zevkle gelen ziyaretçiler için daha az etkili. Sergi 18 Ocak'a kadar devam ediyor. Beklemeyin, daha uzun süre beklemeyin, kesinlikle şimdi bu güzel etkinliğe gitmenizi öneriyorum! 5⭐.