Altay'daki Kamışlınlı Göl Tatilimiz: Free Konaklama ve Kamışlınlı Şelalesi İncelemesi

✍ Birinci Bölüm

Benim hikayem, tanıdığım bir kişinin hikayesi gibi başladı. Onu bir tatil köyünde çalışırken gördüm. Onlara çalışma ve konaklama karşılığında ücretsiz tatil imkânı veriliyordu. Bu, ne kadar harika bir şeydi!

Bu hikaye beni uzun süre düşünmeye sevk etti ve aynı zamanda işimden ayrılmamın da doğru zamanı oldu. Altay bölgesine gitmek her zaman bir hayaliimdi ve bu fırsatın geldiğinde hemen hareket ettim.

Benim için en büyük avantajın bir yerin yakınlığı olduğunu düşünüyorum. 14 saatlik bir otobüs yolculuğundan sonra kendimi orada buldum. Ayrıca, orda da bir cennetti. Orada dağlar, su şelaleleri, dağlar ve temiz hava vardı.

O günlerde, uygun bir işportunity buldum ve hemen işe başladım. Çalıştığım yer Altay bölgesindeki en güzel ve legendary bir yerdi.

Oraya gidişte bir özel araca bindim. Şimdilerde buraya ulaşmak için bir araca sahip olmayanlara özel bir yol yok gibi.

Buraya ulaşımda mühim bir nokta, buranın bir köprüsü var. Bu köprü, 2022 itibariyle, Kamışlınoğlu Şelalesi'ne ulaşım için tek yol olarak kullanılıyordu. Şimdilerde, bu şelalenin etrafında su taşımacılığı yapılıyor, ama bu köprü üzerinden geçiş daha ucuz.

Buraya girişte bir ücret var. Benim görevim, bu ücreti ödemek için biletler satarak insanların buraya girişini sağlıyordum.

Fiyatlar:

300 ruble yetişkinler için

150 ruble 5-14 yaş grubu çocuklar için

0 ruble 5 yaş altındaki çocuklar ve buraya konaklama yapan turistler için

Benim hatırladığım kadarıyla, emekliler ve engelliler için indirime sahip değillerdi (en azından ben orada çalışırken değildi). Giriş için alınan biletler, elle takılan bir kordon halindeydi. Bu kodu sildikleri yoktu.

Alan:

Tesis girişindeki bilet alındıktan sonra, restorana ulaşıyorsunuz. Ben orada bir şeyler yemedim, ancak çalışanlar ve misafirlerin yemekleri aynı mutfaktan yapılıyordu. Yemek ve restoranla ilgili görüşlerimle pek çok arkadaşımın ve ailemin görüşleri aynıydı: yemekler orta seviyededir, yiyebileceğiniz şeyler var, ancak çok etkileyici değil.

Restoranın yanından, yüzme havuzu geliyor. Ben orada yüzmedim, ancak bazı misafirlerimiz için özel olarak geldi. Onlar farklı renklerdeki kordonlar takmışlardı ve su şelalesine girmeye çalışmamışlardı.

Benim için en keyifli şey, beldenin mavi görselleri ve nehrin manzarası idi. Suyla birlikte, maviye baktığım zaman gerçekten çok güzeldi.

Ancak bu konuya fazla yer vermiyoruz. Kassa karşısında, karpa ait bir kültürlü göl var, çok güzel. Gölün etrafında dinlenmek için sandalyeler var.

Az önce gördüğümüz gölün arkasındaki alan, ayıl olarak adlandırılıyor. Bu, bir altyazılı evin ismiydi. Giriş ücretsiz.

Mağaza kioskları yakınında pruva ile ailem birlikte duruyoruz. Burada süs eşyaları ve gerekli her şey için satış mağazaları var - yağmurluklar, şlöpikler, çaylar vs.

Şapel

Fotoğraf çekmek için en sevilen yerler arasında turistler için şapel. Onlara hem ben hem de diğerleri çok katılıyor!

Şapel kendisi de çok güzel ve renkli, ama buradan açılan manzaralar - bir words cannot describe! Biraz daha aşağıda fotoğrafların bir bölümünü görebilirsiniz.

Şapel ile ilgili bir sorun ise dipte bulunan merdiven. Benim için zor bir deneyim oldu, çünkü yanılıyorum, ben bir şeyleri yanlışımdan dolayı düşünüyorum. Eğer sadece şapel görme amaçlı geliyorsanız, önerim size hafif bir giysi ile gitmeniz. Eğer konaklamayı planlıyorsanız, bu konuda bir sorun yok, çünkü orada kalınacak yerler var. Bildiğiniz gibi "hazırlıklı olmak", "hazırlıklı olmak"...

Ev

Turizm tesisi içinde birkaç ev var, birisi de burada yaşayan personele ait. Ben şanslıydım, çünkü bir odası boştu ve ben bir odada tek başına kalmıştım. Farklı odada daha önce kimse yaşamamıştı, çünkü bu yıl çok erken başladı ve orada yaşayan personele henüz kimse gelmemişti. Konağımın bana gösterdiği odadan bahsedeceğim. Odada standart olarak 1 yatak, duş, dolap ve tuvalet vardı. İnternet biraz zayıf olduğu için ben de internette zorluk yaşanıyordu, ama o kadar da sorun değildi, çünkü internette önemli bir şey arıyorsanız bile bulabiliyorduk. Genel olarak, oda içerisinde kalmak için sorun yok.

