Öncelikle, bu hikayenin başlangıcını anlatmak istiyorum. Birkaç ay önce, Haziran 2022'nin ortalarında, eşimle birlikte harika bir bebek sahibi olduk. Ama bu hikayenin başlangıcı, aslında bir yıl önce evlenişimizin yıl dönümüydü. O zamanlar, bebek planlarımız vardı, ama bir bebek kaybı yaşadık. Sonra da tekrar bebeğimiz için testler yaptık. Ne mutlu ki, mutluluk sınırı yok, ama kaybetme korkusu zaten o zamanlarda bizi sarmıştı.

Sonrasında, kanlı akıntılar başladı ve beni acil olarak hastaneye götürdüler. Orada, traneksam ve progesteron ilacı alındı. Toplamda bir ay kadar kaldım ve o süre içinde birkaç kez kanlı akıntılar oldu, ama iyi bir şekilde iyileştim ve bebekimizin kalp atışlarını da dinledik.

Sonrasında, bölgesel PÇ'ye kaydolma işlemlerine geçtik. Orada, doktorum bebeğimizin gelişimini dinlenmek için bir daha UZİ yaptırmamı söyledi. Ama o anda, benim için bir dünya çöktü. Bebeğim gelişmiyor, gebeliğimiz durmuştu. 8-9 haftalıkken bunu öğrendim. Ayni zamanda, tablet kullanarak aborjinu geçirmek çok geç, sadece vakum aspirasyon kalıyor.

Doktorum, bana bir randevu aldırıp, korona testi yaptırmamı söyledi. Sonra da evime döndüm. O zamanlar, benim için çok zor bir süreçti. Belirlenen saatte, PÇ'ye gittim ve gereken tüm işlemleri tamamladım. Orada, anesteziolog bana birkaç standart soru sordu ve sonra da operasyon için hazırlıklara başladık.

Operasyon odasında, anti-biyotik aldım ve anesteziolog beni operasyona hazırladı. Sonra da, bana operasyonun planlı olmadığını, ama acil durum için hazırlanmadığını söyledi. Ama, anestezişe bir risk vardı ve operasyon için hazırlanamayacaktık. Beni, üç ayrı doktora gitmemi söylediler ve operasyonu yaptırmamı istediler.

Üç doktor da aynı şekilde, operasyonu yaptırmamı ve hayatımda kalmamı istediler. Ama, enfeksiyon uzmanı bana birkaç gün daha testler yaptırmamı söyledi ve bu testleri tamamladıktan sonra operasyonu yaptırmamı söyledi. Ben de, aynı zamanda, yerel sağlık ocağına başvurup, operasyonu yaptırmamı istedim, ama reddedildim. Onlar, gebeliğin durmuş olması nedeniyle, operasyonu PÇ'de yaptırmamı söylediler.

Progestoron ilacı bana kaldırıldı ve zamanla, kendiliğinden bir bebek kaybı olabileceği konusunda uyarıldım. Sonrasında da, aynı şey oldu. Kanlı akıntılar başladı ve acil olarak PÇ'ye gittim. Orada, tekrar dekontrol altına alındım ve operasyonu yaptırmamı söylediler. Ama, operasyonu yaptırmak için, çok uzakta bir yerdeydiler ve ben de, taksi çağırdım ve operasyonu yaptırmak için gittim.

Ve bu, tüm bu zorlukların bitmediği bir hikaye. PÇ'de, kanlı akıntılar nedeniyle, beni kabul etmediler ve beni acil olarak hastaneye götürdüler. Orada, daha fazla testler yaptırmamı söylediler ve operasyonu yaptırmamı istediler. Operasyonun ardından, ben de, çok fazla stres yaşamıştım ve bu, benim için çok zor bir süreç oldu.

Operasyon odasında, anesteziolog bana birkaç standart soru sordu ve sonra da operasyonu yaptırdım. Operasyonun ardından, ben de, çok fazla stres yaşamıştım ve bu, benim için çok zor bir süreç oldu.

Benim deneyimlerime göre, prosedürün kendisi normal bir ginekolojik koltukta gerçekleşti. Vena kateteri konuldu ve ben neredeyse uyudum. 4 saat sonra, çok şiddetli bir karın ağrısı nedeniyle uyanıp, hastanede yatan odama geldim. Ağrı bana menstrüasyon sırasında hissettiğimden daha şiddetli geldi. Değişimden sorumlu olan doktor, ağrı türünü sordu ve sonra hemşireye ağrı kesici enjeksiyonu yapması için izin verdi. Ancak ben uyuyamadım. Psikolojik olarak nasıl hissettiğimi yazmak istemiyorum. Kimse bu deneyimden geçmiştir, kimse geçmemiştir. Bundan sonra, hastanede birkaç gün boyunca doktorun gözetimi altında kaldım. Dört saatte bir, hemşireler bana drotaverin ve sonra oksitosin enjeksiyonu yaptı. İşte buradan başlıyorum çünkü odamıza bir çok kişi geldi. 6 kişiden 3'ü zamansız doğum nedeniyle bir procedureden sonra hastaneye kaldırılmıştı.

Procedureden sonra ve bir gün sonra kanlı akıntılar çok fazlaydı. Sonra birkaç gün boyunca mukavemetli akıntılar vardı. Enjeksiyonlar sonrası, tansiyonlu ağrılar vardı ve rahim kasılmaya başladı. Şanslıyım, anafilaktik şoka maruz kalmadım, çünkü doktorlar bu riski belirtmişti.

Üç gün sonra, bir kontrol USG yapıldı ve her şey normaldi. Hastaneden 4 gün sonra discharge edildim. Ancak, kontrol USG'inde, bir miktar serbest sıvı vardı. Doktorlar bana bunun normal olduğu konusunda bilgi verdiler.

Discharge edildikten sonra, genel kan testi yaptılar çünkü eozinofillerim artmıştı. Artan eozinofillerin devam ettiği öğrenildi.

Discharge edildikten sonra, plasenta kontrolüne gitmek için poliklinikte randevu aldım. Ancak, doktorlar bana bir öneri dahi vermediler. Sadece gönderdiler.

Şanslıyım ki, genel kan testinden aldığım sonuçları, bir özel ginekologa gösterdim. Ondan dolayı, bir ay boyunca doğurganlık için ilaçlar aldım. Ayrıca, bir sonraki ay için cinsel ilişkiye girmeme ve sıcak suya girmememe konusunda uyarıldım. İçime rahim içinde bir yara olduğu için bu önlemler alındı.

Discharge edildikten sonra, evde 5 gün kaldım. Bu süre zarfında, kanlı akıntılarım kalmadı ve karın ağrım da geçti. Ancak, bir gün sonra, kanlı akıntılarım tekrar başladı ve karın ağrım da tıpkı öncekine döndü. Bu durum 3 gün sürdü ve sonra USG yaptırdım. USG'inde, her şey normaldi ancak rahim içinde bir kitle kalıyordu. Doktorlar bana bu kitle kendiliğinden çıkacaktı diye bilgiler verdiler.

İkinci ayda, USG yaptırdım ve her şey normaldi. Ancak, 16-25 gün arasında, bir doğurganlık ilaçları aldım. Doktorlar bana bu ilaçları, doğurganlık döngümün normale dönmesi için aldım diye bilgi verdiler.

Procedureden sonra, gelişin analizleri 2 hafta sonra tamamlandı. Ancak, gelişin analizinde, bir choriyon bulunamadı. Ancak, USG'inde, gelişin var olduğu öğrenilmişti.

2 ay sonra, menstrüasyonun ardından, tıpkı öncekine benzer bir ağrı hissettim. Bu durum, beni çok endişelendiriyor.

Planned vakum aspirasyon procedureinden sonra, poliklinikte randevu aldım. Ancak, doktorlar bana bir öneri dahi vermediler. Sadece gönderdiler. Ancak, genel kan testinden aldığım sonuçları, bir özel ginekologa gösterdim ve ondan dolayı, doğurganlık için ilaçlar aldım.

Hayatı kurtaran bir şey bu, onu 5 yıldız vermeyi hak eder. Önemli olan bu değil, hayat kurtuldu. Benim için çok önemli. Eğer hamileyseniz ve bir karar vermeniz gerekiyorsa, bu ürünü kullanmak size yardımcı olabilir. Ama doğum kontrolü için kullanmak istemem, çok riskli. P.s. Bizim de bir bebekimiz oldu!