1993 Filmi: Bir Hayal Kırıklığı

Hadi bakalım hepimiz, 1993 filmi hakkında düşüncelerimi paylaşıyorum.

1993 (2023, film), reviewNerede izleyebiliriz:Film online buldum, hala sinemalarda gösterime girmiş.

Yapım yılı

2023

Ülke

Rusya

Tür

Drama

Yönetmen

Alexander Veldinisky

Senaryo

Alexander Veldinisky, Sergey Shargunov

Yaş sınırı

18+

Çıkış süresi

144 dakika / 02:24

ANA KARAKTERLER:

Breyantsev ailesi

Ailenin babası Viktor (Evgeny Tsiganov)

1993 (2023, film), reviewViktor bir tasarımcıydı. Hayatının en büyük gururunu, Vitya'nın parmağını boya ile bastığı ay roketi oluşturuyordu.

1993 (2023, film) Film boyunca tekrar eden bir tema olan kırmızı parmak izi, muhtemelen Viktor'ın hayatı中的 tek gururu. Şu anda, adam şehirlerin çöpünü temizleyen bir işçidir. "Babası ne iş yapar?" - Tanyaya soruyorlar."Kertenkele-ninja. Dehlizlerde oturuyor" - yanıtlıyor Tatyana.

"Almost bir doktora yakınsam, çamur kazıyorum!" - açıklıyor Viktor.

Vitya kendini çok zeki biri olarak görüyor, daha fazlasına layık. Ve ne yapması gerekiyor? - Hayat adil değil.

Ailenin annesi Elena (Ekaterina Vilkova)

Elena acil serviste çalışıyor - aramalar alıyor. Böyle bir hayat hayal etmedi. Kendi işini kurmak, yönetmek istiyordu.

Tanya (Anna Tsveitkova)

Benim 16 yaşındaki kızı Tanya var ve o yaşta yeni şeyler keşfetmeye başlıyor. Bu yaş, her çocuk için zor bir dönem ama özellikle iyi bir kız için daha da zor. Tanya'nın yeni şeyler keşfetmeye başlaması, yeni arkadaşlar edinmesi, yeni şeyleri denemesi... Bütün bunlar, bir kızın büyümesi için gerekli şeyler. Ama bu yaş, aynı zamanda zorlu bir dönem de. Tanya'nın yeni şeyler keşfetmeye başlaması, yeni arkadaşlar edinmesi, yeni şeyleri denemesi... Bütün bunlar, bir kızın büyümesi için gerekli şeyler.

ÖZET:

Film, Sergei Shargunov'un '1993' adlı kitabından uyarlanıyor. Rusya'da büyük bir değişim dönemi, Sovyetler Birliği'nin dağılması ve yeni bir hükümetin kurulması... Bütün bunlar, 1993 yılında Rusya'yı sallıyor. Breyantsev ailesi gibi birçok aile, hayatta kalma mücadelesi veriyor.

1993 (2023, film) Milyonlarca insan için hayat, çok daha zor bir hale geliyor. İşsizlik, işten çıkarma, belirsizlik, gelecekteki korku... Bütün bunlar, Rusya için bir karanlık dönem. 1993 yılında Rusya, devrimin eşiğinde. Breyantsev ailesi gibi birçok aile, hayatta kalma mücadelesi veriyor. Viktor, bir tasarımcı ve çok zeki bir adam, bir araba fabrikasında çalışmak zorunda. Her gün, Viktor, bürokratik kargaşanın içinde boğuluyor. Breyantsev ailesi, hayatta kalma mücadelesi veriyor. Onlar, Moskova'daki apartmanlarını satmışlar ve kırsal kesime taşınmışlar. Orada, yeni bir hayat kurmaya çalışıyorlar. Onlar, bir keçiyi dairelerinde tutmuşlar ve hayatta kalma mücadelesini sürdürüyorlar. Ama yeni evleri, bir çöp yığını. Viktor ve Lena, krizin ortasındalar ve hayatta kalma mücadelesini sürdürüyorlar. Komşuları, zengin bir çift ve yeni bir araba... Bütün bunlar, Breyantsev ailesinin hayatta kalma mücadelesini daha da zorlaştırıyor. Ama zenginler de, kendi sorunlarıyla boğuşuyorlar. Rusya, bir kaosun eşiğinde ve Viktor ve Lena, farklı taraflarda yer alıyorlar...İLGİNLİ BİR FILM:

Benim için, bu filmi bir gözlemci olarak izledim. 1993 yılında çok küçük olduğum için olayları hatırlamıyorum. Bu iyi bir şey, çünkü karakterlerden herhangi biriyle benimsenmiyorum, herhangi bir siyasi duruş sergilemiyorum ve bu perspektiften bakıldığında filmi izlemeyeceğim.

Ekim 1993'te bir askeri darbe oldu. Çok fazla insan geçici hükümeti destekledi, ama aynı sayıda insan Yeltsin ve ortaya çıkan demokrasiyi destekledi. İnsanlar 'beyazlar' - demokrata destek verenler - ve 'kırmızılars' - komünistleri destek verenler - olarak bölündü. Film '1993' bu bölünmeyi iyi bir şekilde gösteriyor. Ama filmdeki bir problem de bu. Oh, nasıl harika olurdu bu işleri daha iyi yönetmelerini görmek! Ama maalesef, yönetmen ve senarist beni bu gerçekten bir sorunmuş gibi ikna edemedi. Filmdeki her şey bir nebze karton gibi, tiyatrocu ve çok fazla zorlama hissediyor. Bölünme supposedly Breyntsev ailesini etkiledi. Nasıl harika olurdu bu konuyu gerçek bir psikolojik derinlikte görmemiz! Film yazarları bu konuya doğru bir adımlık attılar, karakterlerin davranışlarını açıklamaya çalıştılar. Ama ben ikna olamadım. Karakter tipleri kötü değil, ama Evgeny Tsiganov ve Ekaterina Vilkova rollerinde harika bir iş çıkarıyorlar, karakterlerini duygusal olarak canlandırıyorlar.

Karakterlerin arasındaki kriz iyi bir şekilde aktarıldı. Karakterlerin görünüşleri vurgulanması da harika. Giyim tasarımcılarına ve makyaj sanatçılarına teşekkür etmek gerekir. Bir çifti izlersiniz ve gerçekten gerçekmiş gibi görünürler.

Ama ikna edici duygular ve karton gibi diyaloglar - bu noktada senaristler başarısız oldular. Oyuncuların en iyi şekilde çalışması dışında filmi izlemeye zorlayacak kadar zor.

Filmde başka bir tema da ana karakterin pis işinden dolayı içsel kaosudur. Ama bu konuyu ikna edici bir şekilde aktarmadılar. Ana karakterin arkadaşlarıyla olan ilişkilerini anlamadım. Kendini büyük bir bilim adamı olarak görüyor, ama geçmişini bilmiyorum. İnsanları aşağı gördüğü için zorla çalışmak zorunda. Kimdir Breyntsev, zaten? - Ben anlamadım.

90'lı yıllarda kendimizi bulma teması önemli. Ne kadar bilim adamı ve mühendis işsiz kaldı? Bazı insanlar yeni gerçekliğe adapte oldular - markete gittiler, yükleyicilik veya satıcılık yaptılar, yeni beceriler kazandılar. Ama bazı insanlar adapte olamadılar.

Öte yandan film, halk'ın ülkelerinin kaderine olan ilgisini de işliyor.

‘Siyasetten kaçınamazsın, siyaset hep seninle ilgilenecektir’

Bu tema, oldukça iyi işlendi. Ancak barikatların karşısına çıkan karakterler çok komik ve inandırıcı değil.

Barikatların öte tarafında ateş yakarken olan tek iyi sahne, kimin komut verdiğini net bir şekilde gösteriyor ve bu oyunlarda, komutlar hep normal insanlardan oluşuyor. Şimdi hikayeye geçeceğim. Film, Sergei Shakurow'un kitabından esinlenerek çekildi. “1993” kitabını okudum, ama filmi okudum, bu yüzden karşılaştırma yapamıyorum. Film, birkaç farklı hikayeden oluşuyor. Benim görüşüme göre, senaryocular çok fazla şey denedi, ama hiçbirini geliştiremediler. Bu bandido hikayesi var, ama geliştirilmedi.

İnsanların ve güçlerin arasında bir bağ var, ama geliştirilmedi, sadece geçici olarak bahsediliyor. Breyntsev'lerin komşusu Yanis'in hikayesi ilginç, ama geliştirilmedi.

İfşaat, bir tema olarak işleniyor, ama geliştirilmiyor, sadece geçici olarak bahsediliyor.Hikayenin en rahatsız edici kısmı, rastgele dans ve şarkı eklentileri.

Breyntsev ekibinin Teenage Mutant Ninja Turtles şarkısını söylediği sahne, beni utandırdı. Yönetmeni, senaristini utandırdım. Komik değil, modern değil, güzel değil, sadece aptal.

1993 (2023, film)Bu filmi bir ucuz, eski müzikal haline dönüştürüyor. Ana karakterin ay roketinin yanındaki dans hareketleri saçma görünüyor. Psikolojik derinlik yok, gizem yok. Ana karakter bir kukla gibi asılmış ve sadece uzayda duruyor. Gel, arkadaşlar, bu film ne yıl çekildi? Karton ay ve ay roketi süsleri gülünç, tamamen eski. Görünüşü komik ve eski. Yönetmen 90'larda kilitlenmiş. Yönetmenin işi erken 90'lardaki filmlerin seviyesinde.90'ların yaşam atmosferini bize götürmeyi başardıklarını düşünüyorum. Kultların yükselişini ve antrenörleri gösteriyorlar.

Yaşam atmosferini dokunuyorlar: banliyö trenlerinde, metrolarda, geçişlerde, kuyruklarda ve tamamen yoksullukta.

İçine girer girmez, süslemelerin iyi olduğunu söylemeliyim.Yönetmen bir kavram filmi yapmak istiyordu, ama bana gelmedi. Çıkarılmış gibi hissediyordu, bir şey olmadığını göstermeye çalışıyordu. Filmin komik yönleri beni gerçekten rahatsız etti - sanki komedi olmak istiyorlar, ama gerçekten işe yaramıyor. Sanki komedi olmak istiyorlar, ama aslında drama. Ve Tsolakovsky ile konuşma? Unutun, tamamen ilgili değil.

Benim için en büyük hayal kırıklığı, devrim sahnesiydi. Dram yok, karakterlerin motivasyonlarını veya davranışlarını keşfetmek yok. Benim için hiçbiri önemli değil, honest.

Filmde hiçbir gerilim veya heyecan yok. Hiçbir şey beni ilgilendirmiyor.Öykü çok öngörülebilir, oyunculuklar ahşaptı, film sadece sıkıcı. Belki de sadece telefonla verdiler.

Müzik aslında çok iyi, zaman diliminden bazı harika şarkılar kullandılar.

Film çok uzun, iki saatden fazla. Bir saat ve yarım sonra saatimi kontrol ediyorum, ne zaman biteceğini merak ediyorum. Ama bitirene kadar kaldım, ve bana söyleyeyim, zaman kaybı.

Film yaratıcıları, 1993'ten bazı gerçekten önemli olayları ele almak istiyor olabilir.

İtiraf edeyim, filmi izlerken neredeyse uyuyordum. Sinemada para ödemeyeceğim, evde bile zor kaldım. Belki de daha yaşlı insanlar için daha keyifli olabilir, o zamanlar yaşadılar ve nostaljiyi takdir edebilirler.

Ben '1993'ü çok sevmedim. Tam bir kaos, dikkatimi çekmiyor. Sevmiyorum.

Okuyuculara teşekkür ederim!