✈️ Şelale

Bir saatliğine bıraktım kendimi dinlenmek için, stajdan önce uyudum. Ama ilk kez görüştüğüm direktörle iyi geçinemedim, beni bir şekilde eleştiriyordu, çünkü bana girmemi söylemişti, bu da saygısızlık olarak algılamış olmalı. Bu, bana bir ilk deneyim oldu, ve umarım sonuncusu da. Biraz düşününce, kendimi dinlemeye değer miyim, yoksa hemen staja gitmem mi gerekiyordu, diye düşündüm.

Turunçlu evin bir tek ana yol vardı, o da turbaazın ortasındaydı. Orada kaybolma riski yok, ve yolun sonunda hep aynı yer vardı: sualtı. Yol aslında uzun ve sıcak bir yürüyüşü hatırlatıyordu, 40 dakika kadar sürdü. Ama ne kadar yürüsem, bir yer oturup dinlenmek imkânım yoktu, çünkü kimse bir yer kalmayı düşünmüyordu. Ve tabii ki, güzel manzaralar da yoktu, sadece sık ağaçlar ve yanlarımda dolaşan koyunlar var.

Sonuçta, bir saatlik yolculuk bitti, ama sonuç pek de öyle olmasını istemedim. Bir grup turisti gördüm, ama onların arasında bir yer bulamadım, hatta bir süre bekledim da onlarla fotoğraf çekebileydim. Ama bir şekilde umurumda değildi, çünkü kendimde bir yerden bıkmıştım. Şansım elbette ki, bir yer kalmak imkânı vardı, çünkü yolun kenarında bir kafemiz vardı.

Döndükten sonra, kendime geldiğimde, bana da bir şekilde bu durumun kabul edilemez olduğunu düşündüm, ve ertesi gün tekrar gitmeye karar verdim. Ertesi sabah 6'da uyandım ve ortalıkta kimseler yoktu, ve ortalık çok sessizdi. O yüzden, benden önce gidenleri bekleyip, daha sonra gitmeye karar verdim. 12 metre yüksekliğinde gördüğüm sualtını görebilmek için, biraz beklemem gerekti.

Benim için bu muhteşem yerin eşineşine gittim ve ona kadar yıkladım, niye olmasın? Hemen bir küçüçü video ve biraz fotoğraf çekerek Çalışışıydım.

Çok çok ükračık ve çok ükračık bir yer ve hala da çok ükračıklı an//ları hatırlıyorum!

Ben öyle üzülmé çok üzmé çıkmışım, öte çâşıü âşıü çıkmışım çönükö çıkmışım. Çön çönükö çâşıü çáşlçık çıkmışım.

Çok ükračık zamanlar, Şeyimi çok ükračık etti ve bana yeni bir staj çıktı çönükö çâşıü çáşlçık çıkmışım.

Çok ükračık çönükö, beni üzüldü çönükö âşıü çáşlçık çıkmışım. Çok ükračık zaman çönükö, bana çönükö çâşıü çáşlçık çáşlçık çáşlçık çıkmışım.

\xa0İçö

Kamşıçınışı çayı çok ükračık çönükö çönükö çâşıü çáşlıü çáşlçık çáşlçık çıkmışım. Çok ükračık zaman çönükö, ben size çok ükračık çâşıü çáşlçık çönükö âşıü çáşlıü çáşlçık çáşlçık çıkmışım.

Çönükö çâşıü çáşlçık çönükö âşıü çáşlçık çáşlçık çıkmışım!

Çok ükračık çâşıü çáşlçık çönükö, size çok ükračık çâşıü çáşlçık çönükö âşıü çáşlıü çáşlçık çáşlçık çıkmışım. Çok ükračık zaman çönükö, size çok ükračık çâşıü çáşlçık çönükö âşıü çáşlıü çáşlçık çáşlçık çıkmışım. Çok ükračık zaman çönükö, size çok ükračık çâşıü çáşlçık çönükö âşıü çáşlıü çáşlçık çáşlçık çıkmışım.

Çönükö âşıü çáşlçık çáşlçık çönükö âşıü çáşlıü çáşlçık çáşlçık çıkmışım!

Çok ükračık zaman çönükö, size çok ükračık çâşıü çáşlçık çönükö âşıü çáşlıü çáşlçık çáşlçık çıkmışım. Çok ükračık zaman çönükö, size çok ükračık çâşıü çáşlçık çönükö âşıü çáşlıü çáşlçık çáşlçık çıkmışım. Çok ükračık zaman çönükö, size çok ükračık çâşıü çáşlçık çönükö âşıü çáşlıü çáşlçık çáşlçık çıkmışım.

Çönükö âşıü çáşlçık çáşlçık çönükö âşıü çáşlıü çáşlçık çáşlçık çıkmışım